Grave

Vakmanschap is meesterschap - Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté

Bovenstaande slogan is jarenlang het gezicht geweest van Grolsch. Begeleid door een schitterend stuk Barokmuziek werden in het begin allerlei speciale beroepen in beeld gebracht. Die schitterende Barokmuziek bleek echter niet van Vivaldi, maar van de Nederlandse musicus en acteur Clous van Mechelen. Ook een voorbeeld van vakmanschap. De reclamefilms waren juweeltjes. De combinatie beeld en geluid zorgde voor een acute dorstaanval.

Afgelopen weken mocht ik getuige zijn van vakmanschap op straat. De waterleiding moest vernieuwd worden. Dat betekende dat zowat de hele straat, het kruispunt en enkele straten die hierop uitkomen “op de schop” gingen. Nu is dat “op de schop” nog slechts een figuurlijke omschrijving. In het echte leven van 2020 rijden allerlei machines met grote bakken voorop heen en weer, graven diepe sleuven en is een aantal werkers druk in de weer.

’s Ochtends om 07.00 uur starten deze vakmensen met hun werkzaamheden. Geruststellende geluiden drongen onze slaapkamer binnen. Immers, buiten werd voor de kwaliteit van ons drinkwater gezorgd. Alle reden om nog eens om te draaien richting droomland. Nadat het hele kruispunt was opengebroken, moest het ook weer gedicht worden. Ik viel met mijn neus in de boter. Vlak voor de voordeur was een stratenmaker bezig om een nieuwe straat aan te leggen.

Met verbazing keek ik naar dit vakmanschap dat zich voor mijn ogen omzette in meesterschap. Op de knieën zat hij. Een vrolijke veertiger. De rug wat gebogen. Naast een stapel stenen. Bijna automatisch pakte hij de stenen vast en met een klein tikje van de hamer werd de steen op zijn plaats gelegd. Met de precisie van een steekpass van Messi. Soms nam hij uit de naast hem staande kruiwagen een gedeelte van een steen, of mooier nog, kapte hij met de achterkant van de hamer een stuk van een steen af. Een wonderlijk spel van ruimte en inzicht. Vrouwlief Ria en ik zaten vol bewondering te kijken. Soms geneigd tot applaus. De vakman dacht ook vooruit. Als onze Graafse schaakkampioen Kaz Haans plande hij zijn zetten. De ene steen lag er nog niet in, of de volgende lag al onder het mes. Hup, stuk eraf. Wij kijken of het paste. Naadloos. Af en toe rechtte hij de rug. De meester van de straat. Je zou denken dat hij na het werk met een limousine werd opgehaald. Niets daarvan. Nadat de laatste steen, na een klein stukje eraf, in de laatste opening was gelegd, stond hij op, rekte zich uit en haalde een grote bezem. Zorgvuldig veegde hij zijn eigen straatje schoon.

Freddy Klooté

 

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties