Grave

Uitbuiken - Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté

Het is tweede kerstdag in Grave. Los van het feit dat ik nooit begrepen heb waarom er een tweede kerstdag bestaat, moeten we het er toch mee doen. Net zoals we ermee moeten leven dat er vandaag uitermate veel reisjes gemaakt worden naar meubelboulevards. Ook daarvan heb ik de zin nooit begrepen.

Hier, op het gevaarlijke kruispunt aan de haven, zijn het vooral wandelaars die voorbij komen. In de verte luidt alweer de klok van de St. Elisabeth. Na het overspannen luiden van gisteren hebben de klokken eigenlijk wel wat rust verdiend. En wat dacht je van de pastoor? De ene H. Mis na de andere. In Grave, Velp, Escharen en Gassel. Via Kerkomroep zag ik op tv een Mis in de Elisabeth. Pastoor René Aarden haalde de woorden van de Paus aan. Naast het nieuws dat die een tehuis voor medische hulp aan daklozen had geopend kwam hij natuurlijk op het Kerstverhaal. Vroeger kon ik daar van smullen. Van alle toevalligheden die op die ene plaats samenvielen. In een kribbetje. Een stal. Naast wat dieren kwamen al snel wat passanten voorbij. En toen sprak onze pastoor een zinnetje dat me bij is gebleven. “God vertoonde zich aan de minsten der minsten: de herders”. Ik dacht altijd dat alle mensen voor Hem gelijk waren. Daar moet ik de pastoor binnenkort maar eens over aanspreken.

Vanuit mijn raam zie ik de uitbuikers langskomen. Rustig, hand in hand. Maar ook de snelle lopers. Met mutsen. In alle kleuren. Een snelle blik op het horloge, of ze nog wel binnen de gestelde tijd lopen. Een man met een blijkbaar zware tas loopt wat hijgend voorbij. Een verlate pakjesmiddag? Want ja, steeds meer moet de Sint het cadeaugedeelte van zijn jaarlijks optreden overlaten aan zijn vriend de Kerstman. Nu moet ik zeggen dat het aanzicht van pakjes onder een mooi versierde boom toch iets anders aanvoelen dan cadeautjes die uit een juten zak worden aangereikt. Wat ik nog gemist heb vanochtend zijn de wielrenners. De groepen die zich niets van dag of tijd aantrekken en zich volgens afspraak samen op weg wagen. In dienst van de gezondheid. De eerste man met een boodschappentas loopt voorbij. Ach ja. De supermarkten zijn open. Al een week lang kun je daar nog nauwelijks je boodschappen doen. Druk, druk druk. Elke dag weer. Torenhoog gevulde karretjes. Het is maar goed dat de paus dat niet ziet. Hij gaf de veelvraten flink op hun donder. Ach, leuk is het allemaal. Iedereen met een boodschap komt in beeld. De Koning van België spreekt over het klimaat terwijl op de achtergrond de pelletkachel volop in de vlam staat. Koningin Elisabeth kreeg kritiek omdat, tijdens haar toespraak, op de achtergrond een gouden piano was te zien.

Volgens mij luistert er geen hond naar wat er gezegd wordt, maar zit men zich te vergapen aan de achtergrond. Het woord is beeld geworden.

Freddy Klooté

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties