Grave

Test - Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté

Het was een abominabel weekend. Vrouwlief Ria en ik vertoonden beiden verschijnselen die in vroeger tijden simpelweg met "griepachtig” werden omschreven. Nu we in het coronatijdperk zijn beland bestaat griep niet meer, zoals uit een deftig onderzoek is gebleken. Nul gevallen van griep in de afgelopen winter in Nederland.

Dus elk gevoel dat herinnert aan de tijd dat je lieve moeder zei dat je van school mocht thuisblijven en dat de dokter in de loop van de dag even langs zou komen om te kijken of het griep of bronchitus was, telt niet meer mee. Het gaat nu om wel of geen corona. To have or have not. Afspraken werden afgezegd en de voordeur hermetisch afgesloten. Corona lag op de loer. Of had misschien al toegeslagen. En, het ging niet over. Vrouwlief Ria kreeg er nog een aantal verschijnselen bij. Bekend van de voor-corona-tijd, maar nu toch wel iets serieuzer te nemen. Dochter kwam maandagochtend al vroeg met sneltests aanzetten. Kon je helemaal zelf afnemen. Met een bijsluiter erbij. Wonderwel was die niet in het Oezbeeks, Japans of Litouws, maar gewoon in het Nederlands. De overigens korte beschrijving hoe het werkte werd verduidelijkt met fraaie schetsen van neusholte ("tot 2.5 cm over, in het neusgat proppen”), buisje, stokje dat vier druppeltjes in het ook al getekende apparaatje moest overbrengen. Daarna een kwartiertje wachten en op de tekeningen zag je waar het streepje moest komen te staan. Eén streepje was negatief (goed dus) twee streepjes waren foute boel en geen streepjes betekende dat je niet in staat was geweest deze simpele sneltest zelf uit te voeren.

Mijn vrees werd werkelijkheid toen vrouwlief me vroeg haar met de zelftest te helpen. Ik ben absoluut allergisch voor handleidingen. Als er ook nog versterkende tekeningetjes bij staan ben ik hopeloos verloren.

Toch maar begonnen. Vrouwlief scheurde een zakje open. "Dat mag nu nog niet”, riep ik zenuwachtig. "Ach, doe niet zo flauw”, antwoordde ze rustig. “Lees nu maar op wat ik nu moet doen”. “Maar je hebt het zelf toch ook wel al gelezen?” stamelde ik zwaar in paniek. “Hoeft niet, jij bent er toch bij”.
De druk werd steeds groter. Ze deed wat ze dacht dat goed was, en luisterde amper naar mijn van het papiertje gelezen aanwijzingen. Een gewone dag eigenlijk, maar nu ging het om leven of dood. Toen ze de druppeltjes ook nog op de verkeerde plaats neerliet, wist ik het al. De uitslag was snel bekend. Geen streepjes. Met enige verontwaardiging keek vrouwlief me aan. “Je kunt het toch wel voorzeggen wat ik moet doen”.

Er zijn dagen dat ik met plezier een helikoptertje op Mars zou willen besturen. Maar goed, we hadden nog één test. “Wil jij die, of zal ik het nog eens proberen? Ik weet wat ik fout heb gedaan”, zei vrouwlief poeslief. “Doe jij nog maar een keer”, antwoordde ik, afgemat door de ex-griepverschijnselen. “Misschien kun je eerst luisteren en dan doen?”

De tweede test was vrouwlief één en al oor. Alles ging volgens het boekje en ook het streepje werkte mee. Geen corona. Ze belde meteen naar dochter: “Geen corona hoor. Wat zeg je? Nee hartstikke simpel. Bij de eerste had ons pap niet goed gelezen hoe het moest. Maar ik ben er uitgekomen. Goed nieuws hè?”

Strompelend ging ik naar mijn werkkamer en dacht langdurig aan Mars.

Freddy Klooté

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties