Grave

Supermedicijnen - Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté

Af en toe komt er weer een lijk uit de dopingkast. Soms bij toeval, een andere keer omdat een sporter zelf bekent of heel soms als iemand er heel lang onderzoek naar doet. Zo ontdekte de Volkskrant onlangs het verhaal over de verdwenen dopingmonsters van Yvonne van Gennip en Ria Visser. Uit 1985 nota bene. Een verhaal, een Netflixserie waardig. Met in de hoofdrollen schaatsers Yvonne van Gennip en Ria Visser, bondsarts Rob Pluijmers en het nieuwe dopinginstituut in het Radboud UMC onder leiding van hoogleraar Jacques van Rossum. Met een in de Waal gekieperde doos met urinestalen van de schaatsers, het onder de pet houden van diverse gebeurtenissen, om imagoschade te vermijden.

Ik vond het een schitterend verhaal. Over de onmacht van westerse sporters, die in de vernieling werden gesport door Oost-Europese sporters, die stijf van de doping stonden. En de verwachte vraag: doen we mee, of blijven we achteraan bungelen?

Halverwege de jaren ’60 was ik redelijk dicht bij de wielersport betrokken. Ik was voorzitter van een wielerclub en bevriend met enkele profwielrenners. En vooral, ik was niet blind. Een voorbeeld: op een avond, ergens in België, kwam ik een bevriende profwielrenner tegen. Hij vond dat ik er vreselijk moe uitzag. Dat klopte, want we hadden er drie avonden met flinke optredens met de band opzitten. Het vierde optreden zou over een uurtje beginnen. Mijn vriend wist wel een oplossing. Ik ging mee naar zijn kamer en hij opende een kast. Nooit eerder zag ik zoveel doosjes, spuiten, flesjes en potjes met pilletjes en capsules bij elkaar. Ik kreeg een handvol capsules. Captagon heette het middel om me wat beter te voelen. Ik zong die avond de hele zaal plat.

We zijn nu ruim vijftig jaar verder. De wielersport is al helemaal doorgelicht. Bekentenissen mondjesmaat. Af en toe valt er nog steeds iemand door de mand. Het aantal renners dat de afgelopen 90 jaar plotseling is overleden vormt een trieste, lange lijst. In alle takken van sport vind je nog steeds onnozelaars die met hun gezondheid spelen. Thyrax is een middel om de schildklier op peil te houden/brengen. Ook geliefd bij sporters. Twee skilopers werden betrapt. Met de naalden nog in de arm. Een dammer was de klos. Daar moet ik dan even om lachen. Net als om darters en vissers. De helft van het wielerpeloton schijnt aan astma te lijden. Er wordt wat afgepuft. Ook bloeddoping is een toppertje voor sommige kampioenen. En nog steeds geldt: wie pech heeft wordt gepakt. Of, je moet een bondsarts hebben die je plasje in de Waal gooit.

Freddy Klooté

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties