Grave

Hans en Nelly Engelaer 50 jaar getrouwd

'Samen reuze naar ons zin'

Door Freddy Klooté

GRAVE - Vorige week woensdag was het feest op het Torenplein. Immense versieringen gaven aan dat er werk van gemaakt was om het Gouden Huwelijk van Hans en Nelly Engelaer groots te vieren. Loc-burgemeester Rick Joosten, achterbuurman van het gouden paar, werd met open armen ontvangen en wist de zenuwen van de hoofdrolspelers meteen weg te werken. Het werden een paar gezellige uurtjes, waarin de lach soms boven het carillon te horen was. Later die dag hadden beide kinderen met hun echtgenoten en de kleinkinderen nog een geweldig tuinfeest georganiseerd. “Het was een schitterende dag”, zegt Nelly. “Om nooit meer te vergeten”, vult Hans aan. Dat aanvullen zal nog regelmatig gebeuren in het gesprek. Ach, en ze spreken elkaar ook nog wel eens tegen. Maar als de woorden weer op één lijn staan, kunnen ze er samen hard om lachen: “We hebben het samen reuze naar ons zin”.

Het gouden bruidspaar met loco-burgemeester Rick Joosten.

Hans, jawel, de slager van de Centra en de C1000 in Grave, is geboren in Nijmegen. In het gezin met zeven kinderen had iedereen zijn taak: “Ik moest altijd de boodschappen bij de slager doen. Ik keek daar mijn ogen uit. Vond het prachtig. Mijn besluit stond vast. “Ik word later slager”. De vader van Hans vond dat een slecht idee, dus ging Hans na de lagere school naar de lts. Ook één jaar naar de meubelmakerij: “Dat was helemaal niks. Toen ik een advertentie in de krant zag dat er ergens een leerling-slager werd gevraagd ben ik er meteen op af gegaan. Op de fiets van mijn vader, want die zei toen ik wegreed: “Dat wordt toch niks”. “Hahaha”. Hans buldert het uit. “Ik kwam terug met de boodschap dat ik maandag kon beginnen en een witte jas moest meenemen. Een leuke tijd brak aan. Eén dag naar school en vijf dagen werken in de slagerij. Mijn militaire dienst heb ik in Grave gedaan. Uit dienst meteen weer in de slagerij gegaan, waar ik van alles heb gedaan. Het mooiste vond ik worst maken. Een worst moet tekening hebben”. Hans is nog steeds helemaal in de ban van vlees en slagersproducten. Het was in die tijd, na de militaire dienst dat hij Nelly leerde kennen.

Nelly van Vorsselen
Nelly: “Na de lagere school mocht ik naar de mulo. Maar ik wilde liever gaan werken. Centjes verdienen. Het werd de Albert Heijn op de Molenweg. In die tijd kregen we veel cursussen aangeboden. Daar heb ik er heel wat van gedaan. In een hotel in Hoog-Soeren. Dat was heel leuk. Ik mocht daarna op diverse plaatsen in de omgeving nieuwe vestigingen van AH mee helpen opstarten. Met veel plezier gedaan. Toen naar de AH aan de Jacobslaan, waar ze hoorden dat ik ging trouwen en ik meteen een functie naar beneden ging. Dat was een koud welkom. Op 19 april 1964 had ik Hans leren kennen. We dansten samen en de klik was er. Na zes weken mocht Hans mee naar ons thuis. Hij werd “goedgekeurd” en we hadden officieel verkering”.

Vijftig jaar Hans en Nelly Engelaer
OP 15 augustus 1968 trouwden Hans en Nelly. Hans ging als slager bij de AH werken. Dezelfde waar ook Nelly werkte. Daar hebben ze gewerkt tot 1970, toen zoon Mark zich aankondigde. In 1979 verhuisde het echtpaar Engelaer naar Grave. Hans ging als slager bij de Centra (nu AH) aan de slag. Nelly werd huisvrouw. Haar zorg voor de kinderen wordt nog steeds regelmatig als een positieve gebeurtenis uitgesproken door Mark en de in 1974 op de Poternen geboren Debby. Er werd nog een paar keer verhuisd. Naar Het Oranje Bastion, naar de Julianastraat, waar ze 25 jaar woonden en in 2013 gingen Hans en Nelly terug naar het centrum. Sindsdien wonen ze op het Torenplein.

Hans: “Naast het werk zijn we allebei heel erg en enthousiast betrokken geweest bij Zwemvereniging De Stoofduikers. Ik assisteerde bij het wedstrijdzwemmen en Nelly ontfermde zich over de recreanten. Ik werd tijdwaarnemer, starter en kamprechter. Ik heb diverse wedstrijden geleid. Verder trainde ik er de jeugd. Drie maal per week. Beginnen om 06.30 uur. Wat was het een leuke tijd”. Ook Nelly liet zich niet onbetuigd: “Ik organiseerde voor de kinderen bij de Stoofduikers Sinterklaasfeesten, spelletjesmiddagen en zo. Onze kinderen hielden ook van zwemmen en zo waren we dicht bij elkaar. Dat hebben we 15 jaar gedaan. Toen kwam Laco, de huurprijs ging omhoog en het was afgelopen met de Stoofduikers. In die tijd was ik ook lid van het Vrouwengilde. Ik ben verder ook nog 25 jaar vrijwilliger op Maaszicht geweest en anderhalf jaar op Catharinahof. Tot mijn gezondheid het liet afweten”.

Hans is nog steeds heel actief. Bij de jeu de boulesvereniging Grave Superieur is hij een trouw bezoeker en speler: “Ik heb ook nog jaren fanatiek competitie gespeeld. Nu sport ik ook nog op vrijdagochtend bij een bootcampgroep voor 55-plussers”.

Het echtpaar Engelaer heeft inmiddels vier kleinkinderen. Opa volgt de sportieve belevenissen van de kinderen en kan daar uren over praten. Oma is vooral geliefd als kookwonder: “Oma kookt de lekkerste stoofpotten van de hele wereld”, vinden Marieke, Bram, Karlijn en Joost. Is er een mooier compliment denkbaar?

 

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws

112-meldingen


Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties