Grave

Graafse Q-koortspatiënten hebben onderdak

'Praten met lotgenoten is zó belangrijk'

Door Freddy Klooté

GRAVE - Hoe mooi is het om als verslaggever bij een paar mensen te zitten die een goed en blij gesprek voeren. Afgelopen maandagochtend viel me die eer te beurt toen wethouder Rick Joosten op bezoek ging bij Q-koortspatiënt Eric van Schie. De wethouder had vorige week al laten weten dat de Q-kring Grave en omgeving op een bijdrage van de gemeente kon rekenen, om elkaar maandelijks te treffen. Eric had daarop de wethouder uitgenodigd om eens te komen praten. Arena mocht daar bij zijn. (foto: Veerle Koninkx)

Wethouder Rick Joosten (links) met Eric en Sandra van Schie.

Eric vertelde over zijn ziekte. Rick luisterde, met verbazing, onbegrip en verbijstering. “Dus je gaat met de motor van je werk naar huis, zoekt een mooie, frisse route door het mooie Brabantse land uit en je raakt besmet”, stamelde Rick. Net zoals ook uw verslaggever dat twee jaar geleden deed. Met verbazing en afschuw.

Tijdens het vervolg van het gesprek kwam de hele lijdensweg van Eric voorbij. Een lijdensweg die nog steeds voortduurt, zonder dat er ook maar een wolkje hoop aan de horizon te zien is. De wethouder werd er stil van. Verbaasde zich er ook over dat het aantal schapen en geiten sindsdien alleen nog maar gegroeid is. Stelde vragen over het lotgenotencontact in Heesch, dat door Eric geleid wordt. Liet Erics vrouw Sandra uitgebreid aan het woord over hoe het is om partner te zijn van een Q-koortspatiënt. Concludeerde vol bewondering dat Eric, ondanks zijn beperkte energie toch zoveel voor de medemens over heeft. Eric: “Praten met lotgenoten is zó belangrijk. In het begin kreeg ik zelf allerlei vreemde klachten. Ik begon te denken dat ik gek aan het worden was. Ook bepaalde ontstekingen die niet overgaan, dat is toch heel erg vreemd. Als je dan hoort dat dit ook bij anderen voorkomt, is het niet genezen, maar stelt het je wel gerust. Afgelopen zomer had ik een paar goeie dagen. Dus ging ik fietsen, met de hond aangelijnd aan één arm. Een dag later had ik een tennisarm. En het is nog steeds niet over. Ik geef maar een voorbeeld van hoe je lichaam kan werken, of niet werkt, als je met Q-koorts moet leven”.

Onder de indruk
Rick Joosten, in wiens portefeuille deze groep patiënten zit, was zeer onder de indruk: “Ik weet inderdaad dat de functie van Q-support totaal veranderd is en dat een heleboel taken bij de gemeenten terecht zijn gekomen. Ik hoop dat de vergoeding voor bewegingstherapie op de goede plaats is gekomen. Verder ben ik blij dat we ook financieel een bijdrage kunnen leveren, zodat er ook in Grave een Q-koortskring kan worden opgericht”. Eric van Schie was blij met de reactie van de wethouder. Het klikte tussen die twee. Ook toen het gesprek over eventuele genezing slecht begon omdat tijdens het laatste congres van Q-support was gebleken dat genezing uitgesloten is, bleef Rick doorvragen. Eric vertelde dat hij een arts had ontmoet die een heel bijzondere therapie had uitgevonden: “Ik heb het geluk dat ik ook tot zijn patiënten hoor. De arts is zelf een Lymepatiënt en heeft in die richting veel onderzoek verricht. Dat heeft ook tot hoopvolle therapie bij Q-koortspatiënten geleid. De komende jaren zal blijken of het blijvende effecten zijn”.

Eerste bijeenkomst 
Eric: “Ik ben ondertussen druk bezig geweest om allerlei dingen te regelen. En ik ben blij dat we, mede dankzij de bijdrage van de gemeente Grave, op 5 februari van 10 tot 12 uur een Q-koortskring kunnen organiseren. In café Tinus aan de St. Machutusweg 1a in Escharen. Natuurlijk ook voor de partners. Die zijn zo belangrijk in het leven van een Q-koortspatiënt. De steun en toeverlaat. De mantelzorger. Het luisterend oor, de hoopvolle glimlach. En die bijeenkomst is echt geen vergadering. Het is een samenkomen van mensen die last hebben van dezelfde ziekte. En daar kunnen praten en/of luisteren naar anderen. Onder het genot van een kopje koffie of thee. We zitten dicht bij de Fysiotherapiepraktijk van Bardoel-van Lier, die ook verstand hebben van bewegen met Q-koorts”.

“Nou, dat noem ik een win-win situatie”, zegt wethouder Rick Joosten. Ik ontvang, als het over een tijdje lekker loopt, graag een uitnodiging om eens te komen kijken”. “En dat is afgesproken”, eindigt Eric, “we zullen je met blijdschap begroeten”.

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties