Grave

Prinses Pieta zwaait de scepter bij De Laatbloeiers

'Oud maar niet dood'

Door Freddy Klooté

GRAVE - Begeleid door de gezellige en professionele klanken van huisorkest de Havenmuzikanten komen de bewoners van Catharinahof theaterzaal Royal binnen. Te voet, per rollator of in de rolstoel. Enkele al met de handjes de lucht in. Begeleiders en verpleegkundigen zorgen ervoor dat ieder zijn of haar plaatsje krijgt. Ook uw verslaggever wordt door Hendig Hendje Ignace Pennings naar zijn speciale plaats gebracht. Naast de muzikanten. (foto's: Jan Bruijns)

Op het podium zijn de presentatoren Anke Liefrink en good old Jan Verhaaren al druk in de weer. Als de zaal gevuld is en de koffie is rondgebracht, kan de feestavond beginnen. “Hier kijk ik al een week naar uit”, vertelt een bewoner me.

Inleiding
Er wordt afscheid genomen van Prinses Jola. Fijn om haar weer op het podium te zien. De sleutel wordt ingeleverd bij directeur Ad van Boxmeer, die nog even enkele spreuken van Prinses Jola in herinnering brengt: “Laat uit de knop, van carnaval knap je weer op”. En die ene die zo’n diepe indruk maakte, over haar overleden vriend: “Mien hert jankt in miene pens”. Jolanda mocht nog even op het podium blijven om samen met haar koor “Eigenwijs” de zaal te verwennen met “Carnaval in Catharinahof”.

Elinn, page van de Pieperknallers verraste met een moderne dans. Haar collega’s van de Zandkruiers en Pothuusburgers volgden. De Havenmuzikanten speelden een vlekkeloos intermezzo onder leiding van de ervaren Kees Clarijs en Jan Verhaaren kondigde het optreden van the Weathergirls aan. Met zangeres en verpleegkundige van Catharinahof, Jeanny Gremmen. En daar wilde men wel even recht voor gaan zitten. En terecht. Met haar schitterende stem zong Jeanny de zaal compleet plat. Het dak ging eraf. De stemming voor de rest van de avond was gezet.

Ceremonie Protocolaire
Tijd voor de bekendmaking van de nieuwe heerser van Catharinahof. Jan Verhaaren wist de spanning goed op te voeren: “Eerst de hofdames”. Toos Piepenbrock, José Verbeeten en hofnar Margriet Siebers kwamen uit hun verstopzak tevoorschijn. Tromgeroffel. “Sinds drie jaar bewoner van Catharinahof. Altijd in voor een praatje”, riep enthousiaste Jan. Prinses Pieta d’n Urste kwam statig tevoorschijn: “Ik ben trots en blij om Prinses te zijn van de Laatbloeiers. Mijn spreuk is “Omanido, oud maar niet dood”. Vanaf nu barst het carnavalsgedruis los. Mijn orde bestaat uit een cirkel met daarin een klavertje vier. De Orde van het Klaverblad”. Na het zingen van het lijflied Omanido (op de wijs van Waterlooplein) zette iedereen zich weer recht voor de tweede onthulling. Het Boerenbruidspaar. “Iedereen kent ze wel. Zitten vaak in het restaurant”, riep Jan. “Maar eerst de getuigen. Muriël van de Brand en Marie-José van de Rakt. En hier zijn ze. Hermien en Martien Kuijpers”.

De frikandelletjes konden rondgaan, de bar kreeg het druk. De zusterverenigingen uit de gemeente Grave gaven acte de présence, onderscheidingen wisselden van eigenaar en het bleef nog lang onrustig in Catharinahof.

 

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties