Grave

Rita Vruggink, ritueel begeleider

'Ondersteuning bij afscheid'

Door Freddy Klooté

GRAVE - De Graafse Rita Vruggink heeft tot nu toe al een leven met verrassende wendingen achter de rug. Ze werkte in een openbare bibliotheek, verruilde dat voor het opzetten en beheren van een bibliotheek in een Huis van Bewaring. Werkte vervolgens in de uitvaartverzorging en is nu voor zichzelf begonnen als ritueel begeleider: “Ik vind de naam ritueel begeleider wat mysterieus klinken. Liever noem ik mezelf iemand die ondersteuning biedt bij een afscheid”. Als een rode draad door haar leven loopt het contact met de medemens. Hulp bieden. Bij het zoeken naar een boek. Maar ook bij het samen vinden van een gepast afscheid voor een dierbare die is overleden. Van het praten over geschriften van anderen tot het met nabestaanden overleggen over haar eigen teksten die bij een afscheidsbijeenkomst gesproken worden.

Rita Vruggink is geboren in Emmen en getogen in de Achterhoek. Na het VWO studeerde ze aan de Bibliotheek Academie in Deventer. Inmiddels woonde ze samen met Bert de Wit in Nijmegen en ging daar in de openbare bibliotheek aan de slag.

“In 1987 zag ik een vacature voor het Huis van Bewaring in Grave. Dat HvB moest er nog komen en de bibliotheek moest er ook van de grond af opgebouwd worden. Dat leek me een prachtige uitdaging en na de opening in 1988 ben ik er enthousiast aan begonnen. Het was er natuurlijk best speciaal. Een wereld in een wereld. De bieb in het HbB was een drukbezochte, belangrijke plaats in het leven van onze cliënten. Het contact ermee was goed. Eén van de cliënten zei eens: 'Dit is één van de plaatsen waar ik me een normaal mens voel. En niet een gedetineerde'. Na 25 jaar was ik toe aan een nieuwe uitdaging. Ik ging Toegepaste Psychologie studeren. Nadat ik mijn propedeuse had gehaald zag ik een advertentie van Annora Uitvaartverzorging. Met hart en ziel ben ik er ingestapt. Bij Annora heb ik mede de uitvaarten verzorgd. Vanaf het moment van overlijden tot na de uitvaart. Ik heb er gevoeld hoeveel je kunt betekenen voor nabestaanden, die net iets heel heftigs hebben meegemaakt en kwetsbaar zijn. Ook zag ik verschillende manieren waarop rouw wordt verwerkt. Het is steeds weer anders. Tijdens een crematieplechtigheid hoorde ik een ritueel begeleider een toespraak houden, die me ontzettend raakte. Zo intens. Zo mooi. Dat wilde ik ook. Dit was het echte werk”.

Ritueel begeleider
“In Amersfoort volgde ik de opleiding tot ritueel begeleider. Een uitgebreide studie met onderdelen als gesprekstechniek, symboliek, spreken in het openbaar en schrijven. Ik leerde er veel over rituelen en symbolen in de verschillende godsdiensten. De opleiding heeft me een flink gevulde rugzak meegegeven. Van leraren hoorde ik mijn eigenschappen: vrij nuchter, aards, direct, niet bang voor emoties van mezelf of van een ander, begaan, absoluut geen zwever. Ik leerde er dat “iets doen” tijdens een uitvaart indruk kan maken en een goed gevoel geven. Mijn hoofdinstelling is dat iedereen uiteraard een uitvaart en afscheid op zijn eigen manier mag invullen. Dat is de enige goede manier.

De praktijk begint met een telefoontje. Rechtstreeks van de familie van een overledene of van een uitvaartonderneming. We maken een afspraak en ik ga op bezoek. Ik luister en vraag. Wat wil de familie? Hoe was het leven van de overledene? Ik vraag om herinneringen. Wat hij of zij voor jou betekend heeft. Drie woorden zijn soms genoeg. Hoe was de persoon als vader/moeder? Op deze manier ga ik het leven inkleuren. Daarna volgen alle wensen over de dienst. Wie spreekt er? Is er muziek? Komt er een gedachtenisprentje? Dit raamwerk is de structuur van de ceremonie. Tijdens deze gesprekken kunnen emoties vrijkomen. Er wordt veel gesproken en gedacht over hun dierbare”.

Als de familie wil dat Rita het woord voert gaat ze thuis aan het schrijven: “Gelukkig gaat schrijven me goed af. Toch schrijf ik naar de wens van de familie, die eerst mijn tekst leest en soms bespreekt, voordat ik de definitieve versie heb. Op de dag van de uitvaart trek ik mijn speciale groene kleding aan. Ik ben de professioneel die de familie op deze bijzondere dag de zorg uit handen neemt. De familie moet zich volledig kunnen bezighouden met afscheid nemen, zoals zij dat wil. Na de eventuele koffie en een gedachtenisprentje bij de uitgang zit mijn taak erop. Meestal bel ik later nog op, hoe ze de dienst hebben ervaren. Soms word ik later nog gevraagd bij de asverstrooiïng of de bijzetting in een urnenmuur of –tuin. Bij het maken van een klein draaiboek of het spreken van een woordje kan ik de mensen behulpzaam zijn. Wie meer wil weten kan terecht op www.ritavruggink.nl of kan bellen, ook voor advies, naar 06-22276467. Ik hoop dat ik menselijk en inhoudelijk kan helpen bij een overlijden. Je kunt maar één keer afscheid nemen. En dan moet je het ook goed doen”.

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties