Grave

Oeps - Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté

In Utrecht bevindt zich een kunstwerk dat “de ecologische trap” of “de groene trap” genoemd wordt. Het bestaat uit, de naam zegt het al, een stenen trap, waartussen plantjes en groen onkruid in volle vrijheid hun leven van stik- en zuurstof kunnen genieten. Het kunstwerk heeft een waarde tussen de 2,5 en 3 ton. En denk erom dat de planten hun best deden bij het vieren van hun wilde leven.

Maar ook een kunstwerk moet onderhouden worden. Dus stuurde de gemeente Utrecht er een groenmedewerker op af, om het kunstwerk schoon te maken. De groenmedewerker was van het type “niet lullen maar poetsen” en maakte de trap feilloos schoon. Geen plantje of steeltje onkruid meer te ontdekken. Voldaan keek de groenman nog eens naar zijn werk en toog huiswaarts.

De volgende dag kwam iemand van de Stichting Vergroening Singel030 langs. Ook hij werd groen. Van schrik, verbazing, ongeloof, boosheid, enz. Met zijn laatste restje zuurstof bracht hij de medebestuursleden op de hoogte van het rampzalig gebeuren. Binnen 10 minuten was het voltallig bestuur bij wat eens de groene trap was aanwezig. En men treurde. Het kunstwerk, de groene verbinding tussen het Centraal Museum en het achterliggende park, was finaal naar de riebedebie. Of, zoals één van de bestuursleden opmerkte, “naar de kloten”.

“We zijn al drie jaar bezig met de vegetatie”, zei een tot tranen toe bewogen vrijwilliger, “het gaat om heel bijzondere plantjes tussen de treden.”

Ik geef toe dat het niet netjes is, maar van dit soort verhalen kan ik mateloos genieten. De hele dag spookt zo’n verhaal door mijn hoofd. Af en toe schiet ik hardop in de lach, tot schrik van vrouwlief, die zich om dit gedrag dan weer zorgen maakt. Ze heeft er zelfs met onze dochter en kleindochters over gesproken. Aangezien die met een fikse portie genen van (o)pa gezegend zijn, schieten die nu ook regelmatig in de lach, als ze alleen nog maar het woord “trap” horen.

Over “oeps” gesproken. Ik kreeg afgelopen zondag even dat oeps-gevoel toen ik na afloop van de kampioenswedstrijd van Ajax zo’n twaalf- tot veertienduizend “supporters” hun vreugde zag uiten. Alsof men in de hoofdstad nog nooit van corona had gehoord. Een bende was het. Het Parool, Amsterdamse krant, sprak van “een doorgesnoven en dronken meute”. Beetje overdreven. Er zaten vast wel voetbalsupporters bij. Wat wel flink “oeps” was, was dat men niet durfde ingrijpen. “Het was dit, of oorlog”, meldden de gezagsdragers. Men durfde niet. De macht was aan het volk. Het deed denken aan 1672 toen het volk de macht overnam en de gebroeders De Witt, het gezag, vermoordde. Of aan de bestorming van de Bastille in Frankrijk. Ik weet wel wat Amsterdams burgemeester Femke Halsema dacht: “Oeps”.

Freddy Klooté

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties