Grave

Willy en Els Thijssen 50 jaar getrouwd

'Naar de kleinkinderen in Molenhoek en Stockholm'

Door Freddy Klooté

GRAVE - De jaren ’60 in de vorige eeuw. De jeugd ontmoette elkaar in ’t Huukske, de Nachtegaal of in het Palazzo Theater. Daar was iets te beleven. Live muziek, dansen of naar de film. Jongens op brommers. Meisjes met de bus of op de fiets. Buiten koud, binnen warm. Verhoogde hartslag. Zal ik hem of haar weer zien? Zou ze weer met me willen dansen? Noordoost-Brabant op vrijersvoeten. Ook Willy Thijssen uit Velp en dorpsgenote Els Keijzers gingen vaak uit. Ze liepen elkaar dagelijks voorbij en ontmoetten elkaar in het Huukske. De (on)geschreven gedragsregels telden zwaar. Net als het uur dat je weer thuis moest zijn.

Willy is geboren in Velp: “Ik ging naar de lagere school in Velp. Een gemengde school. Die had je nog niet in Grave. We hadden thuis een bouwbedrijf, dus leerde ik metselen op de ambachtsschool en thuis. Helaas overleed mijn vader toen ik nog maar twaalf was. Ik heb dus eerst thuis gewerkt tot ik in militaire dienst moest. Na Volkel ging ik naar Duitsland. Dat was één groot feest. Voor de beroepsmilitairen was het door de Cubacrisis wel een tijdje heel spannend. Na de diensttijd ging ik de bouw op. Als metselaar. Ik werkte bij diverse bedrijven.” Ook aan het Radboudziekenhuis heeft Willy zijn steentje bijgedragen. De tijd van uitgaan brak aan. Hij danste met Els.

Els Keijzers
Els is ook een geboren Velpse: “Ik ging wel naar de kleuterschool in Grave. Die stond op het blindeninstituut De Wijnberg. Ook heb ik nog tot en met de derde klas op de Meisjesschool gezeten. De laatste juf die ik in Grave had was juffrouw Emonds. Omdat we inmiddels in Grave woonden en mijn vader heimwee naar Velp had, bouwde hij daar met familie een huis en ging naar de gemengde lagere school in Velp. Daarna moest ik naar de huishoudschool. Ik wilde naar de Mavo, maar dat was in die tijd niet aan de orde. Dus naar de plaats waar nu de Raamdonk zat, kreeg ik les op de bovenverdieping en in de kelder. Zuster Willemien gaf er naailes. Toen ik veertien was, huishoudschool af en gaan werken. Bij Van Tilburg in Reek. Later op pad met baas Jacques om pakken te maken. We maakten veel kostuums voor muziekgezelschappen, carnavalsverenigingen en militairen.”

Willy en Els Thijssen
Els en Willy bleven langs elkaar heen lopen. Op een avond in ’t Huukske ontpopte Willy zich als haar reddende engel. Els had de bus gemist, moest om tien uur thuis zijn, en Willy bracht haar op de brommer naar huis. Twee maanden later mocht Willy bij Els thuis komen. De verkering was daarmee officieel. Els: “We moesten nu eerst aan een huis zien te komen. Toen dat niet lukte kocht Willy grond in Velp en bouwde samen met zijn en mijn familieleden een huis. Ik mocht opperen en Willy metselen. In 1966 zijn we voor de wet getrouwd, in 1967 voor de kerk. We hebben daar 25 jaar gewoond. Onze kinderen Erwin en Bianca zijn er geboren.”
Els werkte bij Gademan in Velp en toen Erwin van school ging is ze in de Thuiszorg gaan werken. Tot ze in 2004 in de Vut ging. Willy: “Ik heb nog tien jaar in de bouw gewerkt. Toen ging het niet meer en werd ik afgekeurd. Daarna werkte ik bij Sporthal Op den Ham. We waren intussen verhuisd naar Grave. Eerst in de Andoornweg en nu sinds negen jaar op de Scheerling. Het is hier prachtig wonen.”

Reizen
Locoburgemeester Anja Henisch heeft ook al heel wat van de wereld gezien en kon zich helemaal inleven in de reisverhalen van Els en Willy. Els: “Dochter Bianca is getrouwd en woont met haar gezin in Molenhoek. Dichtbij, dus daar zijn we zo.” Zoon Erwin is een meer avontuurlijk type. Hij woonde drie jaar in Zuid-Afrika. Hij is getrouwd met Hannah, een Zweedse met Finse voorouders. Om de kleinkinderen te zien, maar ook omdat we zelf ook graag reizen, gingen we af en toe naar Zuid-Afrika. Later kwamen ze in Woerden wonen. Hadden we iedereen lekker dichtbij. Maar Erwin kreeg een mooie baan in Stockholm aangeboden en is nu al veertien jaar manager internationaal bij MX24. Dus wij ook regelmatig naar Zweden. Daar doen we met de camper drie dagen over. We genieten van de prachtige natuur, de tocht met de boot van Denemarken over the Bridge naar Zweden. Ons oudste kleinkind spreekt Nederlands, Engels en Zweeds, de jongste geen Nederlands meer. In Molenhoek spreekt nog iedereen Nederlands”, lacht ze.
Het echtpaar Thijsen houdt van reizen. Met de camper naar een camping, lange fietstochten maken. Ze genieten van elke dag. Willy: “We kunnen naar de kleinkinderen in Molenhoek of Stockholm.”

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties