Grave

Hoe kun je een positieve draai geven aan de coronacrisis?

Mirjam van Elst: 'Show, don’t tell'

Door Simone van de Wijdeven

GRAVE  - 'Hoe kun je een positieve draai geven aan de coronacrisis?' Deze vraag legt schrijfster Simone van de Wijdeven voor aan iemand die deel uitmaakt van onze maatschappij. Enige voorwaarde is dat hij of zij iets positiefs uit deze coronaperiode haalt. Deze keer is het woord aan Mirjam van Elst(foto) uit Grave, storyteller en storymaker.

Mirjam, wie ben je, wat doe je?
“Ik ben Mirjam van Elst. Ik schrijf verhalen, ik ben – wat je noemt – een storyteller en storymaker. Ik hou erg veel van boeken. Ik lees ze niet alleen, maar ik recenseer en schrijf ze ook.
Dat vind ik heerlijk om te doen. Ik maak veel gebruik van de Little Libraries. Dat zijn die opvallende kastjes met boeken, die je regelmatig in dorpen en steden ziet. Je kunt er boeken halen en brengen. Als ik weer eens een boek heb gehaald, dan blog ik daarover. Ik ben daarnaast redactielid bij een boekenblog en ik lees vrijwillig voor bij Dedicon in Grave. Onlangs heb ik mijn eigen YouTube kanaal opgestart. Ik woon in Grave en ik heb een Amerikaanse vriend, die al ruim 20 jaar in Nijmegen woont.”

Op welke manier heeft  het coronavirus invloed op jouw werk en privéleven?
“Zelf merk ik niet zo heel veel van de crisis. Niemand in mijn omgeving is ziek. Gelukkig. Ik heb geen kinderen die ik thuis les moet geven. Daarnaast heb ik momenteel geen werk, dus hoef ik geen omslag te maken naar thuiswerken. Ik werkte in de veterinair-farmaceutische industrie, maar als veganist, kreeg ik steeds meer moeite om daar te werken. Het botste voor mijn gevoel. Ik voel me prettiger in een communicatiefunctie. Het valt niet mee om in deze tijd een andere functie te vinden. Solliciteren is lastig en veel vacatures zijn komen te vervallen. Ik ging voorheen ook naar netwerkbijeenkomsten zoals bij Biblioplus, maar de bijeenkomsten zijn uiteraard geannuleerd. Dus ik ben veel thuis, wat ik niet erg vind. Ik ben een huismus. Ik wandel graag met de hond in het buitengebied, waar ik vlakbij woon. Ik kies wel mijn momenten op de dag. Zo maak ik vroeg in de ochtend een extra grote ronde om de drukte overdag te ontlopen.
Mijn moeder is 75 jaar. Wij hebben elkaar in deze tijd telefonisch gesproken. Mijn zusje werkt als kassière en wij zijn beiden jarig geweest in deze periode. We zijn bij elkaar op raambezoek geweest. Dat was een aparte ervaring, maar fijn om elkaar toch te kunnen zien. Afgezien daarvan hebben we contact gehad via de social media en Whatsapp.
Wat erg lastig is het contact met de familie van mijn vriend. Die woont in de VS. Vorig jaar zijn we daar geweest, dit jaar zouden zijn ouders hier komen. Maar dat gaat niet door. En de vraag is of ze later kunnen komen. En dan zit je ook met de 1,5 meter samenleving. Kun je het risico überhaupt wel lopen? Stel dat er iemand ziek wordt? Je kunt niet bij het afscheid zijn. Verder gaan de Amerikanen anders om met de crisis dan wij hier. In Nederland volgen we min of meer netjes de regels van de overheid en het RIVM op. Maar de Amerikanen ruziën over het wel of niet dragen van mondkapjes. Daardoor zijn er doden gevallen. Dat kan ik niet begrijpen.”

Hoe ga je positief om met deze omstandigheden?
“Mijn motto is ‘Show, don’t tell’. Ik probeer altijd iets positiefs van het leven te maken. In deze moeilijke tijd dus ook. Daarnaast is het voor mij belangrijk om mezelf te blijven ontwikkelen. Ik pak regelmatig iets nieuws op. Ik ben gestart met het spelen op een ukelele, een snaarinstrument dat lijkt op een gitaar. De laatste keer dat ik een instrument bespeelde was de blokfluit toen ik heel klein was. Verder doe ik mee aan tekenwebinars. Ik ben namelijk bezig met een prentenboek. Dus die tekencursus is erg nuttig. Tevens ben ik met iets totaal anders begonnen, namelijk een onlinecursus aan Yale, The Science of Well-Being. Dat is een veelzijdige cursus. Zo word je gestimuleerd om te sporten of te mediteren of een dankbaarheidsdagboek bij te houden of ook nog ‘Random Acts of Kindness’ te doen. Dat betekent dat je ‘stiekem’ een goede daad verricht, denk aan een boek leggen in de Little Library of een petitie tekenen of ergens een cadeautje neerleggen. Doel van de cursus is om – door het toepassen van deze kleine handelingen - je beter te gaan voelen. Voor mij werkt het. Ik vind het erg leuk om ermee bezig te zijn. Tenslotte heb ik ook een cursus video maken gedaan. Die kan ik mooi gebruiken voor mijn You Tube kanaal. Bezig bijtje dus!
Ik wil positiviteit delen in de hoop mensen zo te stimuleren de moed erin te houden. Ik maak foto’s van opvallende en bijzondere dingen die ik tegenkom als ik wandel, zoals krijttekeningen of een mooi uitzicht. Ik kook veganistisch en soms post ik foto’s van die maaltijden. Veel mensen denken dat veganistisch koken moeilijk is, maar dat is het juist niet. Het is veel makkelijker dan ‘gewoon’ koken. Ik heb het dan over curry’s of Mexicaanse gerechten. Zelf vind ik die erg lekker. Verder doe ik leuke dingen met de kinderen van mijn vriend. Zo hebben we stenen beschilderd en tijdens wandelingen neergelegd. We hebben ook tekeningen gemaakt en gestuurd aan mensen die geen bezoek mochten ontvangen.”

Wat denk je dat deze crisis brengt voor de toekomst?
“Ik vind dat er heel veel bijzondere initiatieven ontstaan de laatste maanden. De creativiteit en flexibiliteit van mensen en organisaties vind ik echt fantastisch. Het onderwijs, het thuiswerken, de manier waarop we allen voor elkaar zorgen, ik ben onder de indruk. En eerlijk gezegd, vind ik het goed zo. We hoeven niet, wat mij betreft, de draad weer op te pakken zoals het was. Daar bedoel ik meer, steeds meer consumeren. Laten we naar de toekomst kijken en het goede uit deze coronatijd meenemen: duurzaam investeren, vriendelijk naar elkaar zijn, elkaar met respect en aandacht behandelen, zorgzaam omgaan met ons milieu en omgeving. Ik probeer dat zelf zo veel mogelijk te doen. Ik koop lokale en groene producten en het liefst zo min mogelijk. Met Engelse woorden heet dat Refuse, Reduce, Reuse. Ik lees veel over minimalisme en een duurzame life style. Het heeft mijn ogen geopend. Zoals wij leven, kan het echt niet meer doorgaan. We moeten aan de slag met z’n allen, hoe moeilijk ook. Ik hoop dat de coronatijd meer mensen heeft doen beseffen dat het anders ‘moet’. Dat zou een heel positief neveneffect zijn van deze moeilijke tijd.”

Ook meedoen? Mail naar Simonestv@home.nl.


Mirjam van Elst (1974)
Partner
Levensmotto: Show, don’t tell


Over Simone van de Wijdeven
Simone van de Wijdeven studeerde Franse Taal en Letterkunde, Russisch, Journalistiek en Mediation. Ze is tolk/vertaler Frans en Russisch en schrijft columns, interviews, persberichten, websites. Ze heeft een luisterend oor en kan zich heel goed inleven in de gevoelens van anderen. Ze schrijft voor ArenaLokaal, De Linguaan, het tijdschrift van het NGTV (Nederlands Genootschap voor Tolken en Vertalers) en voor het Tijdschrift Conflicthantering van de Nederlandse Mediatorsvereniging.
In 2017 verscheen haar eerste boek: Aminata, tussen Hoop en Vrees.
Ze is lid van de Rotary Schaijk – Land van Ravenstein en ze zet zich vrijwillig in als buurtbemiddelaar voor Ons Welzijn in de gemeente Oss.

Simone van de Wijdeven
Telefoon: 06-18165524
Mail: simonestv@home.nl 
Www.simonevandewijdeven.nl 

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties