Grave

Miljard - Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté

De tijden dat ik samen met mijn zusje Lily naar de kermis in ons geboortestadje Aardenburg liep liggen nog vers in mijn geheugen. Ik was al bijna een week getuige van het opbouwen van deze feestelijke gebeurtenis. De mooiste van het jaar. Vanonder zware zeilen kwamen de heerlijkheden tevoorschijn. Draaimolen, waren we te groot voor, autoscooter, waren we te klein voor. Maar verder van alles en nog wat. Voor vijf cent kon je al ergens aan meedoen. Ik vermoed dat ons speelgeld rond de 25 cent zal geweest zijn. Als mijn zus en ik elkaar tegenkwamen was de standaard vraag: “Hoeveel heb je nog?” Bij de zweef lag zowel financieel als qua durf zo ongeveer de grens.

Ik lag er op de bank aan te denken toen ik alle nagesprekken over de troonrede op tv voorbij zag komen. Wegens werkzaamheden uithuizig, had ik de jaarlijkse voorleesbeurt van onze Koning gemist. Dus moest ik het doen met de commentaren. Terwijl de miljarden mijn slaperig hoofd binnendrongen dacht ik aan vroeger. Toen je in de voetbalpool het onbegrijpelijke bedrag van een ton kon winnen. Fl. 100.000,-. Een bedrag waarvan je niet eens kon dromen omdat het niet binnen je voorstellingsvermogen lag. Het was de tijd dat je naar de winkel ging om een onsje kaas en dat moest dan “opgeschreven” worden. Je moeder kwam dan op zaterdag de rekening betalen. Je zakgeld was een dubbeltje per week. Goed om één boek te lenen in de bieb, of om bij groenteboer en snoepwinkel Dezutter een pakje kauwgum te kopen, met een foto van een wielrenner erin.

Ik sufte verder op de bank. Mijn ogen hadden hun werkzaamheden inmiddels gestaakt en mijn oren werkten nog maar op halve kracht. Genoeg om elke minuut het woord miljard te horen. Het koffertje van de minister die over de financiën gaat is zwaar toe aan naamsverandering. Miljoenenkoffertje dient onmiddellijk miljardenkoffer te worden. Hetzelfde geldt voor de nota.

Ik herinner me dat een brood 17 cent kostte, een kilo aardappelen ging voor 7 cent over de toonbank. Daarbij dient gezegd, dat menigeen in zijn tuin zelf aardappelen verbouwde. Wat een fles levertraan toen kostte wil ik niet weten. Die verknalde als eerste mijn smaakpapillen.

Ik schrok bruusk wakker toen ik de stem van Wopke hoorde. 35 miljard in de min staan we. Ik vroeg aan vrouwlief of ik het goed gehoord had. Ze knikte. Ik was meteen klaarwakker. Op internet vond ik de Rijksbegroting van 1955. Zeg maar de tijd dat ik met mijn zusje naar de kermis ging. Voor Onderwijs en Cultuur stond 653 miljoen gulden begroot. Buitenlandse Betrekkingen moest het hele jaar doorkomen met 70 miljoen gulden. De corona van toen heette de gevolgen van de Watersnoodramp, waarvoor 142 miljoen gulden stond.

Voor de zweef betaalde je een dubbeltje.

Freddy Klooté

|Doorsturen

Kora van der Beek

2020-09-26 09:47:46

Hallo meneer Freddy, ik heb genoten van uw leuke stukje. Hartelijk dank op deze vroege zaterdagochtend.

Met vriendelijke groet,

Kora

guus langeraert

2020-09-26 11:32:27

Hallo Freddy, Bedankt voor het activeren van diep weggezakte herinneringen. Op d'n Driwegn hadden we kermis met attracties ; wel danstenten - 3 soms - . ( Vraag het Ria maar eens .) MijnTOP-kermis was IJzendijke. Inderdaad zwieren en zwaaien, handje vast, handje los ( bij voorkeur van eensympathieke dame ) en vooral die prachtige bootjes-schommel. Deze attractie stond voor Lievens, schuin tegenover Marie. Prachtig als je met de punt van het bootje het zeil raakte. Goed weekend gewenst vanuit 'n vochtig " woosburg". guus langeraert

Freddy Klooté

2020-09-26 18:37:29

Ja Guus, Ijzendijke was wel iets speciaals. We hebben er ook met de band gespeeld. Vooral bij Hesseling. Was altijd leuk.

Jullie ook prettig weekend. Ria en Freddy.

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties