Grave

'Zo’n betonnen bak vol trouwe supporters'

Lars Bellekom en Rob van Haren: Groundhoppers uit Grave

Door Freddy Klooté

GRAVE - Misschien ligt het wel aan het feit dat ze aan de hand van hun vader mee naar NEC mochten. En zo de adem van een echte traditieclub konden inademen. Lars Bellekom (links op de foto) en Rob van Haren zijn hartstochtelijk fan van NEC. Maar in hun voetbalhart is veel plaats voor andere clubs. “Van die echte oude clubs met zo’n betonnen bak, vol trouwe supporters”, zegt Rob. Ze reizen door bijna heel Europa om die oude, vaak vergane glorie terug te vinden. Duitsland, Engeland, België, maar ook Hongarije en Schotland. Met nog een waslijst aan clubs en stadions die ze zo graag willen bezoeken. Samen met andere groundhoppers. Want zij zijn niet alleen in hun hobby. Overal waar gevoetbald wordt heb je zulke… eh... mensen met een speciale voorkeur. (foto: Matt Gerrits)

Bijna buren, slechts door één huis gescheiden, loopt hun levensweg parallel. Rob (23): "Ik heb altijd in dit huis gewoond. Als klein menneke mocht ik met mijn vader mee naar NEC. En het was fantastisch. Al 10 jaar heb ik een seizoenkaart. Zelf speel ik ook al jaren bij GVV'57 en nu in het elfde van EGS'20”. Rob is niet alleen op sportief gebied actief. Hij is afgestudeerd in bedrijfseconomie en fiscaal recht. Ook Lars ging met zijn vader naar NEC: "Ik ben 24 en heb al 17 seizoenkaarten."
Lars: "Ik heb tot mijn 16e bij GVV'57 gespeeld en ben toen voor mijn studie gestopt. Nu speel ik ook in het elfde van EGS'20. Ik heb op het HBO Toegepaste Biologie gestudeerd en doe nu mijn Master op de Radboud Universiteit. Ik volg die studie in Essen”. Mooi die studies van beide mannen. Samen naar school, samen naar NEC, samen in het elfde van EGS'20 en samen groundhoppen in het weekend. Het allermooiste vind ik nog dat hun vaders nu als 'one of the guys' soms meegaan naar die buitenlandse clubs. Groundhoppen. "De naam zegt het eigenlijk al”, legt Rob uit, "ground is het veld, de voetbalplaats. En hoppen is van de ene plaats naar de andere gaan. Er zijn overal in Europa groepen mensen die naar verschillende clubs en hun wedstrijden gaan. Sommigen maken er een sport van zoveel mogelijk wedstrijden in één weekend te bezoeken”. Lars: "Wij doen dat niet. We hebben een groepje supporters uit Wijchen, Nijmegen, Overasselt en Grave. We hebben een groepsapp, kijken op de speciale app van groundhoppers en maken afspraken. Op die app kun je melden naar welke wedstrijden en stadions je bent geweest. Als je de locatie van je telefoon aan hebt staan, dan ziet die app een wedstrijd en vraagt of je erbij bent. Ook meldt die app welke duels er diezelfde dag nog zijn”. Het lijkt ingewikkeld en zeer planmatig, maar de jongens zorgen dat het vrijheid-blijheid blijft en de meerderheid beslist. Rob: "We gaan in wisselende samenstelling. Wie zin en tijd heeft gaat mee. Onze vaders zijn met deze hobby gestart. Ze stonden samen in hetzelfde vak bij NEC en op een dag stond er in de groepsapp: "Zullen we morgen naar…? We gingen deels voor de sfeer en deels voor het voetbal. Ik herinner me nog onze eerste wedstrijd: Wolfsburg tegen Mönchengladbach. Kijk, hier zie je de tickets”. Op tafel liggen dikke plakboeken vol tickets van bezochte duels. Daarnaast vele sjaals van beroemde clubs. "Zo is het begonnen”, lacht Rob. "In 2012”.

Lars: "Wij wonen voor onze hobby best gunstig. In een uurtje rijd je de Ruhrpott in en ook België ligt vlakbij. We gaan het liefst naar oude stadions, waar het gras nog op de tribunes groeit. Met een fanatieke aanhang. De sfeer is voor ons het belangrijkste geworden. We zorgen dat we er een uurtje van tevoren zijn. Voordat we wegrijden wordt afgesproken wie de BOB is, want ook een biertje samen met de lokale lekkernij hoort bij de beleving. In Duitsland is dat natuurlijk Bier mit Bratwurst en in België een ferme pint met een boulet”. Soms is er de avond na een Duitse wedstrijd nog een mooie in België en kijken we elkaar aan. "Doen we het?” En een paar uur later zitten we in Eupen of Genk”. Ze gaan niet speciaal naar wedstrijden op het hoogste niveau. Rob: "We rijden rustig 2 uur naar Preussen Münster. We hebben het dan over het vierde niveau, een club uit 1906. Als we naar Engeland willen, moeten we een weekend gaan. Maar als we dan in Londen zijn gaan we niet naar een van de topclubs, maar naar Fulham of Charlton Athletic. Genieten van die speciale sfeer. De stadions. En toen kwam corona, de grootste tegenstander die we zijn tegengekomen. Anderhalf jaar geen voetbal”.
Het wordt even stil aan tafel. Tijd voor de toekomst. Rob: Dynamo Dresden, Legia Warschau wil ik graag zien. Lars droomt van Buenos Aires”.

Goeie gasten zijn het. Met goeie vaders.

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties