Grave

Verhalen uit de zorg: Carolein Lindsen

'Koude rillingen'

Door Freddy Klooté

GRAVE - Carolein Lindsen (55) werkt in Catharinahof bij de huishoudelijke dienst. Op diverse afdelingen maakt ze de kamers van de cliënten weer piekfijn in orde. Sinds een jaar is Carolein er werkzaam. Een tijd zonder en een tijd met het coronavirus op de loer.

“Ik kwam in een hele gezellige werksfeer terecht en voelde me er snel helemaal thuis. In die gemoedelijke sfeer is het fijn werken. Op maandag, dinsdag en vrijdag werk ik op kleinschalig wonen. Op woensdag en donderdag zorg ik dat de zorgappartementen op de tweede verdieping er weer keurig bij liggen”.
“Ik ben geboren en getogen in Bemmel”, vertelt een enthousiaste Carolein.

“Daar heb ik na de lagere school de huishoudschool gedaan. Na de eerste klas Mavo had ik het onderwijs wel gezien. Iets waarvan ik nu eigenlijk wel spijt heb. Ik wilde altijd iets in de zorg doen. In een ziekenhuis bijvoorbeeld. Maar ja, je bent jong en ik besloot om te gaan werken. Ik begon bij King Shirts in Bemmel. Daar maakten we herenoverhemden. De betere merken. In 1985 ging het fabriekje failliet en stapte ik over naar de confectie, bij Don Digger in Nijmegen. Die was gespecialiseerd in kinderkleding. Na 12,5 jaar was er een reorganisatie en ging ik bij Alpha International Logistiek werken. Een bedrijf dat soft- en hardware ontving, controleerde en naar zijn bestemming bracht. Daar heb ik niet alleen met plezier 11 jaar gewerkt, maar ook mijn man ontmoet. Sinds vorig jaar werk ik met volle overtuiging in de huishoudelijke dienst op Catharinahof. Op afdelingen met mensen die aan Alzheimer lijden en op appartementen waar mensen met andere zorg wonen. Ik begin ’s morgens om 08.00 uur en werk tot 13.00 uur. Ik zorg voor schone kamers, badkamers. Vaak in aanwezigheid van gastvrouwen en verpleegkundigen. In de huishoudelijke dienst zijn we met 22 personen, die ook samen koffie drinken. Een dagelijks moment van ervaringen uitwisselen en zomaar een praatje. En toen kwam het coronavirus”.

Corona in Catharinahof
“Laat ik beginnen met goed nieuws. Op dit moment is Catharinahof coronavrij”. Er klinkt opluchting in de stem van Carolein. “Er zijn mensen overleden. Mensen waar ik regelmatig kwam, op kleinschalig wonen. We gingen naar de kamers met handschoenen aan, zoals gewoonlijk, en op een tafeltje vóór de kamers waar iemand met een vermoeden van besmetting lag, lag een schort, een bril, een mondkapje en een desinfecterend middel”. Ik zeg tegen Carolein dat ik dit eng zou vinden. “Als je voldoende afstand hield dan was het goed. Kon er niets gebeuren. Ik maakte er het toilet schoon, handvatten van de deuren, stopcontacten kregen een extra beurt. Verder stoffen, stofzuigen en de badkamer schoonmaken. Ik heb er geen corona gekregen. Wel cliënten gezien die het wel hadden. In een lichte vorm maar ook aan de beademing. Maar ik kon mijn werk wel gewoon doen. Er waren mensen bij die niet veel later overleden. En dan gaan er koude rillingen over je heen. Je kent die mensen. Je hebt er een band mee opgebouwd. Maar ik kon gelukkig de volgende dag weer met frisse moed weer aan het werk. Ondanks het feit dat die mensen, die normaal allerlei vormen van dagbesteding hadden, elke vrijdag naar de markt gingen, nu niet verder dan de woonkamer kwamen. Het contact met de buitenwereld ging via videobellen”.

Carolein werkt ook in de zorgappartementen: “Dit zijn de mensen die zelfstandig, of met enige hulp naar buiten kunnen. Naar het restaurant gaan. Op het terras kunnen zitten, of een wandelingetje naar Grave maken. Maar in de coronatijd was het ook voor hen binnen blijven. En dan kwam ik daar. Alles schoonmaken. Een kopje koffie drinken met de bewoner, en dat was een feest. Maar ook de verhalen over mensen waarmee ze wandelden en er nu niet meer waren. Over de dichte deuren. Schrijnend was het om te horen dat het nog erger was dan in de oorlog. Zonder bezoek was gewoon het ergste. Ze konden geen kant meer uit. Aan mij de taak om die mensen op te beuren, op te vrolijken. Je verplaatst je in die mensen en soms lukt het om ze wat licht te geven. Maar het is een vreemde situatie. Niemand heeft dit ooit meegemaakt, en niemand weet hoe dit afloopt”.

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties