Grave

Kerst en andere ongemakken (15) - Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté

Sinds ik vijftien jaar geleden begon met het schrijven van columns, gaf het eind van het jaar steeds reden tot reflectie. Over Sinterklaas, het Kerstfeest en het afsluiten van alweer een jaar. Deze gebeurtenissen hebben door het steeds groter wordend gedoe over kleuren, de gezondheid van maaltijden, de aanwezigheid van enorme al dan niet gevulde kalkoenen daarbij, de overvloedige glazen alcoholische versnaperingen, de mierzoete taart, en, niet te vergeten, die heerlijke sigaret na de maaltijd, een fiks tafellaken van afkeer over zich heen gekregen.

Het wachten is op de ATDK. De Actiegroep Tegen De Kerstmaaltijd”. Mensen, gehuld in kerstboomkleurige vestjes, met petjes op, die voorzien zijn van enkele lampjes. Een groep die meedogenloos op Kerstavond steden en dorpen platlegt in hun drang naar het gelijk krijgen. Eigenlijk zo’n beetje als die andere actiegroepen, maar dan over het afschaffen van de Kerstmaaltijd.

Wil ik hiermee alle actiegroepen belachelijk maken? Absoluut niet. Zo zijn er groepen die niet willen dat hun levenswerk wordt afgepakt, zonder dat er wereldwijd gedegen onderzoek is gedaan. Of een groep die het belachelijk vindt dat we hele bossen omkappen en het hout opstoken om energie te winnen, zonder dat er wereldwijd gedegen onderzoek is gedaan of dit wel de juiste manier is. En dat die rare vorm van energiewinning ook nog hopeloos veel gesubsidieerd wordt.

Er zijn ook de kleine protesten. In de media, op de social media. Over wachtgelden die worden uitbetaald aan mensen die al genoeg verdienen. Met die protesten heb ik wel moeite. Huh??? Ja. Als er een vreemde, gekke, regel in de wet bestaat die dat toelaat, dan moet men de ontvanger niet stenigen, maar die vreemde, gekke wet afschaffen. Punt. Ik heb in de spiegel gekeken en gevraagd of ik dat wachtgeld zou aannemen. Mijn antwoord was “ja”. Net zoals ik tijdens mijn werkzame jaren ook altijd mijn vakantiegeld aannam. Terwijl ik toch voldoende geld verdiende om mijn gezin te onderhouden en er elders in de wereld mensen van de honger omkwamen. Kijk ook eens in de spiegel.
En dan die Kerstdagen. Al in 1783 verzuchtte Canonik van O.L. Vrouwe van Cassel, J.F.J. Klein al dat hij drie kerkdiensten op één dag wel erg veel vond. Hij kreeg als antwoord dat er te weinig priesters waren, waardoor men aan één priester genoeg had omdat in drie missen “al het volk eene van die zoude kunnen gehoort hebben”. Eerste Kerstdag is “thuiszitdag”, Tweede Kerstdag is “meubelboulevarddag”. Nou, lekker is dat. En vergeet dan ook de drukte in de winkels niet. Na het verdwijnen van de Sint lijken alle koelkasten weer leeg en moet er weer flink ingeslagen worden. Met de Kerstbroden, die een paar weken geleden in dezelfde doos nog Sintbroden waren. Met boter, als een Kerstklokje gemaakt. Met winkels die, als gevolg van de “inclusiviteit”, het woord “Kerstmis” niet meer durven gebruiken.

Wordt ongetwijfeld vervolgd in aflevering 16.

Freddy Klooté

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties