Grave

Kansloos - Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté

Het is weer zover in huize Klooté. De verslaving heeft weer toegeslagen. Een serie van zeven seizoenen heeft ons pad gekruist. Over een politieteam dat de maffia bestrijdt. Vrouwlief Ria is fan van dit soort series. Wat zij met de maffia heeft weet ik niet. Ze komt uit een gehucht met twaalf huizen rond een pleintje. Daaromheen landbouwgrond. Zover je kunt kijken. Hier en daar een boerderij. In alle maten en soorten. Als er een verdwaalde hond over het plein liep was dat groot nieuws. Afgelopen week was er zeer schokkend nieuws in de buurtschap. Bij een huiselijke twist had een vrouw haar vriend met een glasscherf verwond. Toch een beetje misdaad dus. Ria heeft het bericht met rode koontjes gelezen.

Maar goed, die maffiaserie. Een politieteam tegen de bendes. Op Sicilië. De politie met handen en voeten gebonden door regels en papieren. Afhankelijk van bazen die overal hun toestemming voor moeten geven. Gelukkig is in elke politieserie de chef van zo’n team een apart type. Beetje eigenzinnig, losgeslagen, traumatisch, allergisch voor bazen. Dat zorgt ervoor dat het spannend is. Die eigenwijze teamchef lapt regels aan zijn laars. Gelukkig. De vijand speelt zonder regels. En dan ben je eigenlijk kansloos.
Kijk naar de politie in ons land. Na ettelijke bezuinigingen is er nu de landelijke politie, die werkt in regio’s. Ja, er is wel een wijkagent, maar die lijkt op de speler in de serie die alle rapportjes mag uitschrijven en alleen op straat komt als hij weer naar huis mag. De misdaad in ons land is dusdanig toegenomen dat de burgers van 'kleine misdaad' geen melding meer doen. Kansloos. “Je hoort er toch niets meer van.”
Vorige week meldden de kranten dat dit tot groot verdriet van de minister is. “Altijd aangifte doen”, luidt het advies. En, zoals gebruikelijk, volgt er dan een bedrag van wat miljoenen dat er tegenaan wordt gegooid om dit te onderzoeken. En ervoor te zorgen dat er weer aanmelding wordt gedaan. Kansloos voorstel. Zonde van de centen. Onze politie zit, net als hun collega’s in de zorg en in het onderwijs, al bedolven onder meters papierwerk. Geen of te weinig tijd voor 'het echte werk'.
Het ergste is dan nog wel dat agenten aan handen en voeten geboeid zitten aan een woud van regeltjes. Wie een schot te vroeg of te laat lost, mag daar een rapport over schrijven. Wie een moordenaar iets te hard bij de arm vat, loopt de kans een berisping te krijgen. En de misdaad? Die groeit als bereklauw. Het woord 'terrorisme' durf ik niet eens te gebruiken. Daartegen zijn we helemaal kansloos.

 

|Doorsturen

Peter

2016-07-31 00:58:10

Bekend verhaal. Zolang als gladiolen minister kunnen worden, zal er weinig veranderen.

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties