Grave

'Acht fantastische jaren in Grave'

Janneke Pander en het jaar van verandering

Door Freddy Klooté

GRAVE - Een gesprek met Janneke Pander gaat over de zin van en in het leven. Over loyaliteit en keuzes maken. Een gesprek met passie, waarin ook emoties worden toegelaten. Haar cv vermeldt visie en mens-gedreven, analytisch, conceptueel, resultaatgericht, creatief, energiek en positief. Natuurlijk gaat het over de zorg. Geen klagend verhaal. Alleen maar met een positieve blik kijken naar mogelijkheden. Naar de vraag waarover het gaat. “Alles draait om mensen. Waar kan ik het verschil maken? Die arbeidsenergie wil ik constant voelen. Gewoon de wereld mooier maken. Eten, lachen, dansen. Alles wat plezier geeft. En werken. In een beroep met vele vette contacten op een moeilijk moment in het leven”.

Janneke Pander in Catharinahof. (foto: Mike Harris)

Janneke Pander (50) is geboren in Leeuwarden. Getogen in Tzummarum, een dorp in het noordwesten van Friesland, op een steenworp afstand van de Waddenzee. In Franeker bezocht ze de eerste middenschool en daarna de eerste lichting van de opleiding HBO-V: “Haha, ik was er overal als eerste bij. Ik vond me na de verpleegopleiding te jong om als zuster aan het werk te gaan en verhuisde naar het uiterste zuiden. Op de Universiteit van Maastricht deed ik “Verplegingswetenschap. primair proces & beleid en beheer. Van mijn afstudeerscriptie “Kloof tussen theorie en praktijk” pluk ik nog dagelijks de vruchten”.

Werken in de zorg
Janneke Pander ging aan de slag bij de gemeentelijke gezondheidszorg in Amsterdam. Naast en door het werk bleef ze zich ontwikkelen in haar honger naar weten en kunnen: “In Amsterdam heb ik diverse functies bekleed. Eerst in de psychiatrie, als zorgcoördinator en later opleidingscoördinator. Ik werd er organisatieadviseur. Hoofd Voorlichting en Preventie. In 2005 werd ik Bestuurssecretaris van de Raad van Bestuur. Ik was inmiddels getrouwd met Gerrit en we woonden in Haarlem. Tussen 2006 en 2008 ben ik in Hilversum Hoofd Zorg, Kwaliteit en Innovatie geweest. Ik was bezig met de invoering Elektronisch Kwaliteitssysteem, behalen van het HKZ certificaat, de invoering van Verantwoorde Zorg, ontwikkeling van het cliëntdossier en de realisatie van HilverZorg Bemiddeling”.

Manlief Gerrit was een echte Bosschenaar. Carnaval in Oeteldonk werd jaarlijks vooral uitbundig gevierd. Er werd regelmatig over de schoonheid en de levensvreugde in het zuiden des lands gesproken. Janneke kende dat overigens ook al uit haar uitbundige studententijd in Maastricht. Inmiddels was ook zoon Pieter geboren. De tijd voor een overstap was rijp: “Tijdens een “huppeltje”door de duinen ging de kogel door de kerk. We kozen samen voor het zuiden. De nieuwe woonplaats heette Heesch. Nu nog een baan”.

Van Maaszicht naar Catharinahof
Janneke solliciteerde en werd aangenomen als Manager locatiegroep Maasland-Oost met locaties in Herpen, Berghem en Maaszicht in Grave: “Toen ik bij Maaszicht aankwam moest ik naar de ingang zoeken. Dus het eerste wat ik daar gedaan heb is gezorgd voor een bordje aan de muur, richting voordeur. Ik kwam in een werkomgeving waar leiding en personeel het goed met elkaar hadden. Er waren nogal wat wisselingen van de wacht geweest. Er lagen brieven en vragen op tafel. De muurschilderingen in het restaurant moesten blijven. Het winkeltje achteraan moest meer naar voren. Ik vond dat leuke ideeën en zei: “Dat gaan we doen”. Maar ook: “Hoe krijgen we de mensen die boven alleen op hun kamer zitten te eten, weer naar beneden. Als je luistert naar de wensen van mensen gaat het goed. Ook de thuiszorg vind ik heel belangrijk. Het speelt zich weliswaar buiten af, maar de voordeur moet open blijven. Ik vind voorlichting en goede informatie één van de rechten van de mens. Mijn laatste zin bij een gesprek of voorlichting is altijd: “Als u iets heeft, blijf er niet mee zitten, maar kom er mee”. In de zorg draait alles om mensen. Niemand kiest er voor dat er iemand vreemds aan je lijf komt. Niemand zit er uit eigen wil. De hulpverlener moet duidelijk laten voelen dat de ander er toe doet”.

Natuurlijk was de grootste opdracht voor Janneke de verhuizing van Maaszicht naar Catharinahof: “We hadden dertig groepen en subgroepen. We hebben ruim 800 bezoekers vooraf door het beton rondgeleid. Alles hebben we gevierd, de eerste steen, het hoogste punt. Samen met de architect, de bouwers, de verhuizers, de cliëntenraad en de penningmeester zaten we regelmatig rond de tafel. Het gebruikersgemak was het leidinggevend principe. Het gevoel van “samen” was geweldig. We knipten bij de opening samen het lint door, want dit gebouw is van ons allemaal. Het Grave Superieur klonk. Er zat muziek in en dat is zo gebleven”.

Afscheid
Janneke Pander werd het gezicht van Catharinahof. Ze was het middelpunt, het aanspreekpunt, de spelverdeler en de spits: “Eens in je leven heb je de kans om iets te creëren”. Haar uitspraken en ideeën zijn inspirerend. “Je wilt geen bewoner van Catharinahof zijn, maar een inwoner van Grave”. Of: “Catharinahof is een veilige oversteek vanuit de samenleving. Hier zit je samen”. Ondanks tanende budgetten wist ze samen met haar zeer gewaardeerde medewerkers het altijd gezellig maken voor de mensen. “Ik had het enorm naar mijn zin. Had ook schitterende bestuurders. Toen kwam er ineens een verandering van de structuur op tafel. Een opsplitsing. De individuele manager wordt een driemanschap. Drie managers van drie rayons die samen moeten werken. Ik voelde me zelf opgesplitst. Ik ben zelf verantwoordelijk voor mijn arbeidsgeluk. Ik stelde me de vraag of ik loyaal aan mijn baan of aan mezelf ben. Daarom besloot ik om na acht fantastische jaren in Grave van werkplaats te veranderen. Ik heb een onvergetelijk afscheid gekregen. Emotioneel mooi. Liefde ondervonden. Het Janneke Panderplein vóór het gebouw als blijvend aandenken gekregen. En mijn portret in de theaterzaal hangt tussen Jolanda Adams en Jan Verhaaren in. Wat kan ik me nog meer wensen?”

Janneke Pander werkt nu, ongetwijfeld met dezelfde passie en gedrevenheid, als Directeur/Bestuurder van Woonzorgcentrum De Annenborch in Rosmalen: “Ik herken daar heel veel van Maaszicht en kan daar nog een prettige inhaalslag maken”.

Janneke Pander in De Anneborch.

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws

112-meldingen


Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties