Grave

'Altijd klaarstaan voor de ander'

Jan en Ans van Dijk vieren Diamanten Huwelijk

Door Freddy Klooté

GRAVE - Vorige week vierden Jan en Ans van Dijk van het Jan Hondongpark hun Diamanten Huwelijk. Oude bekenden van het Graafse verenigingsleven: THOS, “de Soos”, Probus, de beleggingsclub, de Maessanghers. Ans was ook druk bezig met de Zonnebloem en haar werk op diverse scholen voor LHNO. Jan van Dijk is vooral bekend als directeur van “De Binckhof”. Aangezien de vier zonen en hun gezinnen pa/opa en ma/oma wilden verrassen, was zowel het digitale bezoek van burgemeester Lex Roolvink van Grave, als een artikel in de Arena, een verrassing. Ook de feestelijkheden moesten, wegens corona, verdeeld over drie dagen verdeeld worden. Zonder kus of knuffel, maar met duidelijk aanwezige liefde. Door het verrassingsaspect, dit keer geen interview met het diamanten bruidspaar, maar met zoon Frank, geboren in Orthen bij Den Bosch, getogen in Grave. “In ons mooie huis aan het begin van de Estersveldlaan. We noemden het “de zoeten inval”, omdat er altijd wel mensen waren, en we er als familie altijd terecht konden”.

Jan van Dijk
Frank: “Pa (91) komt uit een boerengezin met 9 kinderen in IJsselstein. In zijn jeugd maakte hij twee gedwongen verhuizingen mee, toen zijn ouderlijk huis moest wijken voor de aanleg van de A2, en later ook nog eens voor de verbreding daarvan. Hij was bijna twaalf toen WOII uitbrak. Daaraan heeft hij nog veel herinneringen. Het opblazen van de brug bij Vianen, ingekwartierde Duitse soldaten, hulp aan onderduikers en luchtaanvallen. Een spannende tijd. Toch kon pa studeren. In Leiden deed hij met succes een studie in psychologie en een master in criminologie”.

Ans van Wijnbergen
Ook Ans (88) kwam uit een boerengezin. Met 12 kinderen. In Montfoort. Frank: “Ma was dus zeven toen de oorlog begon. Ook zij heeft daarvan nog veel beelden bewaard. Onderduikers in de boomgaard, tegelijkertijd ingekwartierde soldaten van de bezetter, met af en toe wel heel spannende momenten. Gelukkig hebben ze op de boerderij nooit honger gekend en zijn de oorlog, net als pa, redelijk goed doorgekomen. Ze heeft na het voortgezet onderwijs haar “Akte N 19” gehaald in huishoud- en gezondheidskunde. Ze had geluk, want door het vele werk op de boerderij, koeien, kaas maken en akkerbouw, konden niet alle broers en zussen verder studeren”.

Jan en Ans van Dijk
Frank: “Pa en ma hebben elkaar ontmoet in IJsselstein, waar beiden in die tijd gingen dansen. Daar is de vonk definitief overgesprongen. Tijdens de studie van mijn vader had mijn moeder al een baan als directrice op een huishoudschool in Bergen. Op 31 oktober 1960 zijn ze voor de wet getrouwd. Hun kerkelijk huwelijk was op 12 augustus 1961. Ze gingen in Leiden wonen. Tijdens zijn studie is mijn vader in aanraking gekomen met de zorg voor verstandelijk gehandicapten. In die tijd bestond daar nog nauwelijks een goede visie en structuur voor. Hij startte zijn loopbaan in die zorg in Orthen bij Den Bosch. Daar verhuisde hij met ma ook naartoe. Ik ben daar, net als mijn broers Gert-Jan en Jos ook geboren. In 1966 werd vader Jan benoemd tot directeur van “De Binckhof”, in het voormalig Jezuïtenklooster in Velp. Dus verhuisden we weer. Naar Grave. Naar het prachtige huis aan het begin van de Estersveldlaan. Daar is in 1967 mijn jongste broer Marc geboren. De enige echte Gravenaar”. Frank kan daar wel om lachen, hoewel ik een pietsje jaloezie in zijn stem hoor. Feit blijft dat de vier zonen allemaal in Grave zijn getogen. Naar de St. Jozefschool en naar De Sprankel zijn gegaan. Het voortgezet onderwijs in Grave of Uden hebben gevolgd. Later zijn ze over Nederland uitgezworven, met studies in Nijmegen, Wageningen en Maastricht. Frank: “Ma heeft eerst nog volop gewerkt op diverse scholen voor LHNO. Toen de kinderen kwamen is ze volop voor haar gezin gegaan. Tot de jongste ook op het voortgezet onderwijs zat. Toen is ze weer vol enthousiasme in haar vak op het LHNO in Uden werkzaam geweest. Pa heeft tot zijn pensioen in 1992 op “De Binckhof” gewerkt. Hij heeft veel ontwikkelingen in de zorg voor verstandelijk gehandicapten meegemaakt. Van groei en grote bloei van dit instituut tot de gedeeltelijke ontmanteling daarvan door de steeds verdergaande integratie van de bewoners in de Velpse en Graafse samenleving”.

De zoete inval
Frank vertelt me dat het vaak druk en gezellig was in Estersveldlaan 1. Familie, buren en vrienden van diverse verenigingen waren er altijd welkom: “Ze stonden altijd klaar voor de ander. Ma is goed in breien, koken en bakken. Met die onovertroffen cake, appeltaart, jams en zoute koekjes scoor je ook als oma bijzonder goed. Pa heeft nog lang getennist. Hij was ooit het oudste nog spelend lid van THOS. En bij de Maessanghers was hij de oudste zanger. Hij is jarenlang lid geweest van de Commissie van Toezicht van de gevangenis, hij houdt van oude kunst, tuinieren en lezen. Ook in hun huis in het Jan Hondongpark, waar het diamanten paar sinds 1997 woont. Met een gezondheid die hen nog steeds in staat stelt om samen met kinderen en kleinkinderen te zijn”.

Ook ArenaLokaal wenst Jan en Ans van Dijk van harte geluk met hun Diamanten Huwelijk.

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties