Grave

Een dagelijkse bezigheid van Toon Peters

'Inmiddels al anderhalf keer de wereld rondgewandeld'

Door Freddy Klooté

GRAVE - “Ik wandelde een tijdje geleden langs de kloosters in Velp. Plotseling voelde ik dat ik een noodzakelijke stop moest maken. Dus maar even de kloostermuur gebruikt. Tijdens het plassen viel me op dat de leiding van de bliksemafleider kapot was. Er ontbrak onderaan een stukje. Gevaarlijker dan wildplassen, dacht ik nog”. Toon Peters (1944) kan er hartelijk om lachen. “Ik heb wethouder Anja Henisch gewaarschuwd en bij een volgende passage van het klooster zag ik dat gelukkig alles weer in orde was”. Vanwaar die kennis van bliksemafleiders?

“Ik ben geboren in Grave. In café “De Gouden Leeuw”. Ze zeiden wel eens dat ik onder het biljart gemaakt en boven het biljart geboren was. Weer die aanstekelijke lach van Toon. “Ik heb de studie voor elektromonteur in Boxmeer gedaan. Wilde eigenlijk liever smid worden, maar er waren nog twee plekken vrij voor de nieuwe studie elektromonteur, en ben op het laatste moment van gedachten veranderd. Ik heb er nooit spijt van gehad hoor. In die nieuwe studie zat meer toekomst. Ik kon na mijn militaire dienst meteen terecht bij Alewijnse in Nijmegen. Die militaire dienst was wel speciaal voor een jongen uit de Graaf. Ik kwam bij de marine, op de Karel Doorman en kwam zo op Curaçao terecht. We waren daar veel in het Zeemanshuis te vinden. Na het bier gingen we in het daarnaast gelegen huis van het Leger des Heils koffie drinken. Daar kwam eens een oude mevrouw naar me toe die tegen me zei: “Er is nog redding voor u, dronkenlap”. Hahaha. Maar via de marine kwam ik ook in allerlei landen waar ik normaal nooit zou zijn gekomen. Van Aruba tot Marokko, van Porto Rico tot Martinique. En ga zo maar door. Na de marine ben ik met Truus Kuenen getrouwd. Want als je getrouwd was had je tenminste nog enige kans om een huis te krijgen. En jawel hoor. Dat lukte na een hele tijd. Ik ging bij Croon Elektrotechniek uit Rotterdam werken. Om 05.30 uur naar het werk ergens in Nederland, om 17.30 uur weer terug bij Truus in de Chamillylaan. In die tijd heb ik het lopen geleerd. Met 100 meter elektropijp, vier pakjes van 25 meter onder de arm een wedstrijdje met de collega’s doen wie er het eerst langs alle trappen op de stellingen op de zevende verdieping was”.

Wandelen
“Ik heb altijd wel gewandeld”, zegt Toon. “Gewoon stevig de pas erin, niet te hard, niet te langzaam. Toen kreeg ik kanker. Non-Hodgkin, lymfeklierkanker. Maar ik bleef lopen. De oncoloog zei dat dit gezond was. Dus dat kwam mooi uit. Inmiddels ben ik al heel wat jaren kankervrij. En dat voelt heel goed. Wandelen dus. Inmiddels ook al 18 jaar. Elke dag 10 kilometer. Dat is zo’n 65.000 kilometer al. En dat is anderhalf keer de omtrek van de aarde, als je langs de Evenaar meet. Toch wel een eindje. En ik blijf het leuk vinden. Ik ga altijd ’s morgens. Ontbijten, krantje lezen, Truus nog even op weg helpen en dan is het “Houdoe” en ben ik vertrokken. Ik loop ontspannen, wandel eigenlijk. Ook als het regent of vriest ga ik. Maakt me niets uit. Ik loop niet altijd dezelfde route. De jaargetijden spelen bij de keuze van “waar zal ik vandaag eens lopen?” wel een rol. In de winter, als het glad is, kies ik niet voor een dijk, maar neem ik een verharde weg. Dan ga ik ook niet binnendoor. In de lente is het echt genieten. Dan fluiten de vogels. Ik ken de vogels wel als ik ze zie, maar wie er fluit dat weet ik niet. Ook de planten en bloemen vind ik mooi, al ken ik ze niet, ik geniet er toch van. En ook de herfst heeft een speciaal gevoel. Vandaag ben ik over de dijk naar de Drie-eenheid gelopen, dan naar Oud-Velp, tot de generaal de Bonskazerne en dan weer terug naar huis. Een andere keer loop ik onder de Graafse Thompsonbrug door naar Balgoy en kom dan via Nederasselt weer terug. Of naar Gassel, over de dijk en dan weer terug. Allemaal wandelingetjes van zo’n 10 kilometer. Als ik iemand tegenkom groet ik altijd vriendelijk. Meestal groeten de mensen terug. Soms lopen ze gewoon langs je heen. Wat ik dan denk, past niet in de krant. Natuurlijk kom ik ook bekenden tegen. Dan ben ik wat later bij Truus thuis”.

Mooie Graafse figuur, die Toon Peters.

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties