Grave

Ingewikkeld - Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté

Onze aardbol vierde onlangs zijn 4,6 miljard-jarig bestaan. Dat is niet geruisloos voorbij gegaan. Beetje vuurwerk op La Palma, kleine blijk van vreugde in Bladel en ongetwijfeld nog wat nafeesten in Groningen. Voor de rest werden de feestelijkheden overstemd door de bewoners die overal iets van vinden. En dat liefst zo hard mogelijk met andere bewoners delen. En dan te bedenken dat wij, de mensen, pas zo’n tien miljoen jaar geleden op deze aarde in de kijker liepen. Ja liepen. Op twee benen. Dus eigenlijk hoeven we niet zoveel praatjes te hebben. We zijn hier net. En we doen alsof we hier thuis zijn. En we lopen hier maar een fractie van een seconde rond, in vergelijking met de leeftijd van ons gasthuis.

We hebben in die paar miljoen jaren dat we steeds meer rechtop zijn gaan lopen wel een erg grote broek aangetrokken. Twee miljoen jaar begonnen onze hersenen zich wat te ontwikkelen. Ik ga niet zo ver om te zeggen dat dit verspilde moeite was. Maar als je een tijdje goed om je heen kijkt, lijkt dat er sterk op. Eén miljoen jaar geleden verspreidde de homo erectus zich vanuit Afrika over de rest van de wereld. Zonder de KLM, de Nederlandse Spoorwegen, superdeluxe cruiseschepen of prikkeldraad en waterkanonnen). 200 duizend jaar geleden (denk nog even aan het 4,6 miljard-jubileum) ontstond de homo sapiens, de moderne mens. Zeg maar de Bidens, Trumpen, Baudets, Macrons en de Merkels van de toekomst. De LHBTIQ+mensen in spé. Ook diens oorsprong lag in Afrika. En ook die mens ging op reis naar andere landen. Op vakantie? Wie zal het zeggen.

Inmiddels zijn we het gewend hier op ons kleine plekje op de bol. Saampjes met zo’n 17 miljoen. Vlak bij de zee. Lekker voor in de zomermaanden. We hebben het werken uitgevonden en met de opbrengst daarvan konden de werkers zich voeden. Een fiets kopen. Later een brommer. Gevolgd door een automobiel. En zo ontwikkelden we ons tot een soort superwezens die zich beschouwden als de echte bezitters van dit lapje grond. Oorspronkelijk voedden we ons met een soort bruine bonen met spek, of alleen met aardappelen met vet.

Maar nu zijn we er. Het paradijs. Soms verstoord door mensen die overal iets van vinden. Door mensen die alleen aan zichzelf denken. Wel begrijpelijk als je bedenkt hoe kort ons verblijf op deze planeet maar duurt. En het wordt ook drukker. We hebben minder plaats. Dat zorgt voor prikkelbaarheid. Voor ontevredenheid. Groepen die dezelfde ontevredenheid delen gaan samen de straat op. En roepen keihard dat ze ontevreden zijn. Andere groepen maken zich druk over wat anders en gaan ook de straat op. En roepen dan weer andere dingen.

Er zijn ook mensen die heel goed kunnen praten en dingen uitleggen. Die mogen stukken grond op deze planeet besturen. Waarom ze dat willen? Ik weet het niet, want ze doen het nooit goed. Sinds ruim 2000 jaar zijn we gaan tellen hoe lang we hier leven. En in die 2000 jaar is veel gebeurd. Zoveel dat binnenkort de aarde een andere koers gaat varen. Want dan zal er water genoeg zijn om te varen.

Misschien begint de aarde dan wel helemaal opnieuw. Met de homo sapiens 2.0. Lijkt me een strak plan.

Freddy Klooté

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties