Grave

Indrukwekkende virtuele Indië-herdenking in Grave: 'De prijs is te hoog'

Door Freddy Klooté

GRAVE - Zaterdag 15 augustus. Voor het Koninkrijk der Nederlanden kwam er, 75 jaar geleden, officieel een eind aan de Tweede Wereldoorlog. Op die dag worden alle slachtoffers herdacht van de Japanse bezetting van Nederlands-Indië. We herdenken de militairen die omkwamen in de strijd tegen de Japanners in die vreselijke oorlog. We staan stil bij alle KNIL-veteranen die voor onze vrijheid hebben gestreden. Vanuit een Nationale Herdenking ontstonden in meerdere dorpen en steden ook plaatselijke herdenkingen. Vorig jaar werd ook in Grave voor het eerst stilgestaan bij alle slachtoffers van de oorlog in Nederlands-Indië. Het werd een groot succes. Niet in het minst door de vele Indische Nederlanders die in Grave kwamen wonen. En waarvan ook de tweede, derde en zelfs vierde generatie er nog steeds woont.

Door het coronavirus moest de inmiddels opgerichte Stichting Indië-Herdenking Grave op zoek naar een waardig alternatief. En dat hebben ze gevonden. Met hulp van Peter Linders, die als een beeldhouwer beelden bouwt van Grave. Hij zette de plannen van de Stichting om in een schitterend gemonteerd programma, dat ook via Omroep Land van Cuijk te bewonderen was.

Het welkomstwoord namens de Stichting werd uitgesproken door Willem van den Berg: “We hebben dit jaar als thema voor de herdenking gekozen voor : “De prijs is te hoog”. En die prijs was ook hoog. Te hoog om te vergeten. Daarom is onze boodschap dat zo’n oorlog nooit meer mag gebeuren. Maar we weten tegelijkertijd dat vrede niet gratis is. We staan nu in het hele land en daarbuiten stil bij de gedeelde geschiedenis van Nederlands-Indië”. Tussen alle items door liet Peter Linders sfeervolle herinneringsbeelden zien. Moeilijke beelden ook. Zware, realistische weergaven van gekneusde of te vroeg afgebroken levens.

Fred Hulsman, voorzitter van de Stichting: “Een heel gemengde groep mensen werd naar Nederland gebracht. Nederlanders, vaak met Indische gezinsleden. Mensen die helemaal “verindischt” waren. Ook mensen die nog nooit in Nederland waren geweest. Na de uitroep van de zelfstandigheid hadden de Indische Nederlanders het zwaar te verduren en moesten ze hals-over-kop vertrekken. 300.000 mensen moesten huis, bezittingen, familieleden en vrienden achterlaten. Veel Indische Nederlanders kwamen terecht in Grave, in het rode en blauwe dorp. Ze maakten zich daar op bewonderenswaardige wijze een nieuw leven eigen. Ogenschijnlijk met gemak, maar velen hadden zware oorlogstrauma’s.
Het Van Coothplein was een soort centrum van de Indische bevolking. Spelen in de grote zandbak, muziek, sateetjes en een bloeiend verenigingsleven in de wijk, waar de Indische Nederlanders een grote bijdrage aan hebben geleverd”. Burgemeester Roolvink: “Er zijn ruim 2 miljoen Nederlanders met een Indische achtergrond. Zij zoeken verbinding. Na de ontheemding en kille ontvangst in Nederland hebben ze behoefte aan een eigen plek om te herdenken. Er moet ruimte zijn voor het eigen verhaal, waar men persoonlijk mee verbonden is. De gemeente werkt daar volledig aan mee en wil initiatieven ondersteunen”.

Harrie Reffeltrath van Harmonie Stad Grave speelde vervolgens het 'Signaal Taptoe'. Namens de derde generatie vertelde Gavin Woesthoff over wat hij had meegekregen van zijn opa en oma: “Warmte. Het was een tweede thuis, met chaotische verjaardagen, warme drukte en de verhalen van opa. Mijn oma is helaas te vroeg gestorven. Ik hoorde zijn verhalen, leerde op school de geschiedenis van Nederlands-Indië en wist dat mijn opa daar bij was geweest. Het is onze plicht die verhalen niet te laten verdwijnen”. Ook de kranslegging bij het oorlogsmonument op het Torenplein door burgemeester en mevrouw Roolvink, Charley Woesthoff en Evy Boer-de Wit namens de Stichting werd mooi in beeld gebracht. Het werd tijd voor datgene wat veel Indische Nederlanders gemeen hebben: muziek. In dit geval vertolkt door Abdulla Badilaa.

Willem van den Berg sprak het slotwoord uit: “We hopen dat we volgend jaar weer met bij elkaar kunnen komen. Misschien wel op het Van Coothplein. Want de verhalen mogen niet vergeten worden”. Hij dankte Gijs van den Heuvel van de dahliavereniging voor de mooie bloemen en Peter Linders voor de totstandkoming van de virtuele herdenking, die werd afgesloten met het Wilhelmus.

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties