Grave

Diamanten huwelijk echtpaar Van der Last-Woudenberg

'Het leven lijkt steeds sneller te gaan'

Door Freddy Klooté

GRAVE - “Zestig jaar getrouwd. Wat een tijd. En ik heb het gevoel dat het leven steeds sneller gaat”, zegt een montere Andries van der Last. Zijn 85 jaar zijn hem niet aan te zien. Hetzelfde geldt voor zijn vrouw Corry. Ze staan met beide benen midden in het leven. Volgen alles wat er op deze aardbol gebeurt. Kunnen overal over meepraten. Zo vitaal je 60-jarig huwelijk kunnen vieren is natuurlijk hartstikke mooi. Corry: “We gaan nog samen zingen bij de KBO, bezoeken oude mensen (!), gaan op dinsdagavond naar Catharinahof genieten van de muziek van de Havenmuzikanten. We wonen er niet, maar vinden het altijd leuk in Catharinahof. Gezellig een praatje maken, of gewoon iets eten. De soep is er heel erg lekker”.

“Ik ben geboren en getogen in Amersfoort. De lagere school deed ik in oorlogstijd. Na de middelbare school ben ik meteen aan het werk gegaan. Bij een bank waar ik 60 gulden per maand verdiende. Na twee jaar ben ik overgestapt naar de accountantsdienst van Coop Nederland. Met veel schriftelijke cursussen heb ik het vak verder geleerd: MBA, SPD en MO-Boekhouden. Ik had ook nog tijd voor een hobby. Hardlopen op de korte afstanden en verspringen. Ik werd zelfs bestuurslid van de atletiekclub in Amersfoort”, kijkt Andries terug.

Corry Woudenberg
Ook Corry(82) is in Amersfoort geboren: “Toen ik op de lagere school zat was het oorlog. In ons gezin klapte die er flink in. Bij mijn ouders en ook bij mij. Na de lagere school ging ik naar de Naaischool, gevolgd door de Handelsavondschool. Ik ging meteen daarna aan de slag. In de winkel en in het huishouden van een oom en tante. Vooral van mijn oom heb ik veel geleerd over het leven. Over werken, doorzetten. Over optimistisch blijven als het eens wat tegen zat. Hij liet me zien hoe hij met zijn kinderen omging. Hij was voor mij een groot voorbeeld. Later werkte ik als verkoopster in een kledingzaak en op kantoor bij een kleurstoffenbedrijf”.

Dansschool van ’t Riet
Andries volgde al een tijdje dansles op de dansschool ’t Riet in Amersfoort. Ook Corry ging daar later naar toe: “Het was natuurlijk een katholieke dansschool. Het geloof speelde toen een belangrijke rol in het leven van alledag. Op mijn 19e was er een dansavond waarop een echt orkest speelde. Daar mocht ik naar toe. Het kostte één gulden om binnen te mogen. Dat was best veel, maar ik verdiende al wat. Dus dat kon”. Andries: “Ik was er ook, die avond. En opeens zag ik haar. Hé, dat is ze, wist ik meteen”. Corry lacht: “Hij kwam me iedere keer vragen om te dansen. En zo is het gekomen”. Na ruim 60 jaar kijken ze elkaar nog steeds met een lieve blik aan.

Samen, vroeger en nu
Op 15 juni 1959 zijn Andries en Corry in Amersfoort getrouwd. Andries: “We woonden boven en achter de winkel van de oom van Corry. Toen kwamen onze kinderen, ons grootste geluk. André in 1960 en Rudolf in 1962. In 1963 zijn we verhuisd naar Beek en Donk. We kregen daar een mooie vrijstaande woning met een grote tuin, waar voor de kinderen alle ruimte was om te spelen. In 1964 werd onze dochter Marlise geboren. Al onze kinderen hebben op het Knippenbergcollege in Helmond gestudeerd. Ze hebben uiteenlopende beroepen gekozen, maar niemand koos voor mijn beroep”. Andries was in 1963 in dienst getreden bij de gemeente Beek en Donk. Hij werd er hoofd financiën en deed daarbij ook de coördinatie van de automatisering. Hij bleef dat tot de Vut in 1995.

Corry deed, toen de kinderen op school zaten, cursussen maatschappijleer, Engels en peuteropleiding: “Ik ben toen 20 jaar leidster geweest in een peuterspeelzaal. Ook was ik 12 jaar verkoopster in de Wereldwinkel. Ik organiseerde projecten voor straatkinderen in Chili en Uganda. Maar mijn grootste hobby was en is nog steeds zingen. Ik heb ruim 30 jaar gezongen in het Beek en Donks gemengd koor en nu zing ik in het seniorenkoor van de KBO en bij een liederentafel”.

Een zeer actief echtpaar. Andries: “Ik zat 9 jaar in het Kerkbestuur, 8 jaar in de Parochievergadering, 25 jaar Avondwake, 35 jaar Woningbouwstichting, 10 jaar bestuurslid badmintonclub, 20 jaar penningmeester Wereldwinkel, 7 jaar Maatschappelijk werk, 8 jaar Oudercomité Knippenbergcollege en nu ben ik nog penningmeester van de Zonnebloem”.

Sinds drie jaar wonen Corry en Andries van der Last in Grave. Ze hebben veel vrijwilligerswerk gedaan. Dat hoort bij hun manier van denken. En geloven. Corry: “Ons geloof heeft altijd een grote rol in ons leven gespeeld. We zijn niet van een bepaald geloof. We zijn oecumenisch. Christen”. Ze hebben van het leven genoten, tijdens vakanties met de kinderen. Inmiddels zijn Corry en Andries ook verblijd met vijf kleinzonen. Leuke, spontane mensen, met brede belangstelling voor de medemens. Samen op weg naar het volgend jubileum.

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties