Grave

QVS-patiënt Eric van Schie wil graag lotgenoten helpen

'Het is een dagelijks gevecht'

Door Freddy Klooté

GRAVE - Een jaar geleden schreef ik over Eric van Schie. Een man die vanuit Haarlem naar de gezonde Brabantse lucht verhuisde. Kon genieten van de mooie natuur. Op zijn motor vanaf zijn werk langs prachtige binnenweggetjes naar huis reed. Hij ademde de frisse lucht met volle happen naar binnen. Naar later bleek was die lucht niet zo gezond. Geiten en schapen bezorgden Eric het Q-koortsvermoeidheidssyndroom. Weg baan, weg toekomstdromen. De nietsontziende vermoeidheid sloeg toe. Het leven werd een dagelijks gevecht.

Eric: “Het is er niet beter op geworden. Eerder slechter. Tijdens het laatste congres van Q-support werd duidelijk dat er geen perspectief op herstel is. Aanvankelijk ging men er van uit dat de ziekte met antibiotica nog wel te bestrijden was. Maar helaas. De laatste onderzoeken wezen uit dat ook dit niet meer mogelijk was. Alle hoop bij de talloze slachtoffers in de zaal vervloog. In mijn lijf wist ik het wel al, maar als je het zo hoort vertellen, komt het echt wel hard binnen hoor”.

Tijdens de acute fase tussen 2007 en 2009 zijn er tussen de vijftig- en honderdduizend mensen besmet geraakt. Eric: “Je hoeft daar soms niets van te merken. Maar de bacterie zit wel in je lichaam. Bij mij zit de bacterie ook nog eens in mijn bloed. En ik ben een QVS-patiënt, die eigenlijk geen bacterie zouden hebben. Je ziet dat die bacterie zich jarenlang verborgen kan houden, om dan plotseling de kop op te steken”.

'Hoe nu verder?'
Na het slechte nieuws op het congres van Q-support stelde Eric van Schie zich de vraag: “Hoe nu verder?” Gelukkig hoefde hij die vraag niet alleen te beantwoorden. Vrouwlief Sandra, zijn trouwe en lieve bondgenoot in alle ellende, bleef pal achter hem staan: “En dat is zo belangrijk”, vertelt Eric verder. “Daarom worden bij allerlei bijeenkomsten voor Q-koortspatiënten ook de partners uitgenodigd. Want ook hun leven is danig in de war gestuurd. En dan druk ik me nog netjes uit. Maar we zijn samen verder gegaan. Met allereerst de moeilijke acceptatie. Vervolgens ga je je krachten op een dag verdelen. Proberen om met het beetje energie dat je nog hebt iets leuks te doen. Ieder onderdeel van je leven dat door deze ziekte verdwijnt is een emotioneel verlies. Je weet immers dat het niet meer overgaat. Het lezen van een lang artikel of een boek is vaak al een hele kluif. Maar toch blijf ik hopen. Ik hoorde over een arts die een autovaccinatietherapie heeft ontdekt. Hij doet dit al tien jaar bij Lymepatiënten en nu ook bij mensen met Q-koorts. Het is heel nieuw, maar de eerste resultaten zijn hoopgevend. En dat is al heel wat waard. Je zit niet meer naar een gesloten boek te staren”.

Hulp voor de ander
Ondanks zijn miserabele toestand is Eric van Schie er altijd geweest voor zijn lotgenoten. Hij heeft zich enorm ingelezen, kan alles goed verwoorden en is een zeer sympathieke gesprekspartner. In Heesch is hij al een aantal jaren de kartrekker voor mensen met Q-koorts. “Wat ik in Heesch doe wil ik in Grave ook doen. Door de grote veranderingen bij de hulp aan Q-koortspatiënten, Q-support 2.0 heeft een geheel andere rol gekregen, ligt de zorg nu ook bij de gemeenten. Bij mij is de “warme” overdracht van mijn gegevens al geweest. Met iemand van Q-support en iemand van het Zorgteam van CGM. Het beleid moet verder nog vorm krijgen. De uren bewegingstherapie zijn overigens al goed geregeld door de gemeente Grave. Nu wacht ik op een antwoord van de gemeente op mijn vraag om ook in Grave een ruimte te krijgen waar we maandelijks met de lotgenoten en partners anderhalf tot twee uur, met een kopje koffie of thee, ervaringen uit kunnen wisselen. Vanuit Heesch heb ik ervaren hoe belangrijk dat kan zijn. Gemeenschappelijke ervaringen worden gedeeld. Partners bespreken ook hun aandeel in de leefomgeving van de patiënt. En het gevoel van samen-zijn is zo belangrijk. Die verbondenheid met elkaar door vragen en antwoorden. Liefst in de ochtend, want ’s avonds heeft iedereen de pijp al leeg”.

95 doden
Q-koorts is een ziekte, waarbij zowel de acute als de QVS-vorm nog elke dag nieuwe slachtoffers eist. Het is nog echt niet over. De teller staat op 95 doden. In werkelijkheid zijn dat er veel meer. Denk aan Q-koorts-gerelateerde hartziekten, die als hartfalen worden geregistreerd. Ook het werkelijk aantal ziektegevallen is niet bekend. Wie het krijgt heeft pech gehad. Vette pech. Hopelijk krijgt Eric van Schie snel zijn ruimte om lotgenoten van dienst te kunnen zijn: “Wie belangstelling heeft, of meer informatie over Q-koorts wil, mag me bellen op 0486-454444”.

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws


Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties