Grave

Grens - Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté

Het eerste verdrag van Schengen dat vrij personenverkeer van een aantal landen regelde dateert al van 1985. Later zou dit uitgroeien tot 26 landen. Inmiddels ben ik de tel kwijtgeraakt. In deze coronatijd zijn alleen de buren uit Duitsland en België belangrijk. Zij mogen nog steeds ons land in. Omgekeerd is het andere koek.

Ik stam nog uit de tijd dat de grens met België een echte grens was. Met douaniers. En slagbomen. Vaak ook controles. Er werd gesmokkeld op leven en dood. Dan heb ik het niet over een pondje boter, maar over vrachtwagens vol. Spectaculaire achtervolgingen, schietpartijen en doden. Na de boter kwamen de sigaretten. Start en doel was afhankelijk van de prijsverschillen.

Allerlei sterke verhalen haalden de geschiedenis. Zoals van die Nederlandse vrouw die vanuit Zeeuws-Vlaanderen richting België reisde. Per bus. De douane kwam aan boord van die bus controleren. De vrouw zat er nogal ongemakkelijk bij en werd uit de bus gehaald. Onder de zware jas puilde alles uit. Het rook naar boter en smokkel. Omdat het winter was werd de mevrouw in de verhoorkamer geplaatst en werd de kachel aldaar flink opgestookt. Na een dik uur kwamen de douaniers binnen. Een verhoor was niet meer nodig. De mevrouw lekte vanuit haar hele lichaam gesmolten boter.

Ik moest er aan denken toen ik op tv de provisorische afsluitingen van de Belgische grenzen zag. Het zag er zowel komisch als zorgelijk uit. Komisch omdat er zoveel kleine paadjes zijn die van Nederland naar België leiden en dus echt niet alles kan worden afgezet. Zorgelijk omdat het door het coronavirus zover is gekomen. Er is dus geen vertrouwen dat de Nederlanders echt de grens niet zullen oversteken.

Omgekeerd heb je de grens vanuit Duitsland naar Nederland. Geen wegversperringen. Nee, vriendelijke marechaussees die beleefd aan de Oosterburen vragen of ze misschien alstublieft in Duitsland willen blijven. Hahaha. Die Duitse buren rijden gillend van het lachen door.

Straks breken de zomervakanties aan. Met allerlei ge- en verbodsbepalingen, waar bijna niemand meer wijs uit kan. Waar Duitsers het strand van Cadzand tot Ameland hebben ingenomen. En Nederlanders binnen blijven en op tv zien hoe leuk de stranden zijn.

Maar ach. Het is een tijd die geschiedenisboekjeswaardig is. Vanuit mijn raam zie ik mensen die keihard aan onze straat werken. Met z’n vieren vlak bij elkaar zitten. Waar de 1.5 meter-regel gewoon ook al niet mogelijk is. Net als op zoveel andere plaatsen. En ook nog eens met 15 mensen met één toilet de dag moeten zien door te komen.

Gaan we later lachen om die 1.5 meter? Om dat ene toilet? Of valt er na de coronacrisis niets meer te lachen?

Freddy Klooté

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties