Grave

'Daar kan ik uren naar kijken'

Gravenaar Ilja Doedel begeesterd door de natuur

Door Freddy Klooté

GRAVE - “Het was in het noorden van Finland. Ik was er met een paar mensen naartoe gereisd. Ze hadden me eerst om advies gevraagd. Toen ik hoorde wat ze allemaal wilden doen, besloot ik om mee te gaan. We liepen in de sneeuw. Plotseling zag ik hem. Onverwachts. Stilletjes in een boom. De sperweruil. In een flits was hij weg, stortte zich naar beneden en pikte een muis op vanonder de sneeuw. Hij vloog terug naar de boom en begon aan zijn maaltijd. Op 75 meter afstand had hij die muis gezien. Ongelooflijk. We zijn blijven kijken tot hij het luchtruim koos en uit het zicht was verdwenen”. Aan het woord is Ilja Doedel, biologieleraar aan het Pax Christi College in Druten. Daarnaast veldbioloog. Alleen of met een klein groepje speurt hij in diverse landen in Europa naar bijzondere vogels, zoog- en roofdieren.

Als leraar is Ilja een motivator. Iemand die zijn ongekend enthousiasme op kinderen kan overbrengen: “Ik vind het vooral fijn om met kinderen te werken die best wat extra aandacht kunnen gebruiken. Daarom heb ik gevraagd om in het VMBO basis/kader te mogen werken. Kinderen vinden het leuk om mee naar buiten te gaan en naar planten en vooral dieren te kijken. Vast te houden. In de vakantie krijg ik foto’s van dieren die ze gemaakt hebben. Daar geniet ik zó van. Blij dat ik ze met mijn lessen geraakt heb”.

Biologie
Ilja Doedel (46) is geboren en getogen in Grave: “Ik woon nog steeds met plezier in de Sint Jorisstraat. Na de basisschool en het Maaswaal College wist ik nog steeds niet wat ik wilde doen. Ik had wel veel belangstelling voor biologie, maar kon daar op dat moment niet concreets mee doen. Daarom ben ik eerst in militaire dienst gegaan. De natuur bleef een grote rol spelen maar ook het onderwijs zat in mijn genen. Mijn vader was leraar op wat nu Visio heet en ook mijn zusje Nina is lerares. Dus naar de lerarenopleiding biologie. Een bont gezelschap met echte natuurliefhebbers. Zowel aan de leraren- als aan de studentenkant. Een oude leraar, een veldbioloog in hart en nieren, vertelde me met welke excursies ik echt moest meegaan. Iedereen steekt elkaar zo aan. Ik ging mee op excursies naar het oosten van Polen, Schotland, Hongarije, Oost-Turkije, Roemenië en nog meer landen. Tijdens de opleiding heb ik nog voor een reisorganisatie als gids/leider gewerkt. Om me heen begon iedereen een gezin te stichten. Ik ging maar door met reizen en onderzoeken. Ik kwam in geheel verlaten gebieden in Noord-Zweden. Toen was het echt gebeurd met mij. Ik wist het. Er is geen weg meer terug uit de natuur. De planten maar vooral de dieren waren een onuitwisbaar onderdeel in mijn leven geworden. Ik heb nog wel even verkering gehad, maar de concurrentie met de natuur kon ze niet aan. Neem nou de steppenkiekendief. Een bedreigde soort. Broedt in Oekraïne, Rusland en Kazachstan. Hebben veel open ruimte nodig. Door de grote boerderijen die daar kwamen verdween die grote ruimte. Nu zie ik ze in Midden-Finland. Ze zijn flexibel en hebben hun leven veranderd. Dat is toch fantastisch om mee te maken”.
Ilja is een rustige verteller, maar zijn enthousiasme kan hij er niet mee verbergen. Zijn ogen schitteren bij alweer een verhaal. Hij heeft inmiddels stapels logboeken van ruim twintig jaar veldbiologie.

Lanius-excursies
Eigenlijk is het een logisch vervolg van Ilja’s leven. Het organiseren van excursies. Kleinschalig en kortdurend. Hij werkt immers nog steeds als leraar. Eén dag minder in de week voortaan, zodat zijn weekend wat langer is en hij vanaf oktober zijn excursies kan organiseren: “Ik kwam vaak in de Hoge Venen. In België. Schitterende natuur met onverwachte verrassingen. Omdat het wereldje van de veldbiologen klein is ken ik daar een liefhebber met een herberg. Daar kan ik blijven slapen. Dat kan ook als ik met een groepje van ongeveer 6 personen ga. Mijn eerste excursie waar liefhebbers voor kunnen inschrijven is 22 en/of 23 oktober aanstaande. Wie op de site www.lanius-excursies.nl kijkt, ziet dat de prijzen minimaal zijn gehouden. Eén dag, met eigen vervoer kost 50 euro per persoon, inclusief thee/koffie met koek. Twee dagen inclusief logies 120/130 euro. De echte liefhebber hoeft het dus niet te laten. “Het is wel goed om vroeg te beginnen. Als ik daar ben, sta ik om vier uur op. Dan kun je de dwerguil zien broeden. Een diertje van 10 centimeter hoog. Zelf ook vaak een prooi voor zijn grotere familieleden en haviken. Daarna zie je het dwerguiltje niet meer tot bij het vallen van de avond. Dan durft hij weer. In oktober trekken weer grote zwermen kraanvogels over de Hoge Venen op weg naar het zuiden. Ze maken een trompetachtig geluid. Echt, zo prachtig”.
Ilja Doedel kan dagen vertellen over vogels, edelherten of wilde zwijnen. Hij fietst iedere dag heen en weer, genietend van de natuur, naar zijn werk in Druten: “Vanmiddag zag ik hoog in de lucht zo’n 60 ooievaars. Na een paar onrustige dagen was het vandaag weer mooi weer om verder te trekken. Een ouder echtpaar heb ik er nog op gewezen. Ook zij vonden het fantastisch”.

Met mensen als Ilja Doedel uit Grave gaat de natuur nooit verloren.

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties