Grave

'Een huwelijk vol sport, hard werken en liefde'

Gouden Huwelijk Hans en Mieke van Etteger

Door Freddy Klooté

GRAVE - “Hans en Mieke van de Gouden Luifel”. Zo kennen mensen uit Grave en verre omgeving dit leuke, vriendelijke paar. “Maar het gaat niet over de zaak hoor. Nu gaat het over ons 50-jarig huwelijk”, zegt Hans snel. Mieke knikt instemmend. Zij wilde niet zo’n groot artikel in de krant. Gaandeweg het gesprek komen er steeds meer herinneringen boven die ze graag met uw verslaggever deelden. Over hun eerste ontmoetingen, zwembad Oost, samen op de Puch naar tante Cor in Den Haag. En vooral hun levensmotto dat nu al meer dan een halve eeuw door hoofd en hart klinkt: “I’ll never find another you”, van The Seekers.

Dochter Maike, die net even op bezoek is: “Het zijn de beste ouders van de hele wereld”. Als ze weggaat : “Ik hou van jullie”, gevolgd door twee dikke kussen. Het zegt alles over de sfeer in huis bij Hans en Mieke van Etteger. Ze vertellen veel over hun leven, terwijl hun ogen elkaar steeds weer ontmoeten. Na vijftig jaar is het huis nog steeds gevuld met liefde. Burgemeester Lex Roolvink die het paar komt feliciteren voelt zich meteen thuis. Geanimeerde gesprekken volgen. De rode draad is sport en de Gouden Luifel.

Zwembadliefde
Hans is geboren in Nijmegen: “In Oost, vlak tegenover de kazerne. In Nijmegen deed ik ook het voortgezet onderwijs. Maar ik had niet zoveel met school. Ik wilde iets met mijn handen doen. Dat had ik van mijn vader. Die maakte ’s avonds klokken. Als hobby. We moesten, als we thuis kwamen van school, meteen uurwerken schoonmaken. En zo werd mijn belangstelling gewekt. Ik wilde naar de Vakschool voor Uurwerktechniek in Rotterdam. Maar iedere dag daar naar toe was te duur, dus ging ik overdag aan het werk als leerling-horlogemaker in Nijmegen, studeerde ’s avonds thuis en ging één keer in de maand naar de Vakschool in Rotterdam. Ik haalde er mijn vakdiploma horlogemaker, deed werkervaring op bij een zaak in Nijmegen en kwam op mijn 24ste in Grave terecht”.

“Voordat het zover was is er wel het een en ander gebeurd”, lacht Mieke. “Ik ben ook in Nijmegen geboren. In het centrum. Maar verhuisde al heel snel naar Oost. Ik deed na het voortgezet onderwijs een paar jaar dienst als leerling-verpleegster in de Sint Maartenskliniek en heb later nog een tijd bij de Gelderlander gewerkt. Omdat we allebei in Oost woonden, en van zwemmen hielden, zagen we elkaar heel vaak in het zwembad Oost. Daardoor zaten we ook bij dezelfde vriendenclub. Ik heb Hans uitgenodigd om mee te gaan naar een feestje. En zo gebeurde het. We kregen verkering en na een jaar mochten we van het thuisfront samen op stap”. Hans lacht: “Ja, samen op de Puch naar tante Cor in Den Haag. Naar de Posbank waar ik een selfie van ons tweeën maakte. Uniek in die tijd. In september 1967 hebben we ons verloofd en op 18 december 1969 zijn we getrouwd”.

Hans en Mieke van Etteger
“Het was heel apart”, vertelt Mieke. “Niet omdat het 15 graden vroor, maar omdat mijn vader, als ambtenaar van de burgerlijke stand van Nijmegen, ons trouwde. We zijn toen in Nijmegen gaan wonen. Het liedje dat voor ons speciaal werd was “I’ll never find another you” van The Seekers. En dat liedje geldt nog steeds, hè Hans?” Blikken vol herinneringen vliegen over en weer. “In 1970 is Ralph geboren. In 1971 zijn we in Grave met De Gouden Luifel begonnen. Dat gouden slaat op de juwelierszaak die we openden en die luifel hing boven de voordeur. In 1972 zijn we naar Grave verhuisd”, vertelt Mieke. Hans: “In 1973 is Bart geboren en dochter Maike maakte ons in 1977 blij. Mieke zorgde voor de kinderen tot Maike naar de kleuterschool ging. Toen kwam zij een paar uur in de week in de winkel helpen”.

De winkel groeide en Mieke was wat meer in de winkel te vinden. Maar naast het harde en vele uren werken zorgden ze er voor dat er altijd nog gesport kon worden. Hans: “het zwemmen in Nijmegen kon ik in Grave voortzetten. Samen met Leo de Vreede heb ik de Stoofduikers opgericht. Op zaterdag was ik elke ochtend om zeven uur in het zwembad van Laco te vinden om trainingen te geven. Om vijf voor negen haastte ik me dan naar de winkel. Ik deed ook aan wielrennen, tennissen bij THOS en hardlopen. Op alle afstanden. Van 5 kilometer tot de marathon van Berlijn. Ik heb ook 30 keer de Vierdaagse gelopen”. Mieke tenniste altijd veel. Ook bij THOS. En dat doe ik nog steeds twee keer per week. Morgenochtend sta ik om negen uur op de baan hoor”, lacht ze.

Zo zijn Hans en Mieke sportend en werkend naar de 50 jaar toegeleefd. Mieke: “De winkel was altijd de stabiele factor. Hans was altijd op de zaak. En verder zijn we ook samen met anderen druk in de weer geweest”. Hans: “Ik heb ooit een kaartclubje opgericht. Dat bestaat nog steeds. We zijn samen veel op reis geweest. Ook op de motor. Ach Mieke, dwars door Amerika. Weet je nog?”. Mieke glundert.

Twee mensen. Gouden Huwelijk. Gelukkig met elkaar. Nog steeds verliefdheid in de ogen. Blij met de kinderen. Hans: “Vergeet je onze grootste schatten niet? We hebben ook zes kleinkinderen”.

 

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties