Grave

Gegijzeld - Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté

Vrouwlief Ria en ik zijn het WK voetbal voor vrouwen goed doorgekomen. We hadden besloten om de Gold Cup, de Afrika Cup en de Copa América te laten schieten om goed en vooral fris aan de start van de Tour de France te komen. De zenders voor de live-uitzendingen waren genoteerd. Ik had een Esterse tourkenner bij uitstek, die zijn naam hier liever niet vermeld ziet (Matt Gerrits) om advies gevraagd over de samenstelling van een tourploeg voor deelname aan een bescheiden gokwedstrijdje.

We zijn goed van start gegaan. De boodschappen waren op tijd in huis gehaald. De zenders F3 en F4 deden hun best om alles, maar dan ook echt alles in onze kamer te brengen. En dan volgde de lange zit. Gemiddeld zo’n 200 km kijken naar wielrenners. Naar een snelle ontsnapping in het begin, het opbouwen van een voorsprong en tenslotte het inhalen van de ontsnapten, gevolgd door een massasprint. Een uurtje of vijf zitten we als gegijzeld op onze bank. Telefoon wordt niet opgenomen, warm eten is uit den boze en pas na half zes (17.30 uur) hebben we even tijd om op adem te komen. Even. Want we hebben Wimbledon dan weliswaar vreselijk verwaarloosd, na half zes kijken we tot het in Engeland donker wordt.

Zware dagen zijn het. Met een superstrak schema. De eerste week is nog niet eens helemaal voorbij, of we merken al dat de koelkast akelig leeg begint te worden. Dat betekent dat ik morgenochtend vroeg naar de supermarkt rijd om grote hoeveelheden groente en fruit in te slaan. Spuitwater, cola, koffie en thee hebben we nog voldoende. Uiteraard gebruiken we bidons om uit te drinken. Ria maakt ’s ochtends vroeg (10.00 uur) twee tasjes met hapjes en drankjes. Net zoals de renners die krijgen bij de ravitaillering. Kwestie van meeleven. Op het tafeltje tussen ons in ligt de lijst met rugnummers en het zeer gedetailleerd parcours. Dat is mijn verantwoordelijke taak. Uitgevallen renners dienen duidelijk doorgestreept. Verder ligt er het “eigen klassementlijstje”. Dat is het gokspelletje tussen vrouwlief en mij. Bij iedere kerktoren die de renners passeren wordt de naam van de kerk in beeld gebracht. Altijd de naam van een heilige. Wie van ons het eerst de naam van die heilige raadt, vóór die in beeld verschijnt, krijgt een punt. Spanning alom.

De renners passeren talloze dorpen en steden. Vrouwlief Ria hebben als extraatje voor onszelf, het uitzoeken van een dorpje waar we later, als we oud zijn, graag zouden willen wonen. We kijken daarbij ook al naar een leuk huisje. Niet te groot, in een leuke buurt. Met ook een bakker en een slager. Ja, we zijn gauw tevreden.

Alle napraatprogramma’s ’s avonds laten we aan ons voorbij gaan. We zijn niet gek.

Freddy Klooté

 

|Doorsturen

Guus Langeraert

2019-07-11 22:26:45

Hallo Ria&Freddy, Ik kijk ook naar avond-tour-programma's, anders snap ik niet wat ik overdag gezien heb, guus groet u.

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties