Grave

Jan Nuijen neemt afscheid van Hartenaas

'Geen woorden maar daden'

Door Freddy Klooté

GRAVE - Afgelopen donderdag nam meester Jan, na 38 jaar dienstverband, in diverse functies, afscheid van basisschool Hartenaas. Zijn Hartenaas. Zo voelde het. Hij was zo verweven met de school dat hij er al zijn krachten aan heeft gegeven. Zelfs net iets meer dan dat, wat mede geleid heeft tot een keuzepensioen. Jan wilde graag, samen met zijn familie, zijn collega’s en oud-collega’s, de deur van Stoofweg 2 op slot doen. Door de aanwezigheid van het merendeel van Jans verlanglijstje en het feit dat het gebouw niet meer als school gebruikt gaat worden, kwam de droom van Jan Nuijen uit. Een man die “Geen woorden maar daden” als lijfspreuk had en dat op de werkvloer aanvulde met “Hand in hand, kameraden”. Niet geheel toevallig is Jan Feyenoordsupporter, maar dan eentje die “het jammer vindt” als zijn club heeft verloren en zijn felicitaties naar de tegenstander laat uitgaan.

Jans oude collega's doen symbolisch de deur dicht.

“Ik ben geboren in Grave. In de Maasstraat. Zoon van Harrie en Tiny Nuijen. Broer van Matje, Henk en Trudy. Ik hoefde maar een eindje te lopen naar de St. Jozefschool, toen nog aan de haven. Alles was trouwens dicht bij huis te doen. Voetballen vooral. Het eerste ruitje dat ik kapot schoot was meteen de hoofdprijs. Glas-in-lood van de Elisabeth. Toen ik lid van GVV’57 werd ging ik eigenlijk voor het eerst regelmatig de Rijksweg over. Na St. Jozef ging ik naar “de Griend”. Dat was heel apart, want mijn vader was er conciërge. Omdat ik nogal van de exacte vakken was, dacht ik eraan om na het slagen naar de HEAO te gaan. Maar ook de Pabo trok me aan. Het werd dat laatste. De Pabo Groenewoud in Nijmegen”. Het blijkt achteraf de juiste keuze te zijn geweest. Tijdens zijn stageperiodes dook Jan in diverse onderwijssystemen. Raakte in de ban van scholen die iets aparts hadden. Waar het kind uitgangspunt was. Een loopbaan van hard en met het hart werken was aangebroken: “Eerst op de St. Tarcisiusschool voor zeer moeilijk lerende kinderen. In 1980 kwam ik, nadat ik er ook al stage had gelopen, op Hartenaas terecht”.

Openbare basisschool Hartenaas
“In mijn stageperiode op Hartenaas, zag ik een uniek systeem dat de kwaliteiten van ieder kind centraal stelde, door onderwijs op elk niveau én het belichten van ieders kwaliteiten door zelfstandig werken en presentaties door werkstukken. Vooral de mooie manier van omgaan met de kleine mens door juf en meester. En nu kon ik daar zelf aan de slag. 1980. Voor mij brak een gouden periode aan die 25 jaar heeft mogen duren. Een periode als groepsleerkracht van veelal combi-groepen, later gecombineerd met mijn functie als Intern begeleider, soms ook als Remedial Teacher. Ook als adjunct-directeur voelde ik me als een vis in het water”.

Uw verslaggever was sinds 1973 directeur van Hartenaas. Ik herinner me Jan Nuijen als een integere, harde werker. Voor “zijn” kinderen, voor kinderen die wat extra hulp konden gebruiken en voor leerlingen die veel hulp nodig hadden. Jan deed het. Tijd speelde daarbij geen rol. Een vakman. Hij genoot van de vele contacten met de ouders: “Wij doen alles samen, jullie en ik, in het belang van jullie kind”. Als collega was Jan degene die voor een ander door het vuur ging. Als iemand hulp nodig had zei Jan, bijna achteloos: “Oh, dat doe ik wel”. Jan was mijn adjunct-directeur. Dat was een zeldzaam genoegen. Het geeft je kracht als je weet dat er altijd iemand naast je staat, die je kan opvangen. Iemand waarmee je samen naar oplossingen kunt zoeken. Want hij keek vooral in oplossingen. Hij was ook kapot van de dood van leerling Job en de brand die onze school met de puntdakjes verwoestte. Gelukkig was er zijn vrouw: “Miekie was er altijd voor me. Ze was en is mijn onvoorwaardelijke steun”. Ook de laatste dertien jaar op Hartenaas werkte hij met een zich vernieuwend team, onder leiding van een nieuwe directeur, op volle kracht door. Bij zijn afscheid had Jan 38 jaar Hartenaas op zijn teller staan. Hij verpulverde mijn record met vijf jaar.

Familie- en verenigingsmens
Jan Nuijen is een familiemens. Met broers en zus was het vroeger vaak samen voetbal kijken bij zijn ouders. De band met zijn schoonouders was groot. Toen dochter Maaike het huis verliet om zelfstandig door het leven te gaan, te trouwen en Jan en Miekie met hun eerste kleinkind Zoë opa en oma maakten, straalde hij. Zoals hij ook kon genieten van zijn cluppie GVV’57. Hij speelde er van zijn 12e tot zijn 50ste.

Lange tijd in het eerste: “Ik ben kampioen geworden met het eerste, het tweede en het derde. Ik was dat ook graag geworden met het vierde en het vijfde, maar dat lukte niet. Toen mijn vader stopte als bestuurslid bij GVV ’57 ben ik jeugdsecretaris geworden. Later ook bestuurslid en algemeen secretaris. Oja, ook wedstrijdleider. Ik ben nu nog ledenadministrateur en wedstrijdleider. Jan is nog steeds actief: “Ik zit in de stuurgroep EGS. Dat vind ik zo belangrijk voor de toekomst. Verder ben ik al zo’n 30 jaar bezig met de Zaalvoetbalvereniging Grave. Heb jarenlang zaalvoetbal gespeeld bij De Snip en speel nog steeds bij FC Onbekend”.

Er was ook nog een leven naast school en voetbal. Graafse verenigingen: “Ik ben secretaris van de Horecavereniging Grave geweest. Verder heb ik mijn steentje bijgedragen aan de Graafse Pinksterfeesten en de Zeskamp. Ik doe mee met het maken van de gewaardeerde “Pothuusburger”. Een jaarlijks magazine met nieuws, foto’s en wetenswaardigheden van Carnavalsvereniging Pothuusburg”. Jan werd voor al zijn vrijwilligerswerk in 2007 beloond met een Koninklijke Onderscheiding. Omdat ook vader Harrie een Lintje had, konden ze samen ieder jaar naar de receptie voor Graafse gedecoreerden op het stadhuis gaan. Wie het meest trots op wie was, komen we nooit te weten.

Jan Nuijen neemt een tijdje vakantie. Hem kennende zal dat nooit lang zijn. Inmiddels heeft hij zijn eigen bedrijf opgezet. OoOG, dat staat voor “Ondersteunt ook Onderwijs Grave”. Met een aanbod van diensten aan scholen, besturen en samenwerkingsverbanden. Maar ook voor bijvoorbeeld extra ondersteuning aan kinderen, huiswerkbegeleiding en bijlessen. Daarover in een latere Arena meer. Jan heeft de onderwijsarena dan wel verlaten, maar hij gaat gewoon verder waar zijn hart hem stuurt: het passend maken van het onderwijs voor onze kinderen. “Succes Jan”, wensten hem zo’n 400 vrienden op Facebook. 

Jan Nuijen sluit de deur onder het toeziend oog van de kinderen.

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws

112-meldingen


Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties