Escharen

Diamanten huwelijk voor Riet en Jan Knuiman

'We zijn altijd bij elkaar geweest'

Door Freddy Klooté

ESCHAREN - Afgelopen maandag was het groot feest op de Zanddijk in Escharen. Naar goede Esterse gewoonte had de buurt het huis van Jan en Riet Knuiman versierd. Het echtpaar was op die dag precies 60 jaar getrouwd. De Koning en de Koningin hadden een gelukwens gestuurd. Loco-burgemeester Anja Henisch van Grave kwam het paar feliciteren. Natuurlijk ging ook uw verslaggever langs. Het werd een buitengewoon gezellige ochtend. Met veel herinneringen. Maar ook met heel veel zin in deze dag. Een verrassende dag. De kinderen hadden een hoop geregeld.

Jan wordt in augustus 91 jaar. Maar hij doet nog steeds de tuin. Rijdt nog auto. En als het enigszins kan gooit hij nog graag een hengeltje uit. “Ik ben geboren in Elden. Dat is gemeente Elst geweest. Nu hoort het bij Arnhem. Mijn vader had een boerderij, dus na de lagere school was het meteen thuis gaan werken. Ik heb nog wel wat cursussen kunnen doen. Land- en tuinbouw en fruitteelt. Op de boerderij was het de hele dag poot-aan spelen. Maar ik wist al wat ik allemaal moest doen, want als ik van de lagere school thuis kwam, moest ik ook meteen aan de slag”.

Riet Knuiman-Janssen
“Ik ben in Arnhem geboren maar ook in Elden naar de lagere school gegaan. Ja, dezelfde als die van Jan. Maar er zat vier jaar verschil tussen ons, dus we zagen elkaar niet staan. En ook ik moest meteen na de lagere school aan het werk op onze boerderij. Ik mocht nog wel een naaicursus doen.

Riet en Jan
Riet: “In die tijd gingen we met de kermis en op 2e Paasdag en 2e Pinksteren uit. Ik had altijd mijn oudste broer mee. Jan was steeds alleen. Op een dansavond in het dorp stond Jan met een paar vrienden bij een winkel te praten. Ik zal toen 22 jaar geweest zijn en Jan 26. Hij zag me naar binnen gaan en even later was hij ook in de danszaal. We hebben heel lang samen gedanst, hè Jan?” Jan knikt: “Ja, en ik heb je daarna naar huis gebracht. Ik weet niet of we toen meteen een nieuwe afspraak hebben gemaakt”. “Ik ook niet”, lacht Riet, maar een week later stond ik met een vriendin te praten en daar kwam Jan weer langs. Hij stopte en ik heb hem meteen mee naar huis genomen”. “Ik werd meteen voor de leeuwen gegooid”, lacht Jan het uit. “Ik heb toen heel netjes gevraagd of ik mocht blijven komen. “Als je maar netjes oppast”, was de voorwaarde. En toen was het aan”.
“Na anderhalf jaar gingen we verhuizen”, vertelt Riet met een nog steeds somber gezicht. “In Kerkwijk, in de buurt van Zaltbommel gingen we wonen”. Jan: “Dat was een hele verandering. Drie en een half jaar lang heb ik Riet met de brommer bezocht. Twee uur rijden was dat. Maar ik mocht wel blijven slapen”. “Ja, maar in aparte kamers hoor”, giechelt Riet. Het wachten was op een huis. En dat kwam er, vlak bij de boerderij van Jans vader. Riet: “Op 15 april 1959 zijn we getrouwd. In Kerkwijk op het stadhuis en in Ammerzoden in de kerk. We waren weer terug in Elden. Op ons eigen stekje”.

Zestig jaar
Jan werkte op de boerderij van zijn vader, samen met zijn broer Cor. Riet hielp mee, vooral met het fruit. Daarna kwamen de kinderen: Cor, Tonny, Marian en Annemie. Die zorgden voor negen kleinkinderen en drie achterkleinkinderen. Jan: “In 1968 is onze grond onteigend. Het was de plaats waar nu het Gelredome staat. Dus zijn we met een makelaar naar een andere boerderij gaan zoeken. We zijn naar diverse plaatsen gaan kijken. Escharen beviel ons het meest. Aan de Boltschestraat. Daar kon ik verder met mijn bezigheden in de landbouw. Het fruit heb ik maar laten schieten”. Veel tijd voor een sociaal leven was er niet. Maar na de verhuizing in 1997 naar de Zanddijk in Escharen is Riet een tijdje bestuurslid van de KVO geweest: “Nu ga ik nog graag kaarten in ’t Dorpshuus. Ook puzzel ik graag. Nee, de tv is niks voor mij. Er is alleen maar voetbal op”. Jan schiet hard in de lach. Hij houdt alles bij op het gebied van voetbal en weet precies wanneer er een wedstrijd wordt uitgezonden: “Maar ik ga ook graag vissen. In Elden heb ik mede de visclub opgericht. Ik ben er nog ere-lid geworden. Hier vis ik in de Raam”.

Gezellige mensen zijn het, Riet en Jan Knuiman. “We leven van dag tot dag”. “Ja”, voegt Jan eraan toe, “maandagochtend zei ik nog tegen Riet: “Zullen we er nog een jaartje bij doen?” Ik verlaat twee mensen op leeftijd, maar nog vol levenslust. Ze zijn gelukkig in Escharen en met elkaar. “Eigenlijk zijn we altijd bij elkaar geweest”, besluit Riet.

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties