Escharen

Pronkzitting één groot feest in d’n Erpelkuul

'Piepers met een lekker sausje'

Door Freddy Klooté

PIEPERKNALLERSRIJK - De Piepers en Pieperinnekes kennen niet, zoals dat in Pothuusburg wel het geval is, een extra kwartiertje, voordat met iets begonnen wordt. Nee hoor, de zaal van de Prinsentempel ’t Dorstige Hert, was nauwelijks geopend, of de liefhebbers van grappen en grollen stroomden binnen. De lange tafels stonden in een mum van tijd vol met drinkbare versnaperingen en Vorst Theo van Haren moest alle zeilen bijzetten om de aandacht van de aanwezigen te richten op de opkomst van Dorstlustige Hoogheden en hun gevolg.

Waar ze zo snel vandaan kwamen weet ik niet, maar binnen enkele minuten was het podium gevuld met Prinsen, Adjudanten, Hofdames, Narren en Pages. Vanaf de zijkant zogen de muzikanten van de Pechvogels de longen vol om de blijde intocht met gepaste muziek te omlijsten. Ik schat het op ruim 50 personen die het podium versierden. D’n Erpelkuul, met zijn 1100 inwoners, toonde weer eens het meeleven en het meedoen van de inwoners. In de zaal waren de 175 Pieperknallers klaar voor de start.

Na de proclamaties van Prins John (“Mit mien vriendin Annick meugde gerust stoan te proate, maar denk er an, ik hou ze goed in de goate”) en Jeugdprins Jorg (“We gaan feesten tot in de late uren, en laten we ons eens niet op tijd naar bed toe sturen”) kon de show beginnen. De in zuurstokrode pakjes gestoken Pages Fenn en Sem mochten het spits afbijten, met een vertederende dans. Met aandoenlijke ernst maakten ze er een geweldig optreden van en zetten hiermee de toon voor de rest van de avond. Oftewel, de piepers kwamen op temperatuur. Ook de Krieltjes, met aan kop het Krieltje met beer, swingden erop los. De zaal klapte stevig mee en de vijf mochten, begeleid door de Pechvogels en het applaus van de grote Piepers uit de zaal, tevreden het podium verlaten. En daar kwam alweer een groep aan. Weer iets groter. De Diamantjes. De negen jongedames deden er nog een schepje bovenop. De ingewikkelde dans werd heel knap uitgevoerd. Dat liet de zaal ook duidelijk merken. Van de jeugd naar de oudjes was maar een kleine stap. De Benidorm Bastards verzamelden zich, al dan niet per rollator, aan de tafel. Mopperend en ondeugend lieten ze op videoschermen zien tot wat voor kattenkwaad ze in staat waren. Zo pikten ze tijdens een wedstrijd van Estria zowel cornervlag en wedstrijdbal mee. Over de uitslag werd niets bekend gemaakt. Terug naar de jeugd. De 14 jongens en meiden die vorig jaar het jeugdcarnaval hadden verzorgd voerden, inclusief witte maskers, een feilloze, swingende dans uit. Ook hier viel de verzorgde kleding op. De Sjonnies, ook al verpakt in schitterende kledij, met daarbij behorende zonnebrillen, zongen de sterren van de hemel en brachten de Piepers bijna tot het kookpunt. Pages Liza en Anika hadden prachtige muziek uitgekozen om hun perfect uitgevoerde dans te presenteren.

Tijd voor een buut
De chirurg van d’n Erpelkuul had heel wat meegemaakt en kon daar smeuïg over vertellen. Af en toe was het behoorlijk pikant. De zaal lag met regelmaat in een deuk en ik vermoed dat menig jong oortje van een Piepertje roodgloeiend is geworden. Vooral haar kloosterverhalen over broeders en zusters maakte duidelijk dat die geestelijken niet allemaal in de hemel zullen komen. Al met al een geweldige buut. De ouders van het klein gevolg van de Jeugdprins pakten uit met een act waar nog lang over gepraat zal worden. Schitterend. Met de achterkant van een auto (van hout, mét licht) een stuur en een groot scherm waarop je kon zien dat ze door d’n Erpelkuul, de Stoofweg en de Jumbo reden, kregen ze de zaal letterlijk plat. De ene lachsalvo na de andere. Wat een optreden. Een topper. Maar ook het volgende optreden mocht er zijn. De vrouwen van de Raad van Elf kwamen strompelend, behoeftig bejaard, de bühne op. “Opzij, opzij, opzij, we hebben een verschrikkelijke haast”, klonk het in tegenstelling tot het kreunende gezelschap uit de geluidsboxen. De zuster van dienst gaf ze een complete verschoning. Om de beurt, gebruik makend van dezelfde hulpmiddelen. Tandenborstel en toiletpapier gingen van hand tot eh.. hand. De zaal wiste zich de tranen van de wangen. Wat een talenten. Maria en Matt Cruijsen kwamen als Sint en Piet verslag doen van het wel en wee in het land van de Pieperknallers. Natuurlijk kwam Estria aan de beurt. De samenvoeging met de andere Graafse voetbalclubs: “Estria draait goed. GVV niet. Dan hefte toch gewoon GVV op”. Ook de Palazzobrand, de bedenkelijke tenniskwaliteiten van burgemeester Lex Roolvink (het voltallige college was aanwezig), TV Esteren en de schoonheid van het Raamdal kwamen aan bod. Ook in de liedjes die Maria loepzuiver zong. Uw verslaggever bleef zich verbazen.

Na de pauze
Nadat iedereen even op adem was kunnen komen, ging de show verder. In dezelfde hoge kwaliteit, met prachtige steken, zowel op het hoofd als onder water. Menig Pieper of Pieperinneke kreeg de volle laag. Zoals bij de Praat van Elf. Het Prinselijk gevolg dat zich speciaal op oneliners had gespecialiseerd. Het “van de Prins geen kwaad weten” was er niet bij. Ze spaarden ook zichzelf niet: “Mijn vriendin heeft een klein hartje, ik heb een hard kleintje”. De eerste bewoners van de Bolt kwamen uit hun hol te voorschijn. Een bijzonder fraaie act, met prachtige geluiden. De Pieperknaller in vroeger tijden. De Voetbalvrouwen waren een lust voor oog en oor. Menig lid van het Prinselijk gevolg kwam aan de beurt. De dame die in de P.C. Hooftstraat ging winkelen in gesprek met de dame van Estria die het met het Burg. de Bourbonplein moest doen. Vanaf hun reservebank zagen ze door de overwinning van hun club de creditkaart weer gevuld raken. Hierna volgde een showdans, uitgevoerd door leerlingen van “Carina danst”, ook al uit d’n Erpelkuul. Een professioneel optreden, gelardeerd met passende beelden en lichteffecten. Een puik voorbeeld van wat je met lessen kunt bereiken. De Estere Boulevard gaf een prachtig inzicht in de roddels over de Pieperknallers. Een perfecte persiflage op het RTL-programma. Inclusief schitterende, vaak dolkomische filmbeelden. Ze kregen zelfs Prins John op het podium. De grappen over zijn timmerwerk deden de zaal bulderen.

Voor de laatste act had men een professionele buutreedner ingevlogen. Een groot succes. Eigenlijk was dit optreden niet echt noodzakelijk. De eigen bevolking van d’n Erpelkuul had toen al bijna vijf uur lang laten zien waar zo’n kleine gemeenschap toe in staat is: het opvoeren van een avondvullende, schitterende show, met vele verrassende optredens. Het publiek kon, nadat iedereen nog eens op het toneel gehuldigd was, tevreden van de Piepers met een lekker sausje, maar vooral trots huiswaarts keren. (foto's: Patrick Michiels)

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties