Escharen

Nieuwe uitgave in de serie 'Levensverhalen'

Jan Heine uit Escharen: 'Mijn tijd op zee'

Door Freddy Klooté

ESCHAREN - Jan Heine liep al een tijdje rond met het idee om een verhaal over zijn leven te schrijven: “Ik had maar één probleem. Ik kan dat niet. Absoluut niet. Op een ochtend kwam de Arena de bus binnenvallen. Met een artikel over een schrijver van levensverhalen. Dat was het. Ik heb meteen contact opgenomen en een week later zat ik al met Frans aan tafel”. Frans Pennings knikt. Lachend: “Ja, je merkte dat Jan er al een tijdje mee bezig was. Hij kon niet snel genoeg beginnen”. Frans hoort bij Sociom, een organisatie die zich ook bezig houdt met het leggen van contacten tussen mensen die hun levensverhaal willen laten opschrijven en een groep schrijvers. Wie, net als Jan Heine dat ook wil doen, kan contact opnemen met de coördinator Sarah Schendeler (0485-700500). Er zijn ook mensen die aan één periode in hun leven zo’n enorme herinnering hebben, dat ze die willen laten opschrijven. Jan Heine wilde dat graag. Over zijn leven op zee.

Jan Heine is geboren in Ter Apel. Aan zijn dialect is dat niet te merken. Wel dat hij naar Rotterdam verhuisde. Later kwam hij in Grave te wonen. Momenteel woont hij in Escharen. “Ik heb een veelbewogen leven achter de rug”, begint Jan. “Veel zaken aangepakt, sommigen succesvol, anderen minder geslaagd. Ik had ooit een eigen kroeg, een eigen bedrijf in koeltechniek en heb zeven jaar gevaren. Op koelschepen. Hoofdzakelijk tussen Centraal- en Zuid-Amerika en Europa. Dat gedeelte op zee, heeft nogal indruk op mij gehad en ik wilde er juist dat stuk uitlichten om door Frans Pennings te laten beschrijven. Waarom? Ik had een soort behoefte om verantwoording af te leggen over die tijd op zee. Ik wil die periode uit mijn leven een plek geven. In die tijd heb ik nogal wat mensen pijn gedaan. Bewust of onbewust. Die tijd op zee kwam me heel goed uit, omdat ik van huis weg wilde zijn. Het gaf me tijd om belangrijke beslissingen wat voor me uit te schuiven. Ik heb mijn verhaal in alle openheid verteld. Mochten sommige gebeurtenissen ongeloofwaardig overkomen, dan wil ik toch benadrukken dat dit de echte feiten zijn. Zo is het gebeurd”. Nou, mijn nieuwsgierigheid is wel opgewekt, mag ik zeggen.

“Mijn tijd op zee”
“Ik ben op zee begonnen op een cruiseschip. De Moledet, met als thuishaven Haifa. Ik was belast met de zorg voor alle airco’s aan boord. Zo’n passagiersschip is helemaal ingericht om het de gasten naar de zin te maken. Ik weet nu wat dat betekende. De gasten waren voornamelijk vrouwen. De officieren moesten ’s avonds naar de bar. Ik was als 1e officier aangemonsterd en moest ook mee. Naar de bar. En naar de vrouwen”. Jan kijkt me aan en zegt dat het boek de werkelijkheid beschrijft en dat hij maar enkele fragmenten vertelt. “Of het nu aan de zeelucht lag of aan het deinen van het schip, ik weet het niet, maar de hele reis heb ik ’s avonds met vrouwen aan mijn nek gehangen. Ik kan je vertellen dat als ik niet had geweten hoe je vadertje en moedertje moest spelen, ik dit in korte tijd aan boord had geleerd”.

Ook het verhaal over zijn logeerpartij bij de Arabische steward die zijn dochter naar huis had laten komen, ligt in deze hoek van “aangenaam tijdverdrijf”. “Het leerde me ook veel over gebruiken bij de Bedoeïnen. Als je daar te gast bent, wordt er een vrouw ter beschikking gesteld”, grinnikt Jan.
Jan neemt je mee op vele reizen. Hij laat je kennis maken met zijn Japanse geisha: “’s Avonds tegen acht uur meldt zich een taxichauffeur. Ik kijk naar buiten en zie op de kade die mevrouw staan. Ik naar beneden en daar stond ze. In vol ornaat, gekleed als geisha”. De avonturen met zijn geisha vertelt Jan Heine uitvoerig. Ook het feit dat hij haar bij één van de tussenstops in de haven van Kobe opnieuw ontmoette.
Het lang van huis zijn kreeg een plotse wending. Jan had bij een tussenstop van zijn schip met vrouw en kinderen afgesproken op het station van Nijmegen: “Er komt een kind op me afrennen en dat liep ik straal voorbij. Het was mijn eigen dochter die ik niet meer herkende”.

Hoe het allemaal verder ging leest u in “Mijn tijd op zee”. Het boek is te koop bij Primera in Grave. Jan: “Ik ben blij dat ik het gedaan heb. Het opschrijven van dingen die je leven hebben bepaald. Ik raad iedereen aan om dit ook te doen. Vóór het te laat is”.

 

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws

112-meldingen


Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties