Escharen

Weekendopvang Kanjers en corona

'Er bestaat geen gemiddeld kind'

Door Freddy Klooté

ESCHAREN - In de gemeente Grave kent men Henriëtte van Schaick-Dorussen beter als Jet Dorussen. Een vrouw die onderwijs uitstraalt. Met een grote voorkeur voor kinderen die extra aandacht nodig hebben. Nogal wat extra. In haar onderwijsloopbaan deed ze veel ervaring op in de omgang met kinderen met een verstandelijke beperking, of met een stoornis in het autistisch spectrum. Kinderen die ook thuis veel zorg nodig hebben. Zoveel zorg dat die zwaar gaat wegen. “Zo zwaar dat ik het gevoel had dat ik soms gewoon geen lucht meer kreeg”, meldde een ouder. Andere ouders hadden eenzelfde gevoel.

Jet Dorussen begon haar eigen opvang. In een chalet op camping Bruinsbergen. Midden in de natuur. Met ontelbare mogelijkheden voor kinderen. “Kanjers” noemde ze haar weekendopvang. Vanaf vrijdagmiddag 4 uur tot zondagmiddag 5 uur zijn haar kanjers welkom in haar chalet. “Ik merkte dat ze op de “Kanjers” veel structuur had in de omgang met de kinderen. Dat ze de ouders in alles betrok. Appjes stuurde als ze ergens naar toe gingen”, vertelde die ouder. “Voor de kinderen werd het weekend een feest. Voor de ouders brak rust aan in het weekend. Ik wist niet wat me overkwam. Na jaren van vermoeidheid kon ze eindelijk weer wat zelf doen”, spreekt de ouder uit.

Alles liep. Twee groepen kinderen in de leeftijd van zes tot twintig jaar, een speltherapeut, een ambulante begeleider. En Jet. De enthousiaste Jet. Met haar ideeën: “Er bestaat geen gemiddeld kind”.

Corona bij weekendopvang Kanjers
Jet: “Ik nam zelf 9 maart de beslissing om de deur voor onze kanjers aankomend weekend dicht te houden. Ouders reageerden begripvol en vonden het fijn dat ik de beslissing nam. De kinderen komen altijd graag en kijken uit naar dagen dat ze hun kanjervrienden weer kunnen zien. Een week later werd de intelligente lockdown afgekondigd. Ja daar zit je dan. Geen weekenden meer en de invalwerkzaamheden als leerkracht bij de Werkenorde school stoppen ook geheel. 59 jaren oud en ineens geen werk meer? Maar hoe leefden de gezinnen met hun zorg-intensieve kinderen ? Ik onderhield veel contact met ouders en ik begon met een klein filmpje in de tuin. Pop Bert en Ernie werden ingezet om een act te presenteren. Deze Bert en Ernie vertelden hun dagelijkse activiteiten hier in Escharen en werden verzonden naar onze jongste kanjer die altijd samen leeft met Bert en Ernie. De filmpjes-interactie begon. De andere medewerkers maakten ook filmpjes voor de kanjers. Voor de molenfan molenfilmpjes. Voor onze kippenfan een kippenfilmpje . Zo voor elke kanjer zijn eigen filmpje. Poezen, konijnen, kippen , hondje “Lotje” werden ineens filmsterren. Ouders, medewerkers , sommige kanjers, ze werden allemaal filmregisseurs. Het was ineens druk op de groepsapp van Kanjers. Omdat ook de dagbesteding van onze kanjers dicht ging, werden ze eenzaam. Een jongen die al tien jaar op onze weekendopvang was, ging na zes weken thuiszitten naar een winkel. Met zijn moeder. Hij durfde niet meer verder dan de ingang. Alles was veranderd. En dat is heel moeilijk voor mensen met autisme”.

Weer open
“Ik besloot om op 16 april onze jongste kanjer weer te ontvangen”, vertelt Jet. Dat betekende toch 48 uren rust voor zijn ouders en zijn broer. Even konden zij weer hun eigen dingen doen. Eerlijk gezegd vond ik het best eng omdat we toen nog niet wisten dat kinderen minder ernstig ziek werden. Hij kon heerlijk buiten spelen en ik verzorgde hem binnen ( met gordijnen dicht ) met een mondkapje. Het was namelijk nog heel raar voor veel mensen als je een mondkapje droeg. 24 mei mocht zijn beste vriend Luuk ook komen en hij hield zich keurig aan de afstandsregels. Zo begon het systeem dat Luuk mocht zeggen met wie hij doordeweeks 24 uur wilde logeren. Het volgende kanjerkind mocht daarna weer iemand uitnodigen. Het werd een soort van estafette waarbij steeds 2 jongeren mochten komen. Zo werden er eind april en de maanden mei en juni heel veel logeerdagen aangeboden, doordeweeks of in de weekenden. We hebben in juni, augustus en september weer “gewoon” gedraaid. Nu er sprake is van de tweede coronagolf zijn de groepjes weer klein en slaapt iedereen ‘s nachts in een eigen ruimte, ook weer met matras op de grond in de woonkamer en keuken. Ramen altijd een stukje open en de deurklinken worden weer meer gereinigd. De afspraak geldt met medewerkers dat tijdens het logeren er niet teveel het woord “corona” valt omdat we gezien hebben dat sommigen er extreem angstig van worden. We hebben het ouderwets gezellige samen-gevoel weer. Het elkaar zien, lachen en beleven is zo belangrijk voor deze jongeren met hun beperking. Gewoon jezelf mogen zijn op de plek die zo vertrouwd voor je is. Weg die vreselijke eenzaamheid”.

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties