Escharen

'Ze droeg een rood vest, ik zie haar nog staan'

Echtpaar Krus-Damen 60 jaar getrouwd

Door Freddy Klooté

ESCHAREN - Afgelopen weekend was het groot feest op de Veldweg in Escharen. Harrie en Fien Krus vierden er hun 60-jarig huwelijk. Samen met hun (schoon)kinderen, zeven kleinkinderen en één achterkleinkind. Een echtpaar, beiden 85, dat de tand des tijds weergaloos heeft doorstaan. Vol energie, dagelijks bezig en met beide benen in het dorpsleven van Escharen. Burgemeester van Asseldonk kwam maandag het echtpaar bezoeken en de vele gelijkenissen uit het vroegere boerenleven werden tot aller enthousiasme gedeeld. Met een glimlach.
“Ik ben geboren in het dorpje Bergh. Dat is gemeente Wijnbergen en ligt vlak bij Doetinchem. Na de lagere school en de landbouwschool ging ik thuis werken. Thuis was de boerderij. Vader, moeder en zes kinderen. Ik deed alles wat er op een boerderij nodig was. Koeien melken, ploegen, varkens verzorgen, noem maar op. Soms hielp ik ook boeren uit de buurt. Dat was zo in die tijd. Ik heb dat van mijn 12e tot mijn 25ste gedaan. Uitgaan mocht ik vanaf mijn 18e. Dan ging ik naar de kermissen, de dansavonden en de Koninginnedagfeesten. Met ook dansen. Op Koninginnedag 1958 fietste ik langs het huis van mijn oud-klasgenoot Theo Damen. En toen zag ik Fien staan. Ze droeg een rood vest. Ik zie ze nog staan. Ik ging ’s avonds naar het Koninginnebal en Theo had Fien meegenomen. We hebben toen gedanst en ook het eerste kusje werd gewisseld. ’s Avonds bracht ik Fien naar huis. De zondag erna ging ik met Fien naar de Meimarkt met kermis in Didam. Theo hadden we niet meer nodig. En zo begon onze verkering”. Daarna is Harrie nog in militaire dienst geweest: “Ik kwam bij de Garde Grenadiers. Ik ben nog Erewacht geweest bij het Paleis op de Dam”.

Fien Damen
Fien is geboren in Wehl: “We noemden dat “Wat een heerlijk land”. Ik was de eerste van 14 kinderen. We woonden op een boerderij. Na de lagere school deed ik de 7e klas. Dat was meteen ook de huishoudschool. Daarna heb ik nog heel wat cursussen gedaan, maar eerst moest ik op de boerderij werken. Tot mijn 22ste heb ik thuis gewerkt. In die werktijd thuis zijn toen nog twee broertjes en twee zusjes geboren. Dus was het best druk. Later heb ik bij een tante thuis gewerkt. Bij hotel Montferland en nog bij een gezin. Ja, het was een tijd van de handen uit de mouwen steken. Haha, op Koninginnedag kwam er iemand op de fiets voorbij. Hij kende mijn broer Theo. ’s Avonds ging ik met Theo mee naar het dansen in zaal Volman in Wehl. De rest is bekend”.

Getrouwd en verhuisd naar Escharen
Na drie jaar verkering werd er op 19 september, Prinsjesdag 1958, in Arnhem getrouwd. Op 21 september volgde het kerkelijk huwelijk in Wehl. Harrie: “Tijdens een veemarkt had ik een boerderij in Escharen gekocht. Dat die boerderij in Escharen stond was geen bewuste keuze, maar het was gewoon zo. Na de bruiloft gingen we met de taxi van ome Teun naar huis. Naar Escharen. We hadden koeien, varkens en kippen. Verder een lap grond en vlak bij de Maas nog een weiland gehuurd”. Ook Fien werkte flink mee: “Het was wonen en werken in het huishouden. We hebben twee kinderen gekregen. André en Leny. In 1974 is Harrie op de boerderij gestopt en bij de firma Ebben in Cuijk gaan werken”. Harrie glundert: “We bleven wel op de boerderij wonen, maar ik ging werken met bomen en struiken. Met heggen in alle soorten en maten. Het is nog steeds mijn hobby”. Wie naar de voor- of achtertuin van Harrie en Fien kijkt, weet wat Harrie bedoelt. Alles ziet er piekfijn uit. Ook de karpers in de vijver in de tuin moeten het wel geweldig naar hun zin hebben. “Ik kan daar uren, dagen mee bezig zijn. Gelukkig zijn we allebei, met onze 85 jaar, nog goed gezond en kunnen we in ons huis aan de Veldweg, waar we in 2005 zijn gaan wonen, samen van het leven genieten. En in coronatijd deed Leny voor ons de boodschappen”.

De twee hebben in Escharen hun draai wel gevonden. Naast het werken in de tuin was Harrie 18 jaar lid van Carnavalsvereniging de Pieperknallers. “In 1975 ben ik zelfs Prins geweest”. Ook Fien heeft niet stil gezeten: “Ik ben 60 jaar geleden meteen lid van de Vrouwenbond geworden, heb 10 jaar in het bestuur van de KVO gezeten. Verder heb ik 35 jaar fanatiek aan volksdansen gedaan. Verder was ik voor vrijwilligerswerk vaak in Maaszicht en ook nog even in Catharinahof te vinden”.

Wat een stel. Mooie verhalen, met de nodige humor vliegen over tafel. Ze hebben veel gereisd. Naar familie in Canada een aantal keer, tot vakanties in alle delen van de wereld. Levenslustige mensen, met maar één verzuchting: “Wat gaat het toch allemaal snel voorbij”.

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties