Grave

Grave: dementievriendelijke gemeente

'Een kijkje in de theorie en de praktijk'

Door Freddy Klooté

GRAVE - “Het aantal mensen met dementie neemt de komende jaren flink toe. Dit vraagt om een omgeving die de mens met dementie erkent en aanvaardt en waarin vooroordelen en taboes worden doorbroken. 'Zet', een provinciaal ondersteunend orgaan in deze actie, biedt die ondersteuning aan de gemeente Grave bij het opzetten en activeren van een lokaal netwerk en bij een planontwikkeling”, zo stond in het ambtelijk advies aan het college van Grave te lezen. De gemeente nam het advies over. Ad van Boxmeer, algemeen manager van Catharinahof, met een afdeling kleinschalig wonen: “Vanuit diverse richtingen hebben we elkaar gevonden. De gemeente faciliteert, wethouders Anja Henisch en Rick Joosten hebben hun schouders eronder gezet en het programma is formeel geworden. We hebben gezamenlijk een programma gemaakt, met als belangrijkste punt: het taboe doorbreken.”

Ad van Boxmeer (links) en Wil Evers.

Ad: “We richten ons op verenigingen en winkeliers. Hoe kun je mensen erbij blijven betrekken? Hoe kun je mensen helpen? Hoe kun je leren om daarmee om te gaan? We willen daar regelmatig in de kranten over publiceren. Deze keer is de insteek: de mantelzorger. Plus een voorbeeld dat ik in mijn rayon heb gestimuleerd.”

Mantelzorger
Een typisch voorbeeld van een mantelzorger bij dementie is Gravenaar Wil Evers: “Elf jaar geleden is mijn vrouw Truus onderzocht, nadat er aanwijzingen waren dat er sprake kon zijn van Alzheimer. Na enkele testen werd de vrees bewaarheid. Mijn vrouw zat in de tweede fase van Alzheimer. De progressie van haar ziekte zorgde ervoor dat we naar een appartement in Catharinahof verhuisden. Hier zijn we nog twee jaar gelukkig samen geweest. Tot het moment daar was, dat de begeleiding te intensief werd en Truus verhuisde naar de afdeling kleinschalig wonen. Omdat ik in ons appartement bleef, waren we toch nog dicht bij elkaar.”
Wil bezoekt zijn vrouw elke dag. Voor sommige medebewoners van Truus is hij een welkome sparringpartner, als hij langskomt en een praatje maakt. Hij heeft in de loop van zijn jaren in het onderwijs geleerd om mensen en situaties te analyseren: “In het onderwijs analyseerde ik leerlingen. Toen ik later plaatsvervangend rector van het Canisius College werd, analyseerde ik ook leraren. In beide gevallen waren ook ouders onderwerp van analyses. En nu doe ik dat in een heel andere setting, de woongroep van mijn vrouw. Ik verzorg haar met evenveel liefde als vóór de Alzheimer. Liefde die ik ook van Truus terugkrijg. Ondanks haar ziekte. Of misschien wel juist daardoor. Als het verstand langzaam wegvaagt, is het gevoel het enige dat nog overblijft. Want emotie, daar kun je met je verstand niet bij. Het is puur, en daardoor ook mooi. Ook al is het moeilijk om daarmee om te gaan.”
Dat er na de emotie ook nog een beroep op de ratio wordt gedaan heeft Wil Evers ook meegemaakt: “Natuurlijk moet er bij de plaatsing in het kleinschalig wonen nog heel wat geregeld worden. Eén van die dingen was het vaststellen van wilsonbekwaamheid. Bij dementie is het zo dat mensen op een gegeven moment de gevolgen van een beslissing niet meer kunnen begrijpen. Dat moet worden vastgesteld. Daarvoor heb in hulp gevraagd en gekregen van mijn bank. En zo kom je allerlei zaken tegen. Het leven van Wil is totaal veranderd. Hij slaat zich er, met de rust die hem kenmerkt, goed doorheen. Maar het blijft zwaar.”

Zorgboerderij De Horst Mill
Ad van Boxmeer heeft binnen zijn werkgebied nog een voorbeeld van omgaan met dementie: “Ik heb het over zorgboerderij De Horst in Mill. Die legt zich toe op mensen met dementie. Binnenkort ook op mensen jonger dan 65 jaar. Daarvoor gaat de leiding flink verbouwen. Het is de bedoeling dat het een werkplaats wordt, een laagdrempelige werkruimte. De zorgboerderij is er al sinds 2003 en uitgegroeid tot een opvang met een moestuin en een dierenweide. Met ook een jeu de boulesbaan, een volière, een kas en een boomgaard. Met kippen, geiten, schapen en pony’s. De boerderij telt momenteel vijftig cliënten en is zes dagen per week geopend. Ik geef dit als voorbeeld omdat er vele mogelijkheden zijn om met dementie om te gaan. Een praktisch voordeel is ook dat als de jongdementerenden voor hun dagbesteding in Mill terechtkunnen, ze niet meer naar Nijmegen hoeven. Bedenk wel dat volgens de Stichting Alzheimer er volgend jaar in het Land van Cuijk en Gennep ongeveer 2.000 mensen met dementie zijn. Over dertig jaar zijn dat er zo’n 4.800.”

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties