Grave

Wervelend lerarencabaret bij diploma-uitreiking Merletcollege Grave

'Een cadeau voor onze leerlingen'

Door Freddy Klooté

GRAVE - “Ik heb met open mond toegekeken in de aanloop naar de diploma-uitreikingen. Wat een inspanning en energie van zoveel mensen. En wat was het resultaat indrukwekkend. Ik heb veel diploma-uitreikingen meegemaakt en zelf georganiseerd, maar wat ik nu heb gezien is van een heel andere orde. Ik kijk nu alweer uit naar de editie van 2019.” Zo vertelde directeur Ineke van der Meijden van het Merletcollege Grave bij een interview nadat ze haar eerste jaar in Grave had voltooid. Een beter compliment hadden de leraren niet kunnen krijgen. Ouders en uw verslaggever zien alleen het eindresultaat. Ineke had ook alles achter de schermen meegemaakt. Het is sowieso al een raadsel dat, in deze tijd, waarin de werkdruk in het onderwijs voor zoveel ophef zorgt, een lerarencorps zoveel extra tijd kan en wil besteden als aan een project als dit. Een professionele cabaretuitvoering van een ongekend niveau.

Over “een ongekend niveau” gesproken. Ook de eindexamenresultaten van het Merletcollege Grave vallen in deze categorie. Basis 100%, Kader 93%, Mavo 97% en Havo 97 % geslaagden. Nadat de blije, trotse geslaagden door een erehaag van ouders, broers en zussen en opa’s en oma’s onder een daverend applaus en gejuich naar hun ereplaatsen vlak voor het podium waren gelopen, opende adjunct-directeur John Rigters de feestavond met het doornemen van het programma. Directeur Ineke van der Meijden gebruikte in haar toespraak de filmwereld als metafoor: “Jullie Merletfilm krijgt vanavond een happy end. Kijk goed rond naar je medespelers want binnenkort start een nieuwe film. Ik wens jullie toe dat jullie altijd een ster zullen blijven”. De ouderraad nam afscheid van de geslaagden met een leuk filmpje.

Diploma-uitreiking
John Rigters verwees naar het imposante decor dat al iets prijs gaf van het lerarencabaret: de gevangenis: “Bijna iedereen mag de Merletgevangenis verlaten. Ook met cum laude. Dit jaar mag ik Maren Kloosterman op het podium roepen om haar cum laude-prestatie in het zonnetje te zetten”. Toen John de cijfers van Maren oplas verzuchtte de leerling die schuin voor me zat: “Tjee, ik ben al bij dat ik geslaagd ben”. Het was ook tijd om alle medewerkers van het Merlet in het zonnetje te zetten. Een enorm applaus gaf de waardering van de (oud)leerlingen weer. John: “Zij zorgden ervoor dat jullie op het rechte pad bleven”. De adjunct-directeur noemde in zijn toespraak de hoogtepunten van de mavo-geschiedenis van de geslaagden: “Beetje bleek en verlegen zijn jullie hier binnengekomen. Langzaam maar zeker werden jullie een groep. Er gingen er een paar weg en er kwamen een paar leerlingen erbij. Jullie werden al een beetje stoer. In de tweede klas kregen jullie het eerste keuzemoment hoe je verder wilde gaan. In de derde kwam het Ardennenkamp. Met een “wandelingetje” van een kilometertje of twintig. Jullie werden flink op de proef gesteld. Maar de reactie van jullie was: “Keimooi”. In de vierde klas stuurden we jullie op proefverlof. Naar Berlijn of Parijs. En ook het Galabal was een hoogtepunt. En dan de centrale examens, met fantastische resultaten. Jullie krijgen ook het Jaarboek mee. Dat is gemaakt door Fleur en Britt, leerlingen van Havo 5. Na vandaag doen jullie hier de deur op slot en ergens anders doen jullie een deur open. We hopen dat het jullie goed gaat zodat je nog betere mensen wordt. Ik wens je een behouden reis in de toekomst”.
Leerlingencoördinator Paul Linssen was de juiste man op de juiste plek om de diploma-uitreiking te presenteren. Ouders werden uitgenodigd om het plechtige moment voor de eeuwigheid vast te leggen.

Cabaret
In de pauze was ook het toneel omgetoverd in de binnenkant van een gevangenis. Oude stijl, dat wel. Met levensgrote tralies en gevangenen in streepjespak. Op het filmscherm waren de zware jongens en meiden al aan ons voorgesteld. Geen lieverdjes waar bewaker Siep op moest letten. Wat volgde was een wervelende aaneenschakeling van muziek, zang en dans. Van hoge kwaliteit. Slapstickscènes voor, achter en door de tralies. Met inschakelen van de leerlingen, tot grote hilariteit van hun leeftijdgenoten en familieleden. Eén aaneenschakeling van verwennerij van leraren die hun leerlingen nog één keer wilden laten zien hoeveel ze om hen gaven. Het was, naast lachen, gieren, brullen ook bewondering, applaus en gejuich bij zoveel moois. Wie kan er ooit zeggen dat hij of zij de directeur van zijn/haar school in gevangeniskloffie achter de tralies heeft zien zitten? Juist, het geeft meteen ook de sfeer van het Merletcollege aan. Een ouder uit Schaijk: “Een leuke school. Overzichtelijk klein en dat geeft een veilig gevoel. Met variatie in de opleidingen. Ze heeft het hier prima naar de zin gehad. Een jongen uit Grave: “Gezellig was het. Natuurkunde vond ik het leukste vak”. Een andere ouder uit Schaijk: “Ze heeft het zo goed naar haar zin, dat ze nog twee jaar blijft. Ze gaat naar de Havo”. En zo gingen de recensies van ouders en leerlingen uit Grave, Schaijk, Overlangel, Reek, Overasselt, enz. door. Ze waren tevreden, blij en hadden een veilig gevoel gehad. een veilig gevoel. Ook over de zorg voor de leerling waren ze meer dan tevreden.

Nadat de lerares Nederlands met een helikopter vanaf het dak van het Merletcollege was ontsnapt, ging de voorstelling naar zijn traditioneel einde. Een medley van songs. Freedom, I want to break free. Stuk voor stuk een traktatie. Met kippenvelmomenten. De zaal swingde mee. Bijna in extase. Het slotlied was direct aan de oud-leerlingen gericht: Hier is dan de vrijheid/de keuze is aan jou/na jaren van hard werken/met schoolse plicht en trouw/Voor ons is dit het einde/voor jullie het begin/dankzij je schooldiploma/kun jij de wereld in.

Wat een avond: zo mooi, zo kwalitatief, zo Merlet.

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties