Grave

Harry Lemmers, buschauffeur in hart en nieren

'Dwars door de stad vind ik heerlijk'

Door Freddy Klooté

GRAVE - Harry Lemmers uit Grave is iemand die graag met andere mensen omgaat. Op de bus zag hij ze allemaal binnenkomen. Met de OV-kaart of een kaartje kopen. Even dat contact. Met een glimlach en een opbeurend woord. Veel kinderen willen desgevraagd op de basisschool al buschauffeur worden. Bij Harry was dat niet anders: “Vroeger kwam bij ons thuis trolleybus lijn 1 langs en toen wilde ik al buschauffeur worden. Jaren leek het erop dat die droom niet uit zou komen. En toch gebeurde het. Harry tovert zijn lach weer op zijn gezicht: “Dwars door de stad rijden vind ik heerlijk. Maar ik kan ook genieten van die gezellige drukte bij het station in Nijmegen, als bussen van diverse kanten daar toestromen en weer vertrekken. Met tussendoor de reizigers die de trein willen halen. Een gezellige drukte”.

Harry Lemmers is geboren in Nijmegen. Daar heb je alleen je oren maar voor nodig om dat te weten. Hij ging met succes naar het MEAO en volgde daarna ook de opleiding MBA-PD Boekhouden. Een baan als assistent-registeraccountant was snel gevonden. Het begin van een succesvolle carrière tussen de cijfertjes was gemaakt: “Maar ik zat wel de hele dag tussen vier muren. En dat was het niet voor mij. Dus ben ik vrij snel weg gegaan. Ik kwam in de verkoop terecht en werd verkoopleider. Maar mijn hart bleef onrustig en was niet eerder tevreden dan toen ik achter het stuur van een grote vrachtwagen terechtkwam. Eerst een tijdje proef gedraaid in een taxi en toen de grote vrijheid in het groot materieel gevonden. Buitenlands transport. Geen muur meer te bekennen”.

Spelersbus van PSV
Harry lacht en de opluchting is na zoveel jaren nog in zijn ogen te lezen. Buitenlands transport werd opgevolgd door personenvervoer en dagtochten bij OAD. Mensen in de buurt en de sociale contacten: “Ik heb ook nog een tijdje in de spelersbus van PSV gereden. Een bijzondere ervaring. Ook het rijden in supportersbussen van Ajax was speciaal. Mag je met je bus de Arena inrijden”. Weer die lach bij Harry.

“Kijk, dit vind ik het leukste. Het is het leven van de maatschappij. In mijn geboortestad. Contact met mensen. Al een jaar of 7 doe ik dit. Ik rijd voor Breng naar Gennep, Venlo, Tiel, Uden, Millingen, Druten en kom natuurlijk ook in Grave, mijn woonplaats. Vóór de corona was het op elke lijn tijdens de spitsuren een grote drukte. Met veel passagiers, een dienstregeling, veel verkeer en verkeerslichten. En dan heb je je tijd wel nodig. Ik wissel regelmatig van bus en lijn op een dag. Dat maakt het nog leuker. Ben je te laat door alle drukte, dan heb je op het eind van je lijn een hersteltijd en kun je weer volgens schema rijden. De OV-kaart is inmiddels algemeen bekend. Wie daar niet over beschikt kan bij de chauffeur een kaartje kopen. Dus iedereen stapt voor in de bus en passeert je. Gezellig.”

Corona
En toen kwam de coronatijd. Harry slaakt een diepe zucht. “Het OV heeft gereden in een versoberde dienstregeling. Het maatschappelijk leven lag grotendeels stil. Er mochten maar 9 personen meerijden in die grote bus. Er was weinig verkeer, dus de ritten waren goed te doen. Maar wat was het saai. Toen het weer wat drukker was moesten passagiers achterin in- en uitstappen. Kaartjes moesten online of aan de servicebalie op station Nijmegen gekocht worden. Tussen chauffeur en passagiers hing achter de eerste rij stoelen een ketting. Ter bescherming van de chauffeur. Ja, Breng denkt ook aan de gezondheid van zijn chauffeurs. Later mochten er meer mensen meerijden, maar werd een mondkapje verplicht. Alleen de achterdeur werd nog steeds gebruikt. Tenslotte kwamen ook de staanplaatsen terug. En nu is er weer meer drukte. Je merkt het bij het Nijmeegs station. En de bus is ook weer vol. Passagiers met mondkapjes. De mensen houden zich daar goed aan”. Plotseling kon Grave niet bediend worden. Na overleg met Rijkswaterstaat, gemeente en busondernemingen is er een oplossing. We rijden nu met bussen van vroeger van Breng. Daar mogen 17 passagiers in mee. Als de bus 'vol' is, is er een kleinere touringcar voor 22 personen die de brug over gaat en bij de eerste halte na de brug stapt iedereen weer over in de grote bus. Bussen mogen elkaar op de brug niet passeren. Het was dus zowel in coronatijd als bij de brug een hele organisatie”.

Harry blijft zijn werk leuk vinden. ”Het is elke keer iets nieuws. Ik hoop wel dat corona snel voorbij is, dan komt die gezellige drukte weer terug en de sociale contacten met passagiers”.

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties