Grave

Druk - Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté


Wat kan een mens het toch druk hebben. Ben nog aan het bijkomen van het afgelopen weekend. De muur van de woonkamer was beplakt met de gele post-it papiertjes, met daarop de begin en eindtijden van onze verplichte werkzaamheden.

Eigenlijk was het voor normale, oude mensen niet meer te doen. Vrouwlief Ria had de papiertjes netjes gerangschikt (“dat kun jij toch niet”) opgeplakt en de tv ging aan. Want daar ging het om. Sport op tv. Met autoracen (Max), voetbal, wielrennen (kampioenschap van Nederland én België op ongeveer dezelfde tijd). Vanaf ongeveer 12 tot 23 uur. Met tussentijds kleine momenten om wat vast en vloeibaar voedsel tot ons te nemen. Probleempje was dat ook de zaterdag al heel sportief was verlopen, zodat de planning voor de zondagse maaltijden een provisorisch karakter had. Maar goed, eieren zijn snel gebakken.

Nu is het eigenlijk tegen de principes van vrouwlief om niet met een volwaardige maaltijd op de proppen te komen. Ze schermt nog steeds met een schilderij waarop haar achternaam prijst. Onder het familiewapen. Afkomstig uit de streek van het West-Vlaamse Veurne. Waarschijnlijk hebben haar voorouders daar een groot en vooral deftig kasteel bewoond. Zegt ze. Ria drinkt haar thee nog steeds met de pink omhoog. Ze heeft ook bepaalde trekjes van haar naamgenote Marie Antoinette. De vrouw van de Franse koning Lodewijk VXI. Vrouwlief is naar haar vernoemd. Maar dan nog iets deftiger: Maria Anthoinetta. Haar gedrag begint steeds meer te lijken op dat van haar roemrijke naamgenote. De koningin die per mestwagen naar de Place de la Concorde werd vervoerd, en daar voor een massa volk haar hoofd verloor. Vooral dát hoofdstuk uit haar biografie en dát gedeelte uit de film die over de koningin is gemaakt, boeiden me beide zeer. Waarom weet ik niet.

Maar goed, terug naar de eieren. “Maak jij ze even?”, vroeg vrouwlief me. Vanachter haar weekendkrant. Geen probleem. Even later kwam ik met fantastisch gebakken eieren terug in de kamer. “Is er geen brood bij?”, vroeg Ria. Ach, warempel. Even terug naar de keuken. En daar kwam ik met een schaal brood. “Wat zullen we erbij drinken?”, vroeg mijn vrouw. “Doe maar koffie”, antwoordde ze zelf. In mijn hoofd kwam een flard van een mestwagen voorbij. Maar opgewekt toog ik weer naar de keuken en kwam even later terug met dampende koffie. “Ben je de suiker vergeten?”, vroeg 'ze'. Place de la Concorde naderde snel. Natuurlijk was de suikerpot leeg en moest ik een nieuwe zak openmaken. Vanuit de kamer hoorde ik keihard “Max!!!!!!" roepen. “Godver”, zei ik en het suikerpak scheurde open.

Ik rende naar de kamer, stootte mijn ribbenkast aan de zijkant tegen de deuropening van de keuken en wankelde de kamer binnen. “Jij mist ook werkelijk alles”, sprak het wezen in de zit/ligfauteuil.

Ploep, daar ging het hoofd van Marie Antoinette in de mand.

Freddy Klooté

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties