Grave

Discipline - Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté

Als ik heel eerlijk ben, moet ik toegeven dat ik nooit een ster ben geweest in discipline. Op de HBS was ik, wat ik later van de leraar Frans hoorde, een etterbak. Ook de directeur was bij de uitreiking van de diploma’s niet erg te spreken over mijn bijdrage aan de discipline op school. Maar het ging toen over betrekkelijk kleine dingen. Het niet volgen van regeltjes die het gebeuren op school niet ernstig in de war bracht. De enige die er veel last van had was ikzelf, omdat het schrijven van strafwerk ten koste ging van mijn vrije tijd.

Op dit moment zie ik in Nederland en daarbuiten nogal wat mensen, die het volgen van regels nogal “een dingetje” vinden. In tegenstelling tot mijn te verwaarlozen effect op het leven van anderen, zijn de hedendaagse disciplinezondaars dat wel. En in grote mate. Ik hoef hier aan niemand meer uit te leggen dat het weigeren van vaccinaties, waardoor we steeds maar met die ellendige corona blijven zitten, een zaak is die het leven of de dood van anderen ook aangaat. Ik ga het niet over alle complottheorieën hebben, want die zijn te gestoord om er aandacht aan te schenken.

Dat het gebrek aan medewerking bij het vaccineren ook leidt tot protesten die helemaal nergens op slaan, is telkens weer een klap in het gezicht van mensen die er zijn om ons te helpen en te beschermen.

Vanochtend moest ik iemand naar het ziekenhuis brengen. Bij de Eerste Hulp was de beveiliging opgeroepen. Daar worden hulpverleners dus bedreigd, geslagen of bespuwd door mensen die zij juist willen helpen. Maar dan gaat het niet vlug genoeg of komt er een patiënt binnen die op het randje van leven of dood ligt en die voorrang krijgt, en dan zijn de rapen gaar.

Het ergste bericht dat er de laatste dagen binnenkwam was dat van een man/jongen die een steen door de ruit van een ambulance gooide. Een ambulance met een patiënt erin. Met een ziekenbroeder ernaast om hulp te bieden in woord en/of daad. Wat bezielt zo’n gek om daar een steen naartoe te gooien.

“We zijn corona zat. We hebben het wel gehad met al die regeltjes”. En dat terwijl de hele wereld zucht en kreunt, bidt en treurt om coronazieken en –doden. Maakt blijkbaar niks uit. “IK” voert de boventoon. “IK” heb er last van. De vrijheid van meningsuiting is zelfs tot in de Tweede Kamer uitgegroeid tot een principe zonder grenzen. En dat terwijl de beschaving van mensen juist rendeert bij het respecteren van grenzen. Kijk elk jaar op 4 mei maar naar de TV. ’s Avonds om 8 uur. En wees stil. Uit respect. Respect en discipline gaan hand in hand. Als die twee elkaar loslaten krijg je chaos. En wat dat betekent hoef ik niet uit te tekenen.

Freddy Klooté

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Meest gelezen

Laatste reacties