Grave

Demonstratie – Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté

De ouderen onder ons zullen zich vast nog demonstraties uit het verleden herinneren. Een demonstratie van keukenapparatuur, lingerie, winterjassen, opmaakspulletjes, en, de bekendste, van tupperware. Ergens bij iemand thuis. Je werd er voor uitgenodigd. Kopje thee en een koekje erbij en de avond kon beginnen. Tussendoor werd gekeuveld over nieuwtjes die zich in het dorpje hadden voorgedaan. Nee, geen roddelen natuurlijk.

Wie nu bij het woord “demonstratie” denkt aan tupperware heeft de laatste decennia onder een steen geleefd. Overal in de wereld wordt gedemonstreerd. In veel westerse landen is demonstreren als een recht ingevoerd, alhoewel er over de uitwerking van dat recht verschillen in interpretatie kunnen ontstaan.
De laatste dagen zijn er in huize Klooté heel wat uurtjes voor de buis doorgebracht. Via de nieuwszender Ruptly waren we live getuige van diverse variaties op het thema “demonstreren”. In het weekend waren we vooral in Quito, in Ecuador. Daar liepen demonstraties telkens uit op hevige straatgevechten. Voor iedere meter straat werd op leven en dood gevochten door demonstranten en politie. Inclusief barricades, rookbommen, brandende benzineflessen en een speelveld dat zich dan weer richting politie en vervolgens weer naar de kant van de demonstranten verplaatste. De winst ging uiteindelijk naar de demonstranten. Het vredesgesprek tussen regering en ontevreden burgers werd ook live uitgezonden. Alles live, zonder commentaar. En dat laatste is ook wel eens fijn. Deze mini-oorlog ging overigens over brandstofprijzen. Tja.

Na tussendoor de Turkse inval in Syrië “nog even te hebben meegenomen”, zakten we af richting Parijs. De gele hesjes waren weer begonnen. Ze demonstreerden tegen Macron. Tegen alles wat hij deed. Een oplossing werd niet gevonden. Maar deze serie wordt ongetwijfeld vervolgd.

In Hongkong keken vrouwlief Ria en ik, met een kop inderhaast gemaakte soep, live naar de demonstranten daar. Die hadden een enorm winkelcentrum bezet. Het ging er overigens vrij netjes aan toe. Niet iets om uren naar te gaan zitten kijken. Beetje saai. Ook Londen viel tegen. Daar demonstreerden vele Koerden tegen de Turkse aanvallen op hun grondgebied. Je moet er wiskunde voor hebben gestudeerd om te kunnen zien wie tegen wie vecht, wie helpt, wie niet meer en dan toch weer wel. Dus na het weekend, na een welverdiende rustdag, verder gekeken naar alweer nieuwe demonstraties. De tupperwarecollectie zou ongetwijfeld bleek geworden zijn van de livebeelden vanuit Barcelona. Veertigduizend demonstranten, heel wat huiskamers vol, demonstreerden tegen de hoge straffen die hun kopstukken hadden gekregen voor hun aandeel in de mislukte “staatsgreep” in Catalonië. Nou, dat ging er op. Daar gingen we eens lekker voor zitten. De Spaanse ME trok uiteindelijk, na een urenlang gevecht, aan het langste eind. En terwijl ik dit schrijf zijn onze boeren aan het demonstreren. Brave boeren, die zich netjes willen gedragen. Ik vrees dat ze het daarmee niet gaan redden en met een zware nederlaag hun tractoren huiswaarts moeten brengen. Voetbal is oorlog, zei ooit iemand. Demonstreren ook.

Freddy Klooté

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties