Grave

Burgemeester Lex Roolvink actief als vrijwilliger op Catharinahof

'De glimlach van de mens is zo mooi'

Door Freddy Klooté

GRAVE - Tijdens de nieuwjaarsreceptie van 6 januari werd burgemeester Lex Roolvink op ludieke wijze door Mieke Naber uitgedaagd om als vrijwilliger eens mee te draaien in Catharinahof. Vrijwilligerscoördinator Mieke Naber: “Diezelfde week belde hij al. De volgende dag kwam hij praten over de vacaturelijst voor vrijwilligers”. Mieke lacht: “Leuk hoor, dat hij zo enthousiast was. We hebben een afspraak gemaakt en vandaag is hij hier als vrijwilliger aan het werk”.

Aan het andere eind van het restaurant, waar vandaag peuters van De Kleine Buddha en de bewoners samen aan het zingen zijn, met begeleiding van een ervaren pianist, zie ik Lex Roolvink achter een rolstoel lopen. Een bewoner wordt door hem naar de afdeling kleinschalig wonen gebracht. Ik laat peuters en senioren achter en ga achter de nieuwe vrijwilliger aan.

Door het hele gebouw
Bij het winkeltje in Catharinahof, waar het brood in sneetjes, de kaas en het vlees in plakjes en het fruit per stuk wordt verkocht, vertellen vrijwilligers Annie Willems en Joke van Druten vol enthousiasme, dat de burgemeester al in hun winkel is geweest. Annie; “Niet als burgemeester, maar gewoon als Lex Roolvink. Leuk hè? Hij wilde van alles weten. Tot gastvrouw Hannie Welles hem meenam. Hij moest wel aan het werk natuurlijk”. Vrijwilliger Lex komt terug van kleinschalig wonen: “Nu ga ik naar de derde verdieping een meneer ophalen. Ga je mee?” Onderweg vertelt hij van zijn eerste ervaringen: “Nu zie ik het hele gebouw eens. En de mensen. Ik ben expres niet als burgemeester gegaan. Waar ik het meeste van geniet? Van de glimlach van de mens. Als ik iemand kom ophalen dan zijn de mensen blij en gelukkig”. Op de derde verdieping heeft de bewoner bezoek van zijn dochters. “Hij is hier nog maar sinds oktober, maar voelt zich al helemaal vertrouwd”. Hannie zit op schema en dirigeert Lex naar beneden. Lex: “Overal zie je bezige mensen. Een gesmeerde organisatie”.
Mieke Naber: “Hij loopt nu mee met de dagtoppers. Gastheren/-vrouwen die bewoners ophalen en ze van hun appartementen naar andere afdelingen brengen. Hij is voorgesteld aan alle vrijwilligers. Zo leuk dat hij overal aan meedoet. Hij is inmiddels al op alle afdelingen geweest”.

Vrijwilliger Lex Roolvink
“Uitdagingen moet je aangaan. Het gaat erom mensen te helpen die hier wonen maar niet zo mobiel meer zijn en best een beetje hulp kunnen gebruiken. Ze zijn je dankbaar dat je ze wilt helpen. Ik sta er niet dagelijks bij stil dat mensen blij kunnen zijn als je ze van hun kamer naar het restaurant brengt”. De kracht van Lex Roolvink is dat hij op een heel natuurlijke manier met mensen om kan gaan. En dat slaat aan bij de mensen die hij deze ochtend helpt. Af en toe loopt hij wat achterstand op het schema op als hij als burgemeester wordt herkend. Maar dan is er altijd nog Hannie, die ervoor zorgt dat de bewoners op tijd worden opgehaald.
Ook vrijwilligers hebben hun koffiepauze. Lex Roolvink geniet zichtbaar van de gezellige drukte in het restaurant van Catharinahof: “Dit is een fantastische ruimte. Wat een gezelligheid”. Na de koffie is er gymles in de theaterzaal. Senioren moeten gehaald worden. Werk aan de winkel voor de vrijwilligers.

Gymles
Marion Paters doet de gymles: “Op woensdag heb ik twee groepen en vandaag heb ik één groep”. Margriet Siebers heeft net een speciaal shirt gekregen wegens haar 12 ½ jaar vrijwilligerschap bij de gym. Margriet begint zo langzamerhand Wereldkampioen Vrijwilliger te worden. Ook Lex Roolvink mag in de kring aanschuiven en toont zich een enthousiast deelnemer aan de gymles. De deelnemers, met verschillende beperkingen beginnen soms aarzelend, maar naarmate de les vordert worden ze allemaal steeds enthousiaster. Je ziet het plezier in de ogen. Samen bewegen. Samen-zijn. Ook stagiaire Sharon heeft het naar de zin: “Toen ik hier kwam wist ik nog niet zeker wat ik wilde gaan doen. Maar ik heb hier zo genoten dat ik het nu zeker weet. Ik ga voor de maatschappelijke zorgopleiding”.

Een blije ochtend in Catharinahof. Waarbij de schotten tussen generaties verdwijnen. Waarbij “elkaar helpen” een natuurlijke bezigheid is geworden. Lex Roolvink kan er over meepraten. 

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties