Grave

Concert - Column Carla Wijnhoven

Door Carla Wijnhoven van Penitentiaire Inrichting Grave

In de keuken bij mijn ouders hing vroeger een tegeltje aan de muur met de tekst: “Van het concert des levens krijgt niemand het program”. Daar moet ik vaak aan denken als ik op mijn werkplek voor de gevangenispoort in Grave sta. Sinds 1 juli 2020 ben ik directeur van deze mooie en bijzondere werkplek met professionele medewerkers en zijn meer dan bijzondere mannelijke bewoners.

De buitenkant van het gebouw wordt gevormd door een kunstwerk. Een enorme grote imposante grijze muur met veel paarse, oranje, gele, groene en blauwe vlakken in willekeurige volgorde. Dit zijn echter niet zomaar vlakken maar dit is een notenbalk. Deze verwijst naar een zangstuk van Mozart: “Die Entfűhrung aus dem Serail”.

Als ik dan nadenk over het tegeltje realiseer ik mij dat waarschijnlijk niemand van de 445 mannen welke in deze gevangenis of te wel penitentiaire inrichting (PI) verblijven ooit heeft bedacht, toen hij vroeger klein was, dat hij nog eens gevangen zou zitten in deze kleurrijke met muziek omlijste gevangenis. Kleurrijk is deze gevangenis sowieso; letterlijk en figuurlijk. De basiskleuren binnen de gevangenis zijn grijs, geel en blauw en de muren hangen vol met door de gedetineerden zelfgemaakte kunstwerken.

De mannen verblijven in PI Grave binnen verschillende regimes. Zo is er een Huis van Bewaring, waar de mannen “bewaard “ worden. Ze zijn in afwachting van een uitspraak van de rechter of ze in de gevangenis moeten blijven of naar huis toe mogen. Is er verder een Extra Zorg afdeling waar de “kwetsbare” mannen die extra zorg nodig hebben verblijven. En tot slot een afdeling met Arrestanten. Deze mannen stonden vermeld in het opsporingsregister en zijn door de politie opgepakt en naar de gevangenis gebracht.

Ik ben door alles wat ik ondertussen gezien en meegemaakt heb zeker niet naïef maar besef nog steeds dat al deze mannen ooit als onschuldig kind geboren zijn. Deze gedachte is voor mij helpend om steeds de mens achter de gedetineerde en zijn daad te blijven zien. Ook hun ouders hadden waarschijnlijk dromen of wensen voor hun zoon! Mannen binnen detentie; het blijft een bijzondere wereld in onze grote wereld.

Waarom deze gevangenis, de medewerkers en de bewoners zo bijzonder zijn zal ik vanaf nu iedere vier weken vanuit verschillende perspectieven beschrijven. Op deze manier probeer ik voor de buitenwereld de poort van PI Grave fictief een beetje “open “te zetten!

Waarom iemand in detentie terecht komt, is niet altijd te voorspellen of te verklaren. Elke willekeurige keuze in het leven heeft gevolgen maar zoals op het tegeltje stond: “Van het concert des levens krijgt niemand het program”!

Carla Wijnhoven
Vestigingsdirecteur PI Grave

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties