Grave

Brandende longen - Column Kenneth Steijvers

Door Kenneth Steijvers

Ik heb pijn. En dat is jouw schuld. Jullie schuld. Jullie maken mij ziek. Geen verkoudheidje of griepje, maar een chronische ziekte waarvan ik mij afvraag hoe lang deze verschrikking gaat duren. Het ergste nog van alles, is dat ik jullie elke dag braaf te eten geef. Sterker nog, zonder mij waren jullie er niet eens geweest. En wat krijg ik als dank? Een soort van een continue massale aanval, jullie maken enerzijds mijn longen kapot en anderzijds laten jullie mij stikken. Vooral die brandende pijn in mijn longen de laatste tijd.

En wat ik ook probeer om jullie van mij af te slaan, je blijven maar komen. Ik probeer jullie van mij af te spoelen, weg te blazen, man, ik probeer het zelfs met stroomstoten. Hardnekkige kakkerlakken zijn jullie. Kijk, ik ben al een tijdje misselijk en chagrijnig vanwege die temperatuursverhoging van de laatste tijd, maar ach, een griepje kan ik wel hebben. En ook elke dag wat smog inademen is niet prettig, maar zo af en toe kon ik nog wel een teug schone lucht vinden. Nee, de druppel is die constante fik in mijn longen, nadat jullie al tientallen jaren mijn longblaasjes stukje bij beetje hebben omgehakt. En waarvoor? Jullie halen bomen omver en doden de meest zeldzame diersoorten om die dieren te kweken waar jullie er al zoveel van hebben? Onbegrijpelijk. Waar ik mij ook zorgen om maak, zijn al die stukjes plastic die door mijn aderen stromen, dat kan volgens mij ook niet goed zijn. Ik vraag mij af welk effect dat zal hebben, want ik ken dat spul namelijk niet. Het stond zeer zeker niet in het handboek voor bewoonbare planeten.

Hopelijk gaan jullie op een dag zelf weg. Laatst hebben jullie eindelijk ontdekt dat mijn neefje K2-18b bewoonbaar is. Jullie vinden jezelf zo slim, nou dan wordt het tijd om die waterstof-zonnecel-reactor uit te vinden en als de wiedeweerga naar die andere planeet te blazen. Ga daar maar vervelen. Kijken hoe lang het duurt voordat jullie die planeet verwoest hebben.

Toch mag ik niet klagen, uiteindelijk heb ik wel voor hetere vuren gestaan. Het was even geleden, maar ik weet nog goed dat ik voor 90% uit ijs heb bestaan, mijn hemel wat was dat koud. Of die keer dat ik die brandende steen naar mijn kop gesmeten kreeg. Ouch. Dus beste aardbewoners, wat jullie ook doen, hoe hard jullie mij en mijn natuur proberen te beschadigen, uiteindelijk heb je mij er niet mee. Ik zal jullie altijd overleven, de enige die je in de problemen brengt, ben je zelf. Snappie? Tenzij jullie nu de boel nog om kunnen gooien, dat zou een stunt zijn. Dus verras me maar, kleine superaapjes. Zie ik jullie over 1000 jaar?

Groeten,

Uw teerbeminde thuisplaneet
Kenneth Steijvers

 

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties