Grave

Gouden huwelijk Ignaas en Nelleke Pennings

'Altijd klaar voor de kleinkinderen'

Door Freddy Klooté

GRAVE - Echte familiemensen zijn het. Ignaas en Nelleke Pennings, allebei nog gezond en wel, zijn altijd, naast hun gewone werkzaamheden, bezig geweest met kinderen en kleinkinderen. “Die hadden altijd voorrang”, lacht Nelleke. De hoofdpersonen in hun leven zijn natuurlijk erbij als burgemeester Lex Roolvink het Gouden Paar komt feliciteren. Het wordt een gezellig uurtje aan de Estersveldlaan. Zoals gewoonlijk is de burgemeester in alles geïnteresseerd. Zoon Joshua en schoondochter Marijke heeft hij deze zomer nog bezocht tijdens de expositie van de prachtige sculpturen tijdens de tentoonstelling in het voormalige gebouw van basisschool De Wegwijzer. Ignaas, de andere zoon is net klaar met het ontwerp van het nieuwe zwembad in Rheden. De plaats waar Lex Roolvink gemeentesecretaris is geweest. Dat schept meteen een band. Ignaas’ vrouw Linda werkt in de thuiszorg en ook daar is heel wat over te vertellen. Kortom, een gezellig begin van een feestelijke dag. (foto's: Veerle Koninkx)

“Ik ben op de markt in Grave geboren. In een gezin van negen kinderen. Vader was metselaar en moeder zorgde voor de kinderen. Naar de St. Jozefschool, toen in de Trompetterstraat en vanaf de vierde klas aan De Koninginnedijk. Na twee jaar Mulo dank zij Cees Verhaak een baantje gekregen bij drukkerij Busser in Nijmegen. Als zetter in de drukkerij. Vier dagen werken en één dag per week naar school. Na vier jaar ben ik nog een jaar in Den Bosch werkzaam geweest als typograaf. Een mooi woord voor handzetter. De kranten werden toen nog met de hand gezet. Grave riep. Ik kon aan de slag bij drukkerij Akkermans in de Rogstraat. Daar ben ik twintig jaar gebleven. Via Janssen Pers in Gennep, waar ik als fotozetter werkte en Adee in Oss, ben ik weer in Grave terecht gekomen. Bij drukkerij Verhaak, die vestigingen in Grave en Cuijk had. Ik werkte er als dtp-er. De opmaak van kranten en tijdschriften. Tot 2005, toen ik in de vut mocht”.

Nelleke van Gemert
Nelleke is aan de Teersdijk in Neerbosch in Nijmegen geboren: “We waren met zeven kinderen, dus na de lagere school naar de huishoudschool, tot ik oud genoeg was om te werken. Eerst thuis. Mijn vader verongelukte en mijn moeder stond er alleen voor, dus die kon mijn hulp goed gebruiken. Op mijn vijftiende ben ik in de H. Landstichting gaan werken. Op de pastorie. Als hulp van de pastoor en zijn dienstmeisje. In de huishouding. Na twee jaar heb ik de pastoor dag gezegd en kwam ik in Grave terecht. In de keuken van de Rijks Psychiatrische Inrichting (RPI). Ik verzorgde er de broodmaaltijden voor de patiënten en de koffie op de kantoren. Een soort catering”, lacht Nelleke. Toen de kinderen geboren werden is Nelleke een tijdje gestopt met werken. Daarna volgde een tijd van 32 jaar werken in de facilitaire zorg bij basisschool Hartenaas in Grave: “Zeg maar dat ik er dagelijks de klassen schoonmaakte, zodat de kinderen de volgende dag weer in een schone klas konden leren. In 2008 ben ik met de vut gegaan”.

De heer en mevrouw Pennings
We gaan even terug in de tijd. 1959. Ignaas werkte bij Busser. Hij nam iedere werkdag de bus naar Nijmegen. Op de Teersdijk stapte een leuk meisje in de bus. Die ging naar de H. Landstichting. Blikken kruisten elkaar. Bleven steeds langer hangen. “Toevallig” was er naast Ignaas altijd een plaatsje vrij. “En zo is het gekomen”, zegt Ignaas met pretoogjes. De tijd van verkering brak aan. Ignaas: “Op woensdagavond en zondag mocht ik naar de Teersdijk. Met de bus, want de laatste bus was ook de eindtijd. In 1968 zijn we voor de wet en in 1969 voor de Kerk getrouwd. We kochten een woning aan de Estersveldlaan. Een heel avontuur. Maar het echte leven kon beginnen”.

Vijftig jaar getrouwd
Naast het werk was er ook tijd voor hobby’s. Ignaas was en is een sportman: “Al 38 jaar ben ik vrijwilliger bij Judokwai Arashi. Als judoleraar. Ik heb Guusje Steenhuis nog als leerling gehad. Vóór elke les moest ze altijd even met me vechten. Ja, ik ben best trots op haar. Ik heb ook gevoetbald. In de zaal en op het veld. Keeper geweest bij Estria op het veld. In de zaal gekeept bij FC Onbekend en FC de Snip. Ignaas is ook een graag geziene gast in Catharinahof (en eerder in Maaszicht). Hij hoort er bij de Hendige Hendjes. Een clubje handige mannen die als vrijwilliger allerlei klusjes opknappen. Toen hij in 2017 weer voor één van die klusjes met een hoog rek met stoelen de Verenigingszaal binnenreed, zat daar zijn hele familie op hem te wachten. Met burgemeester Roolvink. De pers. De leiding van Catharinahof. Een zichtbaar aangedane Ignaas Pennings ontving, voor al zijn vrijwilligerswerk, een Koninklijke Onderscheiding. Geen reden om met daarna te stoppen op Catharinahof. Nog steeds is hij er Hendig Hendje en nog steeds maakt hij er het Havenbrugske. De infokrant van Catharinahof.
Nelleke’s hobby’s zijn snel opgeschreven, maar nemen evenveel tijd in beslag. De tuin doe ik erg graag. Wandelen en fietsen, daar mogen ze me voor wakker maken. Maar de allergrootste hobby deel ik met Ignaas: de kleinkinderen. Daar staan we altijd voor klaar”.

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties