Grave

Afrika en zo - Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté

Je kunt zeggen van Afrika wat je wilt, maar smaak hebben ze daar. Ik zag in een wakkere krant foto’s van bolides die met karrenvrachten naar Afrika worden verscheept. Karretjes van een ton of wat, het steekt niet op een eurootje, zijn zeer geliefd in het werelddeel waar ik vroeger zilverpapier voor spaarde. Voor de blinde kindertjes. Dat zilverpapier lijkt geholpen te hebben, want die kindertjes zijn inmiddels grote mensen geworden die in grote auto’s rijden. Vooral in Ghana, Senegal en Nigeria zijn de Range Rovers populair. Het ontwikkelingsgeld wordt met smaak en in stijl besteed. Zo lijkt het toch.

Het ligt iets gecompliceerder. De oogverblindende vervoermiddelen worden eerst gestolen, waarna ze een paar dagen 'koud' worden gezet. Vervolgens worden ze naar de haven van Antwerpen gereden, om in containers te worden weggezet. In de Ghanese havenstad Tema komen ze aan wal en worden via lokale handelaren verkocht. We weten dus de route. We kennen de haven waar de karren gelost worden. We hebben contacten met Ghana. Belletje? Opgelost. Zou je denken. De politie aldaar werkt iets anders dan hun collega’s in Europa. Tijdens het verkopen van de auto’s worden diverse tussenstations gepasseerd. De laatste halte is de politie. Voor een eurootje of duizend kijken ze, net als de andere betrokken ambtenaren, tijdens de verkoop even richting het mooie strand en het leven gaat weer verder. In Afrika zijn alle betrokkenen gelukkig. Onderzoeken in Europa zijn gedaan. Inclusief foto’s en filmpjes.

Politiecommissaris Wibbelink van de Dienst Infra van de landelijke eenheid van de politie zegt zeer bekend te zijn met de verhalen over de autosmokkel naar Afrika en erkent dat “het geen geheim meer is dat we diepgaand onderzoek doen”. Maar “de communicatie met de plaatselijke opsporingsautoriteiten verloopt soms stroef”. Zou het toeval zijn dat de gestolen waar in de naam van deze autoriteiten voorkomt. En dat wij het niet meer kunnen voorkomen?

Eens was het bijzonder als je fiets werd gestolen. Oom agent werkte met zijn collega’s dag en nacht door om je fiets te vinden en weer triomfantelijk bij je thuis af te leveren. Langzaam maar zeker werden er zoveel gestolen, dat ze het gewoon niet meer bij kunnen houden, en de meldingen van deze diefstal gewoon in de prullenbak wordt gegooid. Ook andere kleine delicten vinden eenzelfde einde. De prullenbak. Zo zal het ook met diefstal van onze 'gewone' auto’s gaan. Aangifte doen staat nu al op het randje van de afgrond. Geen mankracht meer. Wegbezuinigd. Weg veilig gevoel. Toen een decennium geleden mijn auto werd gestolen kwam de politie nog bij me thuis: “We denken dat uw auto inmiddels al in Polen is”. Tegenwoordig krijg je waarschijnlijk het advies om eens in Afrika te gaan buurten, als je je auto nog terug wilt hebben. Feiten hetzelfde, locatie verplaatst.

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws

112-meldingen


Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties