Columns

Roel Verheggen reikt de helpend hand aan Schrijen, afscheid en herinnering

Column: Het verhaal van een musicus die zich inzet voor de zorg in Coronatijd

Door Roel Verheggen

Een lege agenda
13 maart begin dit jaar: mijn agenda als musicus, dirigent en regisseur loopt in amper een dag tijd helemaal leeg. De eerste persconferentie van Marc Rutte en Hugo de Jonge is een avond daarvoor op de televisie geweest, het hele land is in shock. We zijn compleet in de ban van het Covid-19 virus en een gedeeltelijke lockdown volgt. Ook ik ben even in shock: de reis met Angels Rule naar New York om daar te mogen zingen gaat niet door, Passion en andere mooie muziekprojecten worden gecanceld, geen repetities meer van koren en orkesten. En daar zit je dan. Verbijsterd en verdoofd.

Wat nu? Na de eerste shock realiseer ik me dat die rust ook even goed doet. Tijd voor wandelingen, een goed boek en een flinke portie reflectie. Gelukkig heb ik nog opdrachten staan voor het schrijven van twee scripts en die staan in no time op papier.

Bevrijding
In juni worden de maatregelen iets versoepeld en kan ik voorzichtig aan weer iets meer met muziek doen, al zijn veel mensen huiverig om te repeteren. Maar het voelt als een soort bevrijding weer samen te komen en muziek te maken. Met Angels Rule staan we weer in de studio in Hilversum voor de opname van de halve finale van We want more en na het succes van de uitzendingen krijgen de plannen voor een kleine theatertour vorm. In het vroege najaar staan we op de bühne van drie theaters, geweldig! Wat hebben we dat gemist.

Werken in de uitvaart: Pittig, hartverscheurend, maar wel verbindend
Maar dan is daar die gevreesde tweede golf en komt alles weer tot stilstand. Toevallig spreek ik Bianca Schrijen. Drie jaar geleden heb ik ongeveer een half jaar bij Schrijen Afscheid en Herinnering gewerkt en ik bied Bianca mijn hulp aan. En dat komt gelegen! En dus ben ik alweer bijna twee maanden parttime aan de slag in dat prachtige bedrijf. Ik zorg voor het overbrengen en verzorgen van overledenen, assisteer bij uitvaarten en help mee in de catering. En ook hier is er verbinding in deze moeilijke tijd: in de verhalen die we met collega’s onderling delen, in het contact met families en nabestaanden die het vanwege allerlei maatregelen vaak heel moeilijk hebben. En ja, dat is soms heel pittig. Het is hartverscheurend als een partner of kind van een overledene niet bij een afscheid kan zijn vanwege een Coronabesmetting. En ook wij als medewerkers moeten constant op onze hoede zijn voor het virus. Maar we zetten de schouders
er onder en iedereen werkt keihard om elk afscheid zoveel mogelijk op de wensen van de nabestaanden af te stemmen.

Muziek als verbinding
En verbinding was er ook tijdens het In memoriam concert. Dit jaar niet in de kapel van Julie Postel maar middels een livestream. Met Angels Rule mocht ik zingen in de sfeervolle aula van Zevenhutten in Cuijk. Het werd ondanks alle beperkingen qua maatregelen een gedenkwaardig concert waarmee we veel mensen bereikten. Een steun in de rug, een hart onder de riem, een muzikale knuffel, een woord van troost en hoop. Het deed goed.

Iets voor een ander betekenen
Corona vergt het uiterste aan flexibiliteit en daadkracht van veel mensen. Dat is voor iedereen zwaar. Daarom is verbinding blijven maken met elkaar zo belangrijk. Het is ontzettend fijn iets te kunnen betekenen voor de ander. Juist nu.

Roel Verheggen

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties