Sportret: rolstoelbadmintonster Petra School uit Reek
In de rubriek Sportret besteedt Arena elke week aandacht aan een lokale sportman, -vrouw of -coach. De sporter krijgt een aantal vragen voorgeschoteld. Deze week is het de beurt aan de Reekse Petra School (52). Petra speelt badminton bij stichting Koprol in Nijmegen.
Naam Petronella Gerarda Maria School - van Nistelrooij
Geboortedatum 15 oktober 1956
Woonplaats Reek
Sport Rolstoelbadminton
Vereniging Koprol in Nijmegen
Positie In een rolstoel
Karakter Ik ben bloedfanatiek, badminton is een uitlaatklep voor mij.
Sterke punten Als ik badminton dan ga ik er ook echt voor.
Zwakke punten Aan de warming-up heb ik echt een bloedhekel. Voor de training rijden we een paar keer op en neer in de zaal om warm te worden. Daar hou ik echt niet van, geef mij maar een racket in de hand zodat ik lekker kan meppen.
Dystrofie Na een operatie in 2002 heb ik dystrofie gekregen aan mijn linkerknie en -voet. Sindsdien zit ik in een rolstoel en heb ik moeten leren leven met een handicap.
Rolstoelbadminton Na mijn operatie heb ik drie jaar gerevalideerd. Tijdens mijn revalidatie maakte ik kennis met verschillende sporten, waaronder rolstoelbadminton. Na mijn revalidatieperiode werd mij gevraagd een team op te zetten. Dat heb ik toen gedaan onder de vlag van stichting Koprol. Mijn man Tiny bracht mij elke week naar de training. Op een gegeven moment vroegen ze hem ook mee te doen. Mijn man heeft nooit revalidatie gehad en de stichting was eigenlijk alleen bedoeld voor (oud-)revaliderenden, maar voor Tiny is een uitzondering gemaakt. Tiny heeft ook dystrofie, aan zijn rechteronderbeen. Hij loopt op krukken.
Motivatie Wij leven elke week naar het badmintonnen toe. Het is voor ons toch een uitje. Eerst gaan we trainen en daarna met de groep ergens gezamenlijk eten. Dan zijn we toch een paar uur van huis. Daarnaast blijven we op deze manier in beweging, anders worden we te passief.
Trainen We trainen elke donderdag. Eerst doen we de warming-up, daarna spelen we een paar keer over om vervolgens nog wat wedstrijdjes te spelen. Je speelt twee-tegen-twee. Er zijn grote niveauverschillen, dat heeft vooral te maken met het letsel dat iemand heeft. Mensen met zwaarder hersenletsel kunnen niet veel meer dan de shuttle terugspelen, en dan ook alleen als hij goed aangespeeld wordt. Dat noemen we sociaal spelen. Dat doe ik ook wel, maar ik vind het veel lekkerder om helemaal los te gaan. Als het sociaal spelen me te lang duurt dan laat ik het ook weten.
Koprol Stichting Koprol is ontstaan vanuit de Sint Maartenskliniek in Nijmegen. Eerst was het een vereniging voor gerevalideerden, maar tegenwoordig is het een stichting die zich bezighoudt met diverse sporten. De stichting is voor mensen met niet aangeboren hersenletsel. Ze begeleiden diverse aangepaste sporten. Bij rolstoelbadminton is het veld bijvoorbeeld kleiner dan een regulier veld. Ook het net hangt tien centimeter lager. Bij serveren mag het racket niet boven onze schouders uit komen.
Hoogtepunt Ik vind het altijd leuk een toernooi te spelen tegen andere badmintonverenigingen. Zo hebben we bijvoorbeeld een keer tegen De Klapper uit Schaijk gespeeld. Ze wonnen makkelijk van ons, totdat zij ook in een rolstoel moesten zitten. Dan zijn wij sterker.
Dieptepunt Onlangs heb ik een tijdje niet mee kunnen doen omdat ik ziek was. Toen ben ik ook bewust thuisgebleven, want anders gaan mijn handen toch jeuken.
Prijzen Toevallig heb ik het laatste onderlinge toernooitje gewonnen, de prijs was een fles wijn.
Vrije tijd In mijn vrije tijd ben ik altijd bezig. Ik vind het leuk achter de computer te zitten. Zo maak ik bijvoorbeeld de website van Hulp aan Oost Europa en zit ik in de redactie van het blaadje van stichting Koprol. Daarnaast maak ik momenteel ook sieraden van kralen.
Werk Werken zit er helaas niet in. Ik moet drie keer in de week naar Nijmegen voor therapie. Dat kost best veel tijd.
Ambitie Ik heb geen hogere doelen en de Olympische Spelen zitten er niet in. Ik wil vooral veel plezier blijven maken met deze gezellige groep.
0 Reacties