‘Ik heb het gevoel dat ik niet alleen op reis was’
Arena-verslaggever Paul Verstegen is op reis van dinsdag 22 november tot en met vrijdag 20 januari. In die periode trekt hij door Nieuw-Zeeland, bezoekt hij Sydney en Melbourne in Australië en verblijft hij een paar dagen in Singapore. In de krant doet Paul elke week verslag van zijn ervaringen in het buitenland.
Op het moment dat jullie dit lezen sta ik (hopelijk) alweer met twee benen op Nederlandse bodem na mijn avonturen aan de andere kant van de wereld. Ondanks dat ik een fantastische tijd heb gehad, vind ik het niet erg om weer thuis te zijn. Op een gegeven moment begin je dingen toch wel te missen, zoals sport. Oh, en natuurlijk je familie en vrienden.
In totaal ben ik zestig dagen van huis geweest, voor mij een record (volgens mij was ik tot 2011 nog nooit langer dan drie weken aan een stuk op reis geweest). In die periode heb ik veertig dagen in Nieuw-Zeeland doorgebracht, twaalf in Australië en vier in Singapore. De oplettende Re(e)kenaar ziet uiteraard meteen dat ik dan pas op zesenvijftig dagen zit. Klopt, de rest van de tijd zat, hing of lag ik in een vliegtuig.
Overnachtingen
De meeste nachten heb ik doorgebracht in hostels. Om precies te zijn veertig overnachtingen in achttien verschillende hostels in zestien verschillende plaatsen in drie verschillende landen. Mijn favoriete hostel, met stip, is Chateau Franz in het kleine plaatsje Franz Joseph aan de westkust van Nieuw-Zeeland. Dat ik een keuken, douche en toilet in de kamer had, droeg daar zeker aan bij. Leuke anekdote is dat ik juist in dit dorpje iemand uit Reek tegenkwam, die net als ik op reis was door Nieuw-Zeeland.
Na vier fantastische dagen in Chateau Franz was de volgende stop Lake Wanaka, waar ik op aandringen van reisgenoten samen met hen naar het hostel ging van de keten Base. In een gevangenis is meer toegestaan dan hier. Verschrikkelijk. Blij dat het maar voor een nacht was.
Daarnaast heb ik veertien keer bij familie of vrienden geslapen. Dit is fijn om meerdere redenen. Ten eerste kost het niets, wat betekent dat ik mijn geld kan uitgeven aan allerlei leuke activiteiten en bezienswaardigheden. Ten tweede is het een goede manier om meer mensen te leren kennen en de lokale manier van leven aan den lijve te ondervinden.
Verder heb ik een nacht onderdak gevonden in een motel. Na de diverse aardbevingen is het erg lastig om een kamer te krijgen in Christchurch. Daarom ben ik daar in een motel beland. Een verademing, om een kamer voor je alleen te hebben na een maand in 'dormrooms'.
Vele wegen
Om te komen waar ik ben geweest en om te zien wat ik heb gezien, diende ik enkele duizenden kilometers af te leggen. Het gros daarvan per vliegtuig, ongeveer 40.000 kilometer. Tijdens mijn reis ben ik negen keer opgestegen en gelukkig net zo vaak geland op zeven verschillende vliegvelden. Een goede tweede is de touringcar, grof geschat heb ik zeker 8.000 kilometer afgelegd in een bus. Overige middelen van transport: diverse boten, trein, scooter, metro, (huur)auto, paard en tram.
Nieuwe vrienden
Een van de reden dat ik deze reis heb ondernomen was het ontmoeten van nieuwe mensen. Daar ben ik gelukkig goed in geslaagd, vooral in Nieuw-Zeeland. Ik heb ontelbaar veel mensen ontmoet. Sommigen slechts voor een paar minuten, terwijl ik met anderen juist een paar dagen heb doorgebracht. En alles daar tussenin.
Vijfentwintig medereizigers hebben me toegevoegd op Facebook, deze nieuwe vrienden komen uit elf verschillende landen. Het gros uit Engeland (9). Daarnaast heb ik meerdere mensen bevriend uit Zweden (4), Nederland, Canada en Duitsland (allen 2). In Amerika, Nieuw-Zeeland, Spanje, Brazilië, Oostenrijk en Frankrijk heb ik één nieuw contact op de digitale snelweg. In totaal heb ik acht uitnodigingen gehad om mijn nieuwe vrienden een keer op te zoeken in hun geboorteland.
Naast nieuwe vrienden heb ik ook veel familie leren kennen aan de andere kant van wereld. In totaal heb ik tweeëndertig overzeese familieleden ontmoeten, zesentwintig in Nieuw-Zeeland rondom Auckland en zes in Melbourne, Australië.
Flip-flops, jandals of thongsAls backpacker - de naam zegt het al - sjouw je al je bagage mee op je rug. Van tevoren vond ik het erg lastig inschatten wat ik precies nodig had. Daarom nam ik natuurlijk te veel spullen mee. Al op de eerste dag heb ik een aantal dingen uit mijn backpack gehaald die ik toch niet zou gebruiken. Deze kleren heb ik achtergelaten bij de familie, zodat ik ze aan het einde van mijn rondreis door Nieuw-Zeeland daar weer op kon pikken. Op mijn laatste dag in dat land heb ik een extra tas gekocht. Die is gevuld met souvenirs en spullen die ik niet meer nodig heb totdat ik thuis ben. Sinds ik het land van de Kiwi’s heb verlaten is die tas niet meer open geweest.
Ondanks mijn overdadige inpakgedrag was ik toch wat dingen vergeten. Die spullen heb ik ter plekke aangeschaft, zoals een jas, drie paar sokken en een weekendtas. Ook heb ik twee paar teenslippers gekocht, waarvan eentje de reis niet overleefd heeft. Fun fact: in Singapore heten teenslippers flip-flops, in Nieuw-Zeeland jandals en in Australië thongs.
Vergeten of kapot
Naast spullen die ik bewust achter heb gelaten ben ik zo af en toe ook wat per ongeluk vergeten. Niet alleen ben ik een handdoek en een zonnebril kwijt, ook mijn telefoonadapter ligt nog ergens in Sydney. Toch ben ik het meest vergeetachtig in de douche, getuige het feit dat ik liefst vier(!) shampooflessen in diverse badkamers verspreid over de wereld heb laten staan.
Tijdens de enorme regenbuien in Abel Tasman is een van mijn fotocamera’s gesneuveld. Gelukkig heb ik in Christchurch een nieuwe op de kop weten te tikken. En niet zo maar een, maar deze is shock- en waterresistant. Voor de rest zijn het vooral kleren die de tocht niet hebben overleefd. Ik had vier paar witte sokken, die zijn nu allemaal zwart. Van mijn slippers die ik voor drie euro had gekocht heb ik niet langer dan een paar dagen kunnen genieten. En mijn schoenen, die waren eigenlijk begin januari al aan het einde van hun latijn. Met een beetje geloof en flink wat tape hebben ze het toch volgehouden. Hun laatste rustplaats is Changi Airport in Singapore.
Trouwe volgers
Ondanks dat ik twee maanden aan de andere kant van de wereld ben geweest, heb ik toch het gevoel dat ik deze reis niet alleen gemaakt heb. Dit is te danken aan de vele berichten die ik gehad heb van het thuisfront. Op het moment van schrijven (woensdag 18 januari) hebben 12.534 mensen mijn blog http://paularena.waarbenjij.nu bezocht. Als je dat terugrekent is dat meer dan tweehonderd bezoekers per dag. Dat stimuleerde mij ontzettend om toch weer elke paar dagen een nieuw verhaal met een paar foto’s online te zetten.
Wellicht is dat ook de reden dat ik 22 blogs heb geschreven, gemiddeld één elke drie dagen. In totaal is hier 144 keer op gereageerd. De verhalen gaan gepaard met 192 foto’s en 3 filmpjes. Verder staan er 203 grotendeels andere foto’s op Facebook.
Ook mijn wekelijkse verslag in weekblad Arena wordt goed gelezen. Hiervan heb ik geen cijfers, maar mijn ouders kregen regelmatig de vraag ‘Dat is toch jullie zoon aan de andere kant van de wereld?’ Zelfs van totaal onbekenden. Dat is erg leuk en bijzonder om te horen. Daarvoor ben ik ook zeer dankbaar.
Kosten
Wat de reis me gekost heeft is niet interessant. Sterker nog, ik weet niet of ik het zelf wel wil weten. Ik durf te stellen dat je er een mooie tweedehands auto voor kunt kopen. De duurste stad was Sydney, maar daar heb ik ook ontzettend veel activiteiten ondernomen. Waaronder de duurste van de hele reis, de Sydney Harbour Bridge Climb.
Wat ik wel kan vertellen is dat ik een ontzettend gave reis heb gehad. Dit pakt niemand me ooit nog af. Gelukkig heb ik veel blijvende herinneringen overgehouden als bewijs van mijn reis. Zo heb ik bijvoorbeeld ruim 2.600 foto’s. Daar wacht me nog een leuke klus om die uit te zoeken. Ongeveer 1.750 heb ik zelf gemaakt, de rest van anderen gekregen.
Ik moet zeggen dat reizen naar meer smaakt. Ik zou best nog een tijdje in Nieuw-Zeeland willen blijven. Een prachtig land met bijzonder aardige inwoners. Via deze weg wil ik iedereen bedanken voor de vele berichten en reacties die ik heb gehad tijdens mijn reis. Ik ga met plezier nogmaals op reis om jullie mee te nemen in mijn avonturen.
Zoals gewoonlijk zijn al mijn avonturen terug te lezen op http://paularena.waarbenjij.nu. Kijk daar onder meer om te zien wat ik in Singapore gedaan heb. En hoe heet ik het had, pfft.
Top 5 meest gave ervaringen
1) Tongariro Alpine Crossing (National Park, Nieuw-Zeeland)
2) Harbour Bridge Climb (Sydney, Australië)
3) Zwemmen met dolfijnen (Kaikoura, Nieuw-Zeeland)
4) Glacier Hike (Franz Joseph, Nieuw-Zeeland)
5) Bezoek aan Stewart Island (Nieuw-Zeeland)
0 Reacties