Een echtscheidingsconvenant is een overeenkomst tussen ex-echtgenoten waarin alle zaken rondom de echtscheiding worden geregeld. Veelal komt in een echtscheidingsconvenant ook het onderwerp partneralimentatie aan bod. Alimentatie wordt normaliter vastgesteld aan de hand van de behoefte van de ontvangende partij en de draagkracht van de betalende partij. Het komt ook voor dat daarnaast nog rekening gehouden wordt met bijvoorbeeld de wens van beide partijen dat de vrouw in de voormalige echtelijke woning kan blijven wonen of een andere reden waarom een bepaald bedrag aan alimentatie wenselijk is. Een eenmaal vastgestelde alimentatie kan later op verzoek van een partij door de rechter gewijzigd worden als er sprake is van een wijziging van omstandigheden. Tenzij partijen in het convenant een niet-wijzigingsbeding hebben opgenomen. Dit is een schriftelijke afspraak tussen partijen dat een overeenkomst niet bij rechterlijke uitspraak kan worden gewijzigd, ook niet als de omstandigheden inmiddels zijn veranderd. Een dergelijk beding biedt partijen zekerheid, doch moeten partijen zich wel realiseren dat het tot lastige situaties kan leiden, indien de betalende partij bijvoorbeeld zonder inkomen komt te zitten. Een daling van het inkomen zal onder normale omstandigheden een zodanige wijziging van omstandigheden zijn dat de rechter de draagkracht opnieuw vast zal stellen en wellicht op een lagere alimentatieverplichting uit komt. Hebben partijen echter een niet-wijzigingsbeding opgenomen, dan wordt dat een stuk lastiger.
De Hoge Raad zegt hierover dat wijziging van hetgeen is overeengekomen terwijl een niet-wijzigingsbeding is opgenomen slechts mogelijk is indien een totale wanverhouding is ontstaan tussen datgene wat partijen bij het sluiten van de overeenkomst voor ogen stond en hetgeen dat zich in werkelijkheid heeft voorgedaan. De Hoge Raad noemt daarbij de omstandigheden die daarbij in ogenschouw moeten worden genomen. Zo moet er sprake zijn van een ingrijpende wijziging van omstandigheden in de zin van de wet, moet bekeken worden of er met de mogelijkheid van de opgetreden wijziging reeds rekening gehouden was bij het opstellen van het convenant, is van belang of de wijziging verwijtbaar is en er moet rekening gehouden worden met de samenhang met andere afspraken in het convenant.
Hiermee heeft de Hoge Raad dus een mogelijkheid gegeven om ondanks een opgenomen niet-wijzigingsbeding tot een wijziging van de overeengekomen alimentatie te komen. Er wordt door de rechters echter zeer terughoudend van deze mogelijkheid gebruik gemaakt en er wordt heel specifiek naar de omstandigheden van het geval gekeken.
Overigens dient volgens de wet de draagkracht altijd eerst te worden benut voor kinderalimentatie, voor partneralimentatie aan de orde komt. Volgens recente publicaties zou slechts in 17 % van allen echtscheidingen (naast evt. ouderbijdragen) partneralimentatie worden vastgesteld. In alle gevallen is het aan te bevelen te vermelden welke omstandigheden concreet voor partijen bij het maken van de afspraken belangrijk zijn geweest.
Indien u vragen heeft, kunt u telefonisch contact opnemen met mr. Leny Goijer-Janssen, Lammers Molkenboer Roosendaal Advocaten in Schaijk, 0486–468440 of Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
0 Reacties