HERPEN – Scooters of bromfietsen, als het maar een motortje heeft, dan voelt Theo Reijs (53) van Reijs Scooters uit Herpen zich helemaal thuis. Twintig jaar werkte hij in de autobranche buiten Herpen, maar rond 2001 keerde hij terug naar zijn geboortedorp. “Ik ben in dit huis geboren. Waar nu de winkel is, was vroeger de werkplaats van mijn vader. Ik rende als klein manneke hier al rond. Hier liggen mijn roots.”
Op een schap boven het aanrecht klinkt hedendaagse muziek uit een radio, die dateert uit de jaren vijftig. Twee zwart-witfoto’s uit een lang vervlogen tijd sieren de keukenmuur: een portretfoto van een mooie jonge vrouw en een actiefoto van een jongeman sleutelend aan een bromfiets. “Dat zijn mijn ouders toen ze jong waren. Mijn vader is op die foto net begonnen met zijn zaak. Mijn moeder is nog jong op deze foto. Veel ouder is ze niet geworden. Ze is verongelukt toen ik zo’n dertien jaar was.”
Enig kind
Theo Reijs is enig kind en groeit op tussen de gereedschapsstukken van zijn vader. ”Ons pa had een rijwielhandel. Hij deed in fietsen en brommers. Bezig zijn met rijwielen is me met de paplepel ingegeven. Zo mocht ik al heel jong de auto’s aan de kant zetten.” Het is dan ook niet verwonderlijk dat Theo al na tien lessen zijn rijbewijs haalt. “Bij de eerste les zei mijn rij-instructeur: Nou Theo, we rijden naar Nijmegen en dan zullen we eens kijken wat ik je moet afleren!” Het kwam er vooral op neer dat de Herpenaar veel regeltjes moest aanleren als richtingaanwijzer aanzetten en langzaam rijden.
Auto-ongeluk
Theo volgt de lagere school in Herpen, maar doet de vierde, vijfde en zesde klas in Oss op de kostschool van De Fraters. Daarna volgt hij de Lagere Technische School in Nijmegen. Als hij amper een jaar op de middelbare school zit, krijgt zijn moeder een auto-ongeluk. “Het gebeurde op de Rijksweg tussen Reek en Zeeland. Dat is ongeveer 39 jaar geleden.” Het verlies van zijn moeder heeft wellicht invloed gehad op Theo, al kan hij zelf niet definiëren op welke manier. “Het zal best invloed op mij hebben gehad, maar hoe weet ik eigenlijk niet. Ik heb er nooit zo over nagedacht.” Volgens Theo werd er in die tijd nooit over gepraat. “Het was nou eenmaal gebeurd en je kon het niet terugdraaien. Het was niet anders. Maar desondanks denk ik nog wel iedere dag aan haar.” Zijn vader neemt de opvoeding op zich, geassisteerd door zijn tweede vrouw en oma, die naast hen woont op nummer 18.
Loopbaan
Na het behalen van zijn LTS-diploma, waar hij voor plaatwerk heeft geleerd, krijgt Theo een baan aangeboden bij zijn oom. “Mijn vader vond dat ik maar eerst eens op een ander bedrijf moest gaan werken. Mijn oom had in Oss een autoschadebedrijf, een DAF-garage. Ik mocht daar aan de slag.” Al snel blijkt dat Theo het werk erg leuk vindt. Hij gaat werken bij BMW Nederland in Ravenstein en klust wat bij voor zichzelf. “Het werk beviel me zo goed, dat ik ook in de avonduren auto’s opknapte. Van daaruit ben ik terecht gekomen in automaterialen en gereedschappen.”
Omdat de zaken voorspoedig verlopen, verhuist Theo met zijn bedrijf vanuit Herpen naar Schaijk. “Ik verhuisde van een pand van honderdtwintig vierkante meter naar zeshonderd vierkante meter. Het was het oude pand van Bento.” In 1997 neemt Theo het bandenbedrijf van zijn vader over. “We wilden graag de automaterialen en banden in een nieuw door onszelf te bouwen pand onderbrengen op de locatie Bento, maar we kregen daar van de gemeente geen vergunning voor. We moesten dus op zoek naar een andere, grotere locatie en dat werd de Industriestraat, ook in Schaijk.”
Ommekeer
De ommekeer voor Theo komt echter in 2003 als zijn huwelijk misloopt. “Ik was 45 jaar, ik had een scheiding achter de rug. Ik had absoluut geen zin meer in het bedrijf. Ik heb de boel verkocht aan de Molen Banden in Reek. Ik moest er eigenlijk nog drie jaar blijven werken, maar uiteindelijk kon ik na anderhalf jaar vertrekken. Gelukkig, want ik was alweer met iets anders bezig voor mezelf.”
Terwijl Theo op weg is om een oude Kreidler-bromfiets te kopen, komt hij onderweg minibikes tegen. “Dat sprak me wel aan. Ik kocht er een paar om door te verkopen en wonder boven wonder liep de handel gigantisch goed.”
Jos Verstappen
Zelfs bekende sporters weten de weg naar Theo te vinden. “Autocoureur Jos Verstappen heeft bij mij minibikes gekocht en ook motorcoureur Arie Vos kwam hier.” Maar de gouden jaren van de minibike duren maar even. “In 2007, toen ik terugkwam van huwelijksreis, was de markt ineens ingestort.” Theo gaat op zoek naar een nieuwe uitdaging: airco’s, zwembaden, auto’s. Hij probeert van alles, maar komt tenslotte uit op zijn geliefde scooters. Inmiddels runt hij twee winkels, één in Veghel en één in Herpen.
Ietje
Na een moeilijke periode door zijn scheiding, waardoor hij ook minder contact heeft met zijn dochter Jody (24), vindt Theo zijn nieuwe liefde. “Ik ben met Ietje (Ingrid, 52) getrouwd op zeven-zeven-zeven, 7 juli 2007. We houden van wandelen, lekker (uit) eten, boekje lezen en natuurlijk met de scooter over de dijk langs de Maas en Waal rijden. ”Daarnaast is Theo gek op zijn twee Golden Retrievers Sammy en Rocky. “Eerst gingen we altijd met de honden naar het strand. Alleen die zijn te oud geworden om mee te gaan.” Voor de toekomst heeft hij geen concrete plannen. “Je weet toch nooit wat er op je pad komt. Belangrijkste voor mij is gezond te blijven en het gezellig samen te hebben.”
Simone van de Wijdeven
