Het is nu bijna twee jaar geleden dat ik een hartstochtelijke oproep deed aan de Zeelandse bevolking om die ene unieke kans te grijpen en een prachtig park te creëren in het hart van het dorp in plaats van het vol te laten plempen met het zoveelste lelijke appartementencomplex. Ik wist al wel dat het revolutionaire vuur bij Zeelanders aanzienlijk moeilijker tot ontbranding komt dan bij Reekenaren. Bij ons gingen zelfs de nonnen mee in een protesttocht op de fiets naar Schaijk in de strijd voor het behoud van de apotheek. Maar de kans dat dit keer de vonk zou overslaan leek me erg groot. Een prachtig park midden in het centrum in plaats van beton: wie wil dat niet? Tot mijn verbazing reageerde er helemaal niemand op mijn column. Hoewel, na een week of wat werd ik gebeld door een autochtone Zeelander. Hij vertelde dat hij mijn column had gelezen en dat hij het er helemaal mee eens was. En hij stond niet alleen. Want hij had er met heel wat anderen over gesproken en die vonden ook dat er een park moest komen. Terwijl hij vertelde steeg bij mij de spanning. Zou het werkelijk waar zijn dat er in Zeeland onvrede broeit? Het begon er waarachtig op te lijken toen hij me vertelde dat hij naar een bijeenkomst was gegaan waar ook de burgemeester aanwezig zou zijn. En let nu op. De volgende zinnen kreeg ik van de opstandige Zeelander te horen: “Ik ben op de burgemeester afgestapt en heb haar gezegd dat een park toch wel mooi zou zijn. En toen heb ik haar gevraagd of er nog iets aan te doen was. Maar ze zei dat er helemaal niks meer aan te doen was. Dus, tja Theo, dan houdt het op hè?”
Dat was de opstand in Zeeland. Het in Nederland toch al geruime tijd ingeburgerde idee dat het de bevolking is die bepaalt wat er dient te gebeuren in hun dorp en niet de burgemeester of de pastoor, had de dorpsgrenzen van Zeeland nog steeds niet weten te overschrijden. Maar het kan verkeren. We zijn twee jaar verder en wat lees ik in Arena? Er is een protestgroep opgericht! Maar liefst veertig Zeelanders hebben zich verenigd tegen de nieuwe plannen van de gemeente om op die plaats een Kindcentrum te vestigen. Véértig Zeelanders in opstand! Eindelijk revolutie! Brandend van nieuwsgierigheid begon ik aan het artikel. Na tien zinnen wist ik het al: dat Kindcentrum komt er. De protestgroep noemt zich ZOZ. Hoe krijg je het verzonnen. Spreek het met diepe stem en korte tussenpozen vijf keer achter elkaar uit en je valt in slaap. Wat zijn de eisen van ZOZ en hoe gaan ze de barricaden bestormen? Ik citeer: “ ZOZ heeft forse kritiek op de massaliteit van het gebouw, de locatiekeuze en de handelwijze van het college en de coalitiepartijen. De protestgroep verwacht dat wanneer een enquête wordt gehouden onder alle dorpsbewoners, er weinig draagvlak is voor het Kindcentrum.”
ZOZ….Zôz…..Zzôz …zzzôz …. zzzzzzzz………
Welterusten en prettige kerstdagen.
Theo van Duren
0 Reacties